اندیشکده شورای آتلانتیک در مقاله‌ای به بررسی تاثیر جنگ یمن و حملات تلافی‌جویانه انصارالله به عربستان پرداخته است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
اندیشکده شورای آتلانتیک در مقاله‌ای به بررسی تاثیر جنگ یمن و حملات تلافی‌جویانه انصارالله به عربستان پرداخته است.
در شرایطی که موشک‌های حوثی‌ها (انصارالله یمن) بر سر عربستان سعودی فرود می‌آیند، آرامشی وهم‌آلود بر ریاض حاکم است. خیابان ملک فهد مملو از ترافیک است و زنان در کافه‌ها حضور دارند. در نگاه اول، ریاض شهری است که زندگی در آن طبق روال عادی جریان دارد.
یک ناظر خارجی شاید حدس نزند که فرودگاه تا اطلاع ثانوی تعطیل شده، مدارس و بسیاری از ادارات به فعالیت از راه دور روی آورده‌اند و شب گذشته با هشدارهای متنی و صدای انفجارهای پیاپی ناشی از رهگیری موشک‌ها همراه بوده است.
تنها در سه روز، فرودگاه بین‌المللی ریاض سه بار هدف حمله قرار گرفت. این حملات دست‌کم ۱۲ کشته و بیش از ۳۰۰ زخمی بر جای گذاشت؛ آن هم با وجود گسترش شبکه شرکای امنیتی عربستان و تعهدات متعدد برای کمک نظامی.
عربستان سعودی در دهه گذشته تلاش کرده روابط دیپلماتیک و امنیتی‌اش را متنوع کند. این کشور گام‌های دیپلماتیک قابل‌توجهی برای نزدیک‌شدن به چین و روسیه برداشته و در پی احیای توافق‌های دفاعی با فرانسه، ایتالیا و بریتانیا بوده است تا این همکاری‌ها را در کنار حمایت آمریکا قرار دهد.
عربستان سعودی توافق مکه را با پاکستان و ترکیه منعقد کرد. این توافق که در ماه اوت امضا شد، پیمانی با ساختاری شبیه ناتو است که بر اساس آن حمله به یک کشور، حمله به همه کشورهای عضو تلقی می‌شود. بااین‌حال، تنها دو ماه بعد، حملات حوثی‌ها این توافق را با نخستین آزمون واقعی روبه‌رو کرد.
پاکستان چند ماه پیش از امضای توافق، حدود هشت هزار نیروی نظامی، یک اسکادران جنگنده، پهپادها و یک سامانه پدافند هوایی ساخت چین را در عربستان مستقر کرده بود. روز پس از حملات، اسلام‌آباد وعده داد نیروهای بیشتری اعزام کند، اما مشخص نکرد تعداد این نیروها چقدر خواهد بود و تاکنون علناً اعزام نیرو به یمن را منتفی دانسته است.
ترکیه نیز تجهیزات پدافند هوایی، اطلاعات نظامی، پهپادها و دیگر کمک‌های فنی را در اختیار عربستان قرار می‌دهد؛ بااین‌حال، پارلمان ترکیه هنوز این توافق را تصویب نکرده است. هیچ‌یک از این دو کشور حاضر نیستند به یک کارزار نظامی گسترده‌تر در یمن بپیوندند.
واشنگتن تسلیحات، آموزش، پشتیبانی فنی و اطلاعات نظامی در اختیار عربستان قرار می‌دهد. سامانه‌های پاتریوت و سامانه دفاع موشکی ارتفاع بالای منطقه‌ای (THAAD) از ارکان اصلی دفاع موشکی این کشور محسوب می‌شوند. در ماه مه ۲۰۲۵، آمریکا از یک بسته فروش تسلیحاتی دفاعی به ارزش ۱۴۲ میلیارد دلار خبر داد.
شش ماه بعد، دو کشور توافق‌نامه دفاع راهبردی دیگری امضا کردند. در آغاز سال جاری میلادی نیز واشنگتن رسماً عربستان سعودی را به‌عنوان یکی از متحدان اصلی خود در خارج از پیمان ناتو معرفی کرد. بااین‌حال، هیچ‌یک از این اقدامات به معنای ارائه یک تضمین الزام‌آور امنیتی از سوی آمریکا نیست.
ایتالیا، در کنار آمریکا، سامانه‌های پدافند هوایی را در عربستان مستقر کرده است. فرانسه استقرار نیرو در ینبع را برای دفاع از زیرساخت‌های انرژی آغاز کرده و بریتانیا نیز خدمات سوخت‌رسانی هوایی به هواپیماهای نظامی را ارائه می‌دهد. با وجود تمام این حمایت‌ها، عربستان در سال‌های اخیر با برخی از مرگبارترین حملات حوثی‌ها در خاک خود روبه‌رو شده است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند که عربستان از نظر تجهیزات نظامی، پس از اسرائیل، بهترین توانمندی نظامی منطقه را در اختیار دارد. این حملات این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا سامانه‌های فرماندهی و کنترل عربستان در برابر حجم بالای تهدیدها دچار اختلال شده‌اند یا خیر.
در ماه سپتامبر، شش ماه پس از حمله ایران به سفارت آمریکا در ریاض، گزارش شد که عربستان در شرایط کاهش ذخایر موشک‌های رهگیر، از فرانسه، بریتانیا، پاکستان و مصر درخواست کرده است سامانه‌های پدافند هوایی بیشتری مستقر کنند که هیچ‌یک موافقت نکردند.
هیچ‌یک از شرکای عربستان حاضر نشده‌اند به‌طور علنی در عملیات تهاجمی در داخل یمن شرکت کنند. ریاض هم‌اکنون با انجام حملات هوایی از عملیات زمینی نیروهای دولت یمن علیه حوثی‌ها که در پنجم اکتبر اعلام شد، حمایت می‌کند. آمریکا اطلاعات نظامی فراهم می‌کند و پاکستان و ترکیه نیز تجهیزات در اختیار طرف سعودی قرار می‌دهند.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفته است که موضوع پیوستن به حملات عربستان علیه حوثی‌ها را بررسی خواهد کرد. اما با توجه به اینکه او انجام حملات بیشتر علیه ایران را پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای منتفی دانسته، بعید به نظر می‌رسد آمریکا پیش از آن زمان جبهه نظامی دیگری باز کند.
حوثی‌ها در ماه سپتامبر توانستند دامنه نفوذ خود بر تنگه باب‌المندب را گسترش دهند. امنیت پایدار عربستان به ترکیبی از بازدارندگی و دیپلماسی نیاز دارد.
ریاض باید امنیت شهروندان خود و اتباع خارجی را تضمین کند. این امنیت برای میزبانی رویدادهای بزرگی مانند نمایشگاه اکسپو و جام جهانی فوتبال ضروری است تا شهروندان سعودی بتوانند از زندگی لذت ببرند و آینده‌ای بسازند.
