انتخابات کنست اسرائیل در شرایطی برگزار می‌شود که مسئله ایران در کانون محاسبات امنیتی و سیاست خارجی تل‌آویو قرار دارد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
انتخابات کنست اسرائیل در شرایطی برگزار می‌شود که مسئله ایران در کانون محاسبات امنیتی و سیاست خارجی تل‌آویو قرار دارد. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، برای حفظ قدرت تلاش می‌کند، در حالی که عملکرد دولتش در حوزه امنیت، پیامدهای جنگ‌های منطقه‌ای و روابط خارجی از جمله موضوعات مورد مناقشه در فضای سیاسی این رژیم است.
حمایت دونالد ترامپ از نتانیاهو را نمی‌توان صرفاً یک اعلام همبستگی شخصی یا دیپلماتیک دانست؛ زیرا این حمایت در بستری صورت می‌گیرد که آینده همکاری نظامی و سیاسی آمریکا و اسرائیل و نحوه مواجهه با ایران، به موضوعاتی تعیین‌کننده در محاسبات دو طرف تبدیل شده‌اند.
ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز یکشنبه ۲۶ مهرماه ۱۴۰۵ در شبکه اجتماعی تروث سوشال در متن بلند بالایی خطاب به اهالی سرزمین‌های اشغالی نوشته است: بی‌بی نتانیاهو نخست‌وزیری بزرگ و جنگاوری بزرگ بوده و در مبارزه با جمهوری اسلامی ایران، شریکی حتی بزرگ‌تر برای صلح بوده است؛ همان جمهوری اسلامی که ۵۱ سال است شعار «مرگ بر اسرائیل، مرگ بر آمریکا! شیطان کوچک و شیطان بزرگ را نابود خواهیم کرد» را سر می‌دهد.
در ادامه این متن حمایتی آمده است: کدام کشوری می‌تواند دوام بیاورد، وقتی اجازه داده می‌شود چنین حرف‌هایی زده شود؟ چرا که این‌گونه سخنان در نهایت همیشه به واقعیت تبدیل می‌شوند. فقط مسئله زمان بود تا ایران آن عبارت را عملی کند؛ اما توان نظامی و مالی این کشور به‌طور نظام‌مند نابود شده است و اگر ایران به‌سرعت روش خود را تغییر ندهد، ما به‌زودی کار را تمام خواهیم کرد.
ترامپ در ادامه حمایت خود از نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی آورده است: اگر اسرائیل رهبر اشتباهی داشته باشد، یعنی هر کسی غیر از بی‌بی، آمریکا ناچار خواهد شد خودش این کار را انجام دهد و من تمایلی به انجام چنین کاری ندارم.
نکته قابل توجه در این موضع ترامپ، پیوند میان حمایت از نتانیاهو و تأکید بر ضرورت تعیین تکلیف پرونده ایران است. چنین موضعی نشان می‌دهد ترامپ در حال یادآوری اهمیت هماهنگی سیاسی میان دولت اسرائیل و کاخ سفید است و می‌خواهد رأی‌دهندگان اسرائیلی پیامدهای احتمالی تغییر رهبری را در محاسبات امنیتی خود لحاظ کنند. بر این اساس، ترامپ به رأی‌دهندگان اسرائیلی هشدار می‌دهد که برخورداری از حمایت کامل واشنگتن در پرونده ایران، امری بدیهی و مستقل از تحولات سیاسی تل‌آویو نیست.
در سوی دیگر، نتانیاهو نیز با تأکید بر اینکه بزرگ‌ترین تهدید ایران متوجه آمریکا است، تلاش می‌کند دامنه بحث درباره تهران را از امنیت اسرائیل فراتر ببرد. این رویکرد بر این فرض استوار است که برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران صرفاً مسئله‌ای دوجانبه میان تهران و تل‌آویو نیست، بلکه می‌تواند پیامدهایی برای امنیت آمریکا و نظم منطقه‌ای داشته باشد. نتانیاهو با برجسته کردن این ادعا می‌کوشد مقابله با ایران را به‌عنوان ضرورتی مشترک برای واشنگتن و تل‌آویو معرفی کند و در نتیجه، زمینه سیاسی لازم برای تداوم فشار بر تهران را تقویت کند.
از منظر سیاسی، تأکید نتانیاهو بر تهدید مشترک ایران می‌تواند دو کارکرد داشته باشد: نخست، برجسته کردن ضرورت تداوم سیاست‌های امنیتی دولت او و دوم، تقویت این استدلال که روابط نزدیک با دولت ترامپ برای مقابله با ایران اهمیت دارد. در همین راستا، نتانیاهو نیز در پاسخ به حمایت ترامپ گفته است: از رئیس‌جمهور ترامپ به دلیل حمایت گسترده‌اش، به خاطر اقدام مشترک تشکر می‌کنم. ما با هم مأموریت را به سرانجام خواهیم رساند.
حمایت ترامپ از نتانیاهو و تأکید نخست‌وزیر اسرائیل بر تهدید ایران علیه آمریکا را می‌توان در چارچوب پیوند سیاست داخلی اسرائیل با همکاری راهبردی واشنگتن و تل‌آویو تحلیل کرد. نتانیاهو می‌کوشد رابطه نزدیک با دولت آمریکا را بخشی از توان بازدارندگی اسرائیل معرفی کند و ترامپ نیز با حمایت از او، اهمیت هماهنگی سیاسی دو طرف را برجسته می‌سازد.
