روزنامه اطلاعات در یادداشتی نوشت که بحث برگزاری هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا، بهویژه پس از نشست اخیر مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران در یزد، بار دیگر به موضوعی جدی در فضای سیاسی کشور تبدیل شده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
روزنامه اطلاعات در یادداشتی نوشت که بحث برگزاری هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا، بهویژه پس از نشست اخیر مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران در یزد، بار دیگر به موضوعی جدی در فضای سیاسی کشور تبدیل شده است.
در این نشست، «علیرضا زاکانی» شهردار تهران، بر ضرورت تعیین تکلیف هرچه سریعتر انتخابات شوراها تأکید کرد و «محمدصالح جوکار» رئیس کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس شورای اسلامی، از ارسال پیشنهادی به شورای عالی امنیت ملی خبر داد که بر اساس آن، استانهای کشور در سه گروه تقسیم و انتخابات در سه جمعه متوالی ماه آینده، یعنی هشتم، پانزدهم و بیستودوم آبانماه برگزار میشود.
موافقان برگزاری انتخابات استدلال میکنند که این رویداد طبق برنامه قبلی، قرار بود خردادماه امسال برگزار شود و مقدمات آن نیز از ماهها قبل فراهم شده بود، اما در پی حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و وقوع جنگ، برگزاری آن تاکنون چندین بار به تعویق افتاده است.
به اعتقاد آنان، طولانی شدن این وضعیت، انگیزه فعالیت را از اعضای فعلی شوراها گرفته و موجب کندی اجرای برنامهها و سردرگمی در برخی شهرداریها شده است. از اینرو, برگزاری انتخابات میتواند زمینه ورود نیروهای تازهنفس و باانгیزه را به عرصه مدیریت شهری فراهم کند.
این استدلال هرچند قابل فهم است, اما برای تصمیمگیری درباره انتخاباتی که سراسر کشور را درگیر میکند، کافی نیست. موضوع اصلی اکنون سنجش ضرورتها و ملاحظات ملی در شرایطی است که کشور با پیامدهای جنگ، محاصره اقتصادی و تهدیدهای امنیتی مواجه است. از این منظر، تعویق انتخابات شوراها تا سال آینده تصمیمی منطقیتر و کمهزینهتر به نظر میرسد.
دلایل این پیشنهاد شامل موارد زیر است:
۱. تداوم سایه جنگ: دلایلی که موجب به تعویق افتادن انتخابات شد، هنوز بهطور کامل برطرف نشده است. اگرچه ممکن است در حال حاضر جنگ به شکل مستقیم و گسترده جریان نداشته باشد، اما این به معنای پایان یافتن تهدیدها نیست. شواهد نشان میدهد احتمال تشدید تنشها همچنان وجود دارد و کشور باید برای مواجهه با وضعیتهای پیشبینینشده آمادگی داشته باشد. در چنین شرایطی، درگیر کردن همه شهرها و روستاهای کشور برای چند هفته در رقابتهای انتخاباتی ضروری به نظر نمیرسد، زیرا این فرایند طولانی شامل ثبتنام، بررسی صلاحیتها و تبلیغات، وقت و انرژی مردم و دستگاههای اجرایی را میگیرد.
۲. حفظ انسجام ملی: در شرایطی که کشور با تهدیدهای خارجی روبهروست، حفظ همبستگی ملی اهمیتی دوچندان دارد. انتخابات محلی ممکن است به عرصهای برای تشدید اختلافات و بهرهبرداری سیاسی تبدیل شود. این نگرانی به معنای نفی اصل انتخابات نیست، بلکه مساله زمان برگزاری آن است. تصمیمگیران باید افزون بر ملاحظات قانونی، پیامدهای اجتماعی و امنیتی تصمیمهای خود را نیز در نظر بگیرند.
۳. میزان مشارکت: یکی از نگرانیها میزان مشارکت مردم است. مردم با پیامدهای اقتصادی جنگ، تورم و تحریمها روبهرو هستند و نمیتوان با اطمینان پیشبینی کرد که مشارکت افزایش یابد. مشارکت پایین میتواند اعتبار اجتماعی شوراهای جدید را با چالش مواجه کند و فرصت حمله دشمنان را فراهم سازد.
۴. انتخابات تناسبی: ویژگی دیگر انتخابات پیش رو، اجرای نظام تناسبی در حوزه انتخابیه تهران، ری و تجریش است. این روش که در دوره هفتم در پایتخت اجرا میشود و از دوره هشتم به بعد در حوزههای دارای بیش از ۵۰۰ هزار نفر جمعیت گسترش خواهد یافت، نیاز به بسترهای مناسب و فعالیت مؤثر احزاب دارد. پرسش این است که آیا فضای عمومی کشور آمادگی لازم برای یک رقابت انتخاباتی گسترده با سازوکار جدید تناسبی را فراهم کرده است؟
۵. هزینههای سنگین: برگزاری انتخابات هزینههای مالی و اجرایی قابل توجهی بر دولت و جامعه تحمیل میکند. در شرایطی که دولت با محدودیت منابع و فشارهای اقتصادی روبهروست، باید درباره زمان صرف این منابع با دقت بیشتری تصمیم گرفت. نگرانیهای امنیتی و احتمال بروز اختلافات محلی نیز از عواملی هستند که نمیتوان آنها را نادیده گرفت.
۶. تعویق، نه نفی انتخابات: مجموع این ملاحظات نشان میدهد که اصرار بر برگزاری انتخابات شوراها در سال جاری لزوماً بهترین تصمیم نیست. پیشنهاد میشود انتخابات هفتمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا تا زمان فراهم شدن شرایط مناسب در سال آینده به تعویق بیفتد. در این زمینه، امکان برگزاری همزمان انتخابات شوراها با انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفند سال آینده یا انتخابات ریاستجمهوری در صورت انطباق با تقویم قانونی، میتواند بررسی شود.

