به گزارش خبرآنلاین، نصری با ارزیابی بازتاب‌های بین‌المللی بحران‌های اخیر اظهار داشت: شاید برای نخستین بار در طول نزدیک به پنج دهه گذشته است که شاهد همسویی بسیار چشمگیر و بی‌سابقه‌ای از سوی افکار عمومی جهان با مواضع ایران هستیم.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Khabar Online،
به گزارش خبرآنلاین، نصری با ارزیابی بازتاب‌های بین‌المللی بحران‌های اخیر اظهار داشت: شاید برای نخستین بار در طول نزدیک به پنج دهه گذشته است که شاهد همسویی بسیار چشمگیر و بی‌سابقه‌ای از سوی افکار عمومی جهان با مواضع ایران هستیم. این پدیده حتی در درون جوامع غربی، به‌ویژه در اروپا و کشوری با گرایش‌های ناسیونالیستی شدید نظیر ایالات متحده، به وضوح دیده می‌شود. در بحبوحه جنگ، بخش‌های قابل‌توجهی از جامعه مدنی، افکار عمومی و لایه‌های نخبگانی در این کشورها رویکردی منتقدانه نسبت به جنگ‌افروزی دولت‌های خود در پیش گرفته و با مواضع ایران ابراز همراهی و همدلی کرده‌اند. خطر افتادن در تله جنگ تمدنی و فعال‌سازی مکانیسم‌های دفاع هویتی در غرب این تحلیل‌گر ارشد روابط بین‌الملل با هشدار نسبت به خطاهای بلاغی و روایت‌سازی در تریبون‌های رسمی تصریح کرد: سرمایه اجتماعی و شناختی ایجادشده در افکار عمومی جهانی بسیار شکننده است و اگر ما در دام صورت‌بندی این منازعه ذیل یک «جنگ تمدنی» بیفتیم، این دستاورد به سرعت نابود خواهد شد. اگر گفتمان رسمی ما به این سمت بلغزد که در برابر قدرت‌نمایی غرب، ادعاهای تاریخی نظیر «به زانو درآوردن والرین» یا همتاسازی با تقابل‌های باستانی را احیا کند، ماهیت مناقشه از یک مسئله حقوقی و استراتژیک به یک «تهدید اگزیستانسیال و هویتی» تغییر ماهیت می‌دهد. توجیه استفاده بی‌قیدوشرط از زور در سایه تبدیل منازعه به نبرد هویتی پژوهشگر اندیشکده پایاب در پایان با تشریح پیامدهای خطرناک برانگیختن هراس تمدنی در جوامع غربی خاطرنشان کرد: هنگامی که منازعه رنگ‌وبوی هویتی و تقابل بنیادین تمدن‌ها را به خود بگیرد، نخبگان جنگ‌طلب در غرب به‌راحتی می‌توانند برای افکار عمومی خود این‌گونه توجیه کنند که این بازیگر در پی نابودی و تحقیر کل زیست‌جهان ماست؛ در نتیجه، هرگونه کاربرد بی‌قیدوشرط، بی‌رحمانه و فراتر از چارچوب حقوق بین‌الملل از ابزار نظامی و قهری علیه ایران برای شهروندان غربی مشروعیت می‌یابد. از این رو، دستگاه تحلیلی و رسانه‌ای کشور در پاسخ به نظریه‌پردازی‌های تقابل‌گرایانه غربی باید با حداکثر ظرافت، از تقویت روایات تمدنی و هویتی پرهیز کند و بر چارچوب‌های حقوقی و نفی یکجانبه‌گرایی متمرکز بماند. ۴۲/۴۲
