تصویری از فیلی بزرگ که جسد فیل کوچکی را حمل می‌کند، عنوان عکاس حیات وحش سال ۲۰۲۶ را برای فدریکو ورونزی، عکاس ایتالیایی، به ارمغان آورده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
تصویری از فیلی بزرگ که جسد فیل کوچکی را حمل می‌کند، عنوان عکاس حیات وحش سال ۲۰۲۶ را برای فدریکو ورونزی، عکاس ایتالیایی، به ارمغان آورده است. این عکس که لحظه‌ای عاطفی از زندگی فیل‌ها را نشان می‌دهد، در کنار مجموعه‌ای از تصاویر حیات وحش، پرندگان، حشرات و دنیای زیر آب، از برگزیدگان رقابت امسال است.
ورونزی هنگام دنبال کردن فیل‌ها در دره رودخانه هوآب در نامیبیا، ردهای غیرمعمولی روی شن‌های بستر خشک رودخانه را مشاهده کرد. او با دنبال کردن این ردها به فیلی ماده رسید که جسد فیل کوچک را حمل می‌کرد؛ پای فیل کوچک میان عاج و خرطوم فیل بزرگ گیر کرده بود.
ورونزی در ابتدا تصور کرد این فیل مادر است، اما پس از مشورت با گروهی پژوهشی فعال در زمینه مطالعه فیل‌ها در آن منطقه، مشخص شد که نمی‌توان با اطمینان چنین نتیجه‌ای گرفت. پژوهشگران این فیل را ماده‌ای شناسایی کردند که چند سال پیش فرزند خود را از دست داده بود و پیش‌تر نیز جسد فرزندان فیل‌های دیگر را حمل کرده بود.
ورونزی این تجربه را عمیق و فراموش‌نشدنی توصیف کرد و گفت: «در تمام ۲۰ سالی که از حیوانات عکاسی کرده‌ام، این تأثیرگذارترین، شگفت‌انگیزترین و دراماتیک‌ترین تجربه من بوده است.» او این تصویر را پنجره‌ای به سوی عمق و پیچیدگی احساسات حیوانات می‌داند و امیدوار است مردم فراتر از ظاهر حیوانات را ببینند.
در ادامه به دیگر تصاویر برگزیده این رقابت می‌پردازیم.
«تلاشی از سر عشق» در دسته برنده بزرگ جوانان و گروه سنی ۱۱ تا ۱۴ سال، اثر اسکار ویتفیلد از زیمبابوه/بریتانیا است. مکان عکاسی پارک ملی زامبزی در زیمبابوه بوده است. ویتفیلد دوربینش را تا سطح زمین پایین آورد تا نیروی صرف‌شده توسط سوسک سرگین غلتان برای غلتاندن توده‌ای از سرگین به سمت بالای شیب شنی را نشان دهد. او این صحنه را هنگام گردش خانوادگی با خودرو در نزدیکی آبشار ویکتوریا مشاهده کرد و پس از امتحان ترکیب‌بندی‌های مختلف، لحظه‌ای را ثبت کرد که دشواری این کار را نشان می‌دهد.
«پرواز زنبور عسل» در گروه سنی ۱۰ سال و کمتر، اثر املی دیویس از بریتانیا است. مکان عکاسی ساری در انگلستان بوده است. دیویس این تصویر را در باغ خانه و با استفاده از تلفن هوشمند پدرش ثبت کرد. عکس لحظه‌ای از حرکت بال‌های یک زنبور عسل را درست پیش از فرود آمدن روی یک گل نشان می‌دهد.
«محل ملاقات» در دسته حیوانات در زیستگاه طبیعی، اثر جیمز لوین از بریتانیا است. مکان عکاسی پارک ملی تپه‌های چیولو در کنیا بوده است. لوین تصویری سیاه و سفید از یک فیل نر جوان ثبت کرده که در کنار یک آبشخور، آب را به سمت گورخرها می‌پاشد. او از دوربینی استفاده کرد که برای ثبت تصاویر فروسرخ تغییر داده شده بود تا نور محیط را نرم‌تر کند.
«چشمی مراقب» در دسته پرتره حیوانات، اثر آرون سندرز از بریتانیا است. مکان عکاسی ساحل پورت کرس در کورنوال بوده است. اختاپوس معمولی بیشتر در آب‌های گرم‌تر دریای مدیترانه دیده می‌شود، اما با افزایش دمای آب در فصل بهار در پی تغییرات اقلیمی، مشاهده این جانور در مناطق جنوب غربی انگلستان افزایش یافته است. سندرز لحظه‌ای را ثبت کرد که یک چشم اختاپوس از پشت جلبک‌های دریایی بیرون آمده بود. او گفت: «ما کاملا بی حرکت ماندیم و به یکدیگر نگاه کردیم؛ انگار کنجکاوی مشترکی میان ما وجود داشت.»
«صحنه‌هایی از مرداب» در دسته پرندگان، اثر ایساک پرتوریوس از آفریقای جنوبی است. مکان عکاسی مرداب مامبا در اوگاندا بوده است. برآورد می‌شود کمتر از ۵۳۰۰ لک‌لک نوک کفشی بالغ در طبیعت باقی مانده باشند. پرتوریوس هنگام حرکت با قایق کانو، از دو نمونه از این پرندگان عکاسی کرد که احتمالاً یک جفت مولد هستند و برای ساخت لانه مواد جمع‌آوری می‌کنند. لک‌لک نوک کفشی از نظر خویشاوندی به پلیکان‌ها، حواصیل‌ها و اکراس‌ها نزدیک‌تر است تا لک‌لک‌های معمولی.
«آواز پرندگان، نقاشی شده با نور» در گروه سنی ۱۵ تا ۱۷ سال، اثر کنراد گرتر از آلمان است. مکان عکاسی بادن-وورتمبرگ در آلمان بوده است. با فرا رسیدن بهار، توکاهای سیاه نر به دنبال نقاط مرتفع می‌گردند تا آواز بخوانند و جفت پیدا کنند. گرتر این عکس را هنگام سپیده‌دم در یک تاکستان ثبت کرد؛ زمانی که پرندگان آوازهایی با پیچیده‌ترین الگوهای صوتی سر می‌دهند.
«جنگل شهری» در دسته حیات وحش شهری، اثر ست فارستسون از بریتانیا است. مکان عکاسی پارک لومپینی در بانکوک، تایلند بوده است. فارستسون خود را تا سطح گل و لای پایین آورد تا یک بزمجه آبی معمولی را در برابر خط افق شهری بانکوک به تصویر بکشد. این خزندگان در شهرهای سراسر جنوب و جنوب شرق آسیا زندگی می‌کنند و از منابع غذایی متنوعی مانند گربه ماهی و کوی استفاده می‌کنند.
«رقص مارماهی‌های موری» در دسته زیر آب، اثر تونی وو از آمریکا/ژاپن است. مکان عکاسی استان کاگوشیما در جزیره کیوشو، ژاپن بوده است. به گفته موزه تاریخ طبیعی، این تصویر احتمالا نخستین ثبت عکاسانه از آیین جفت‌یابی مارماهی‌های موری ابوت است. وو برای ثبت این رفتار با زیست‌شناسان همکاری کرد و از نور قرمز کم شدت و یک لنز چشم ماهی سفارشی استفاده کرد تا کمترین مزاحمت را ایجاد کند.
«کایوت‌های زیرک سان فرانسیسکو» در دسته جایزه روایت تصویری روزنامه‌نگاری، اثر لورن الیوت از آمریکا است. مکان عکاسی ایالات متحده آمریکا بوده است. برآورد می‌شود حدود ۱۰۰ کایوت در سان فرانسیسکو زندگی کنند. حضور این جانوران در محیط شهری رابطه پیچیده‌ای میان حیات وحش و ساکنان ایجاد کرده است. کایوت‌ها ممکن است به حیوانات خانگی حمله کنند، اما با شکار جوندگان ناقل بیماری به کنترل جمعیت آن‌ها کمک می‌کنند.
«ژستی برای محافظت» در دسته رفتارشناسی دوزیستان و خزندگان، اثر آنتون سورکین از ایالات متحده آمریکا است. مکان عکاسی شهرستان کنترا کوستا در کالیفرنیا بوده است. سورکین دوربین و تجهیزات نورپردازی خود را وارد آب کدر یک برکه کرد تا صحنه‌ای از زندگی یک سمندر کالیفرنیایی را ثبت کند. در این تصویر، سمندر ماده در حال تخم‌گذاری دیده می‌شود.
«شن‌های متحرک» در دسته رفتارشناسی بی‌مهرگان، اثر سیتارام رائول از هند است. مکان عکاسی صحرای تار در راجستان، هند بوده است. این عکس عقربی را در حال حفر کردن مسیر خود در میان تپه‌های شنی متحرک نشان می‌دهد. رائول هنگام گشت و گذار شبانه عقرب‌های زیادی را مشاهده کرد که به دنبال شکار بودند، اما با بالا رفتن دما پس از طلوع خورشید، این جانور برای فرار از گرما به درون شن‌ها پناه برد.
«شکار در دل شب» در دسته اقیانوس‌ها؛ تصویر بزرگ‌تر، اثر الکس لیندبلوم از ایالات متحده آمریکا است. مکان عکاسی آب‌های نزدیک خلیج سندراواسی در پاپوآ، اندونزی بوده است. در این تصویر، یک کوسه نهنگ در حال بررسی صید یک سکوی ماهیگیری شناور به نام «باگان» دیده می‌شود. لیندبلوم اطراف این سکوها را در حوالی سپیده‌دم جست‌وجو می‌کرد و از آنجا که نور طبیعی کافی نبود، از نورهای پرقدرت سکوی ماهیگیری برای روشن کردن محیط استفاده کرد.
«روشن کردن دنیای پنهان» در دسته گیاهان و قارچ‌ها، اثر آگوراستوس پاپاتسانیس از یونان است. مکان عکاسی لیتوکورو در پیریا، یونان بوده است. پاپاتسانیس با استفاده از نور فرابنفش، قارچ‌هایی را روشن کرد که با نام «کلاهک‌های زیبا» شناخته می‌شوند. این قارچ‌ها روی تنه چوبی در حال پوسیدنی در دامنه‌های پایینی کوه المپوس رشد کرده بودند.
«اعماق پنهان» در دسته جایزه ستاره نوظهور، اثر الکسیس تینکر-تسافالاس از آلمان است. مکان عکاسی آلمان و ایرلند شمالی در بریتانیا بوده است. تینکر-تسافالاس با استفاده از عکاسی ماکرو، جزئیات پیچیده موجودات بسیار کوچکی را آشکار می‌کند. علاقه او به عکاسی ماکرو در دوران قرنطینه‌های همه‌گیری کووید ۱۹ شکل گرفت؛ زمانی که محدودیت‌های رفت و آمد او را به بررسی زیستگاه‌های نزدیک خانه‌اش در برلین سوق داد.
«هنر فرار» در دسته هنر طبیعی، اثر میخاو میخالسکی از لهستان است. مکان عکاسی لیتوکورو در پیریا، یونان بوده است. میخالسکی از سرعت شاتر پایین استفاده کرد تا پرندگانی را که در برابر پس‌زمینه‌ای از درختان توس بدون برگ پرواز می‌کردند، به تصویر بکشد. یک مزرعه آفتابگردان که محصول آن برداشت نشده بود، پرندگان مختلفی را به خود جذب کرده بود؛ به ویژه سهره‌های طلایی و سهره‌های برامبلینگ. حضور یک شاهین گنجشک‌خوار باعث شد این پرندگان به پرواز درآیند.
«شکاف بزرگ» در دسته تالاب‌ها؛ تصویر بزرگ‌تر، اثر الکس ویسبال از کلمبیا است. مکان عکاسی خلیج استنزبری در دریاچه نمک بزرگ، یوتا، آمریکا بوده است. ویسبال در قالب یک پروژه بلندمدت درباره تأثیر فعالیت‌های صنعتی بر آبراهه‌ها، نشان می‌دهد که چگونه یک خط ایجاد شده به دست انسان می‌تواند ساختار یک تالاب کامل را تغییر دهد. رنگ صورتی چشمگیر آب در این تصویر حاصل فعالیت میکروب‌هایی است که در آب بسیار شور رشد می‌کنند؛ شرایطی که پس از قطع ارتباط این بخش از تالاب با منابع آب شیرین ایجاد شده است.
«نشانه هشدار» در دسته روزنامه‌نگاری تصویری، اثر فرانسیسکو نگرونی از شیلی است. مکان عکاسی جاده شماره ۴۰ در استان سانتا کروز، آرژانتین بوده است. نگرونی صحنه‌ای از یک پوما را ثبت کرده که به عنوان غنیمت شکار به نمایش گذاشته شده است. این تصویر در استان سانتا کروز در پاتاگونیای آرژانتین ثبت شده؛ منطقه‌ای که با وجود ممنوعیت شکار پوما در سال ۲۰۲۵، آزار و شکار غیرقانونی این حیوان همچنان در آن ادامه دارد.
«جهان‌های پنهان» در دسته جایزه مجموعه آثار، اثر قطب الدین از بنگلادش/بریتانیا است. مکان عکاسی ساسکس غربی در انگلستان، بریتانیا بوده است. آثار قطب الدین به دنیای میکروسکوپی کپک‌های مخاطی می‌پردازد؛ جاندارانی که ساختارهای زایشی آن‌ها تنها حدود یک تا دو میلی‌متر ارتفاع داشته باشد. این مجموعه جزئیات شگفت‌انگیز موجوداتی را آشکار می‌کند که معمولا در نگاه روزمره نادیده گرفته می‌شوند.
