به گزارش تابناک؛ تیمی به سرپرستی دکتر «کابری داسگوپتا» مدیر بخش پزشکی داخلی عمومی در دانشگاه مک‌گیل مونترال، نتیجه گرفتند: «در دیابت نوع ۲ با شروع زودهنگام، ترکیب تمرینات هوازی و مقاومتی برنامه‌ریزی‌شده با رژیم غذایی کم‌کالری، نرخ بالای بهبودی را به همراه دارد، موجب کاهش چربی و حفظ توده عضلانی می‌شود، کیفیت و عملکرد عضلات را ارتقا می‌دهد، سلامت قلب و عروق را بهبود می‌بخشد و منجر به پیشرفت‌های چشمگیری در نتایج گزارش‌شده توسط خود بیماران می‌شود.» پژوهشگران اظهار داشتند که تشخیص دیابت نوع ۲ در افراد جوان روندی نگران‌کننده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش تابناک؛ تیمی به سرپرستی دکتر «کابری داسگوپتا» مدیر بخش پزشکی داخلی عمومی در دانشگاه مک‌گیل مونترال، نتیجه گرفتند: «در دیابت نوع ۲ با شروع زودهنگام، ترکیب تمرینات هوازی و مقاومتی برنامه‌ریزی‌شده با رژیم غذایی کم‌کالری، نرخ بالای بهبودی را به همراه دارد، موجب کاهش چربی و حفظ توده عضلانی می‌شود، کیفیت و عملکرد عضلات را ارتقا می‌دهد، سلامت قلب و عروق را بهبود می‌بخشد و منجر به پیشرفت‌های چشمگیری در نتایج گزارش‌شده توسط خود بیماران می‌شود.» پژوهشگران اظهار داشتند که تشخیص دیابت نوع ۲ در افراد جوان روندی نگران‌کننده است. داسگوپتا خاطرنشان کرد: «ابتلای زودهنگام به دیابت نوع ۲ در افراد زیر ۴۵ سال که اغلب با چاقی مرتبط است، بیش از ابتلا به این بیماری در سنین بالاتر، امید به زندگی فرد را کاهش می‌دهد.» با این حال، کارآزمایی جدید نشان داد که معکوس کردن این وضعیت امکان‌پذیر است. محققان در سه مرکز در کانادا و بریتانیا، ۹۶ بزرگسال زیر ۴۵ سال را که دچار چاقی و دیابت نوع ۲ با شروع زودهنگام بودند، در این مطالعه ثبت‌نام کردند. هیچ‌یک از آن‌ها هنوز درمان با انسولین را آغاز نکرده بودند. حدود نیمی از شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در گروه «مراقبت‌های معمول» برای دیابت نوع ۲ قرار گرفتند، در حالی که نیمی دیگر برنامه‌ای شامل رژیم غذایی کاهش وزن و ورزش هفتگی را دریافت کردند. این رژیم غذایی شامل ۸۰۰ تا ۹۰۰ کالری در روز بود که از ۳۰ درصد پروتئین، ۵۰ درصد کربوهیدرات و ۲۰ درصد چربی تشکیل می‌شد. بخش ورزشی این مداخله شامل تمرینات تحت نظارت (ترکیبی از تمرینات هوازی و مقاومتی) به مدت دو بار در هفته و به مدت ۱۲ هفته بود که پس از آن، شرکت‌کنندگان در هفته‌های ۱۳ تا ۲۴ به صورت مستقل ورزش کردند. تیم تحقیق گزارش داد که در پایان دوره ۲۴ هفته، ۲۷ نفر از ۵۰ شرکت‌کننده (۵۴ درصد) در گروه مداخله، شاهد بهبود کامل (فروکش کردن علائم) دیابت نوع ۲ خود بودند. در مقابل، تنها ۲ نفر از ۴۶ شرکت‌کننده (۴ درصد) در گروه بدون مداخله، به این وضعیت بهبود دست یافتند. بخش عمده‌ای از این تفاوت ممکن است ناشی از کاهش وزن بوده باشد؛ یافته‌های این مطالعه نشان داد که افراد گروه مداخله به‌طور میانگین حدود ۸.۴ کیلوگرم وزن کم کردند، در حالی که این میزان برای افراد گروه کنترل حدود ۱.۲ کیلوگرم بود. اگر تنها توده چربی را در نظر بگیریم، افرادی که تحت مداخله رژیم غذایی و ورزش قرار داشتند، به‌طور میانگین حدود ۶.۶ کیلوگرم چربی بیشتری نسبت به گروه بدون مداخله از دست دادند. تیم داسگوپتا اظهار داشت: «این یافته پتانسیل مداخلات ساختاریافته در سبک زندگی برای کمک به دستیابی به بهبودی دارای اهمیت بالینی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ در مراحل اولیه را تقویت می‌کند.» آن‌ها افزودند که گنجاندن تمرینات با وزنه (تمرینات قدرتی) ممکن است عاملی کلیدی در این زمینه باشد. محققان خاطرنشان کردند: «حفظ عضلات در جریان کاهش وزنی که با هدف بهبودی بیماری انجام می‌شود، می‌تواند پیامدهای مهمی برای سلامت متابولیک بلندمدت، عملکرد جسمانی و روند پیشرفت بیماری داشته باشد.»
