به گزارش تابناک، جلسه رأی اعتماد به مهرداد اخلاقی، وزیر پیشنهادی دفاع، بیشتر به‌عنوان آزمونی برای اخلاق سیاسی و فهم برخی نمایندگان از منافع ملی توصیف شده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش تابناک، جلسه رأی اعتماد به مهرداد اخلاقی، وزیر پیشنهادی دفاع، بیشتر به‌عنوان آزمونی برای اخلاق سیاسی و فهم برخی نمایندگان از منافع ملی توصیف شده است. در این جلسه، به‌جای سنجش توانمندی و برنامه، تجربه چند دهه‌ای یک متخصص به حاشیه رفته و متلک و کنایه جای پرسشگری مسئولانه را گرفته است.
نویسنده گزارش با ابراز تعجب از وضعیت موجود، اشاره می‌کند که فردی با دهه‌ها تجربه تخصصی، کارنامه غنی و سال‌ها فعالیت در شرایط امنیتی و زندگی در اختفا، باید در برابر کسانی پاسخ‌گو باشد که انقلابی‌گری را با بلندتر حرف زدن، متلک انداختن و جنجال‌آفرینی پشت تریبون اشتباه گرفته‌اند. گزارشگر می‌پرسد آیا تحقیر، کنایه و زیر سؤال بردن یک عمر فعالیت تخصصی همان نظارت مؤثر و انقلابی است؟
یکی از نمایندگان ادعا کرده است که وزیر پیشنهادی «رفتار جهادی ندارد». گزارشگر این ادعا را با پرسش‌هایی درباره معیار جهادی بودن و مشارکت در پیشبرد توان دفاعی کشور پاسخ می‌دهد. نماینده دیگری نیز پرسیده است که اخلاقی می‌خواهد با «محور مقاومت» چه کند، در حالی که سوابق تخصصی و ارتباطات کاری او در حوزه دفاعی در کمیسیون‌ها مطرح شده است. گزارشگر تأکید می‌کند که نمی‌توان هم از تخصص و توان موشکی کشور سخن گفت و هم متخصصی را که برای چنین حوزه‌ای معرفی شده، با کنایه و اتهام کلی از میدان به در کرد.
طعنه به سن و سال و گفتن اینکه فردی در آستانه ۷۰ سالگی «به درد نمی‌خوری»، مورد انتقاد قرار گرفته است. گزارشگر می‌پرسد اگر سن و سال ملاک ناتوانی است، چرا در موقعیت‌های دیگر از تجربه فرماندهان و مدیران باسابقه سخن گفته می‌شود؟ همچنین تمسخر نامه و توصیه‌نامه و بی‌اعتنایی به تأییدیه‌های کمیسیون‌های تخصصی و نهادهای مرتبط نیز پرسش‌برانگیز دانسته شده است.
از دیگر موارد مورد انتقاد، ایراد گرفتن از اینکه چرا وزیر پیشنهادی ساعت ۱۴ در محل کار پیدا نمی‌شود و پاسخ او مبنی بر اینکه «سی سال است خانه من محل کار من است» بوده است. همچنین پرسش درباره اینکه چرا موضوع «تنگه هرمز» در برنامه وزارت دفاع نیامده است، مورد بررسی قرار گرفته است. گزارشگر تأکید می‌کند که نباید با سوالات نمایشی، متخصص را در موقعیتی قرار داد که ناچار شود درباره جزئیات حساس و بعضاً محرمانه توضیح دهد.
سؤال اصلی از آنچه «سوپر‌انقلابی‌گری» نامیده می‌شود، این است که غیر از حاشیه‌سازی، فرسودن سرمایه انسانی کشور و تبدیل اختلاف‌نظرهای کارشناسی به میدان تسویه‌حساب سیاسی، چه دستاوردی برای ایران داشته‌اند. گزارشگر می‌گوید نماینده مجلس مسئولیت دارد میان نظارت و تخریب، میان سوال جدی و متلک سیاسی و میان دفاع از منافع ملی و نمایش انقلابی‌گری تفاوت بگذارد. در پایان، از اینکه فردی با این حجم از تجربه و مسئولیت برای پاسخ‌گویی به چنین حواشی‌ای در برابر «جوجه‌سوپر‌انقلابی‌ها» قرار بگیرد، ابراز تأسف شده است.
