تائز، یمن – تائز تحت محاصره است، اما اسکندر عبدالله، ۳۷ ساله، از قبل میداند که زندگی تحت محاصره چگونه است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Al Jazeera English،
تائز، یمن – تائز تحت محاصره است، اما اسکندر عبدالله، ۳۷ ساله، از قبل میداند که زندگی تحت محاصره چگونه است.
این شهر، که یک مرکز جمعیتی بزرگ در جنوب غربی یمن است، بین سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ از محاصره ویرانگر انصارالله رنج برد، در حالی که این گروه تحت حمایت ایران تلاش میکرد شهر را از نیروهای محلی حامی دولت تصرف کند. انصارالله در سالهای بعد با کنترل سایر نقاط دسترسی به شهر، محاصرهای جزئی را حفظ کردند.
«آن روزها سخت بود»، عبدالله به یاد میآورد، در حالی که انصارالله پس از تصرف قلمروهای جنوب شهر، محاصره جدیدی بر تائز آغاز کردهاند و جاده اصلی به قلمروهای تحت کنترل دولت را قطع کردهاند. «ما از وحشتهای محاصره گواه بودیم و تلخی زندگی را با تمام جزئیات ترسناکش تجربه کردیم.»
«امیدوارم آن روزهای دردناک هرگز بازنگرد.»
در اوایل سپتامبر، انصارالله تهاجمی را در طول ساحل دریای سرخ استان تائز آغاز کردند. این گروه به زودی کنترل کامل را بر شهر بندری مکا و ناحیه ذوباب به دست آورد، جایی که تنگه بابالمندب – که ۱۲ درصد از تجارت جهانی از آن عبور میکند – قرار دارد.
انصارالله، که از آغاز جنگ در این کشور در سال ۲۰۱۴ کنترل شمال غربی پرجمعیت یمن، از جمله پایتخت صنعاء را در دست داشتهاند، حملات نظامی خود را در دریای سرخ متوقف نکردند. در حالی که نیروهای دولت با حمایت عربستان سعودی در اوایل اکتبر یک ضدتهاجم آغاز کردند و بخشی از قلمروهای از دست رفته را پس گرفتند، انصارالله در روستاهای اطراف تائز پیشروی خود را ادامه دادند.
انصارالله با موفقیت شهر التربه را تا ۴ اکتبر تصرف کردند و تنها جاده اصلی باقیمانده بین شهر تائز و سایر مناطق تحت کنترل دولت را قطع کردند.
ساکنان تائز، مانند عبدالله، اکنون نگرانند که شهر در آستانه مواجهه با یک محاصره کامل و طولانیمدت است. عبدالله به یاد میآورد که زندگی بین سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ چقدر سخت بود، زمانی که نیروهای حامی دولت در یک منطقه محصور در مرکز شهر گرفتار بودند.
بر اساس گفتههای عبدالله، بومیان «وحشتها، به همراه شرایط انسانی و اقتصادی فاجعهباری را تحمل کردند که مانند چیزی که هیچ استان دیگر یمنی در طول جنگ تجربه نکرده بود».
او گفت: «مردم حتی از ضروریترین نیازهای زندگی، از جمله آب آشامیدنی، غذا، سوخت و دارو محروم بودند. تنها استثنا کالاهایی بود که از طریق مناطق کوهستانی ناهموار قاچاق میشد و بر پشت انسانها و الاغها حمل میشد، از جمله سیلندرهای اکسیژن برای بیماران و مجروحان.»
کمبودها
محاصره در نهایت در سال ۲۰۱۶ شکسته شد، زمانی که نیروهای حامی دولت قلمروهای جنوب شهر تائز را پس گرفتند. در سال ۲۰۲۴، تحت فشار داخلی و بینالمللی، انصارالله توافق کردند یک مسیر مهم دیگر ورودی به شهر از شرق را باز کنند که آن را به صنعاء و سایر مناطق تحت کنترل انصارالله در شمال یمن متصل میکند.
با این حال، با از سرگیری اخیر درگیریها، این گذرگاه حیاتی پس از تلاشهای نفوذی توسط جنگجویان انصارالله بسته شده است، طبق گفته منابع امنیتی که با الجزیره صحبت کردند.
این بسته شدن یک مسیر حیاتی را قطع کرده که برای ساکنان تائز ضروری شده بود – بخش بزرگی از تأمین مواد غذایی شهر از طریق این گذرگاه وارد میشد.
نبیل جمل، مدیرکل دفتر برنامهریزی و توسعه در استان تائز، گفت که محاصره فعلی تائز «جامعتر و تأثیر آن شدیدتر از سال ۲۰۱۵ است».
جمل گفت: «این بار، محاصره نه تنها جادههای اصلی استان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه اکثر جادههای فرعی را نیز که خود مناطق روستایی را به هم متصل میکنند.»
جمل گفت که تقریباً ۲.۸ میلیون نفر در مناطق تحت کنترل دولت استان تائز زندگی میکردند، در کنار ۲۰۰,۰۰۰ نفر دیگر که اخیراً به دلیل درگیریها در طول ساحل و مناطق روستایی تائز آواره شدهاند.
او گفت: «تمام آنها به دلیل محاصره با سختیهای انسانی و تخریب شرایط زندگی مواجه خواهند شد.»
کمتر از یک هفته پس از تجدید محاصره، خیابانهای شهر تقریباً خلوت به نظر میرسیدند، زیرا کمبود سوختی که قبلاً از مسیر التربه از عدن وارد شهر میشد.
در بازار سیاه، قیمت یک ظرف ۲۰ لیتری (۵.۲ گالن) بنزین از ۳۰,۰۰۰ ریال یمنی (۱۹ دلار) به ۹۰,۰۰۰ ریال یمنی (۵۸ دلار) افزایش یافت.
در همین حال، بازارها و فروشگاههای مواد غذایی شاهد افزایش تقاضا بودهاند، زیرا ساکنان برای ذخیرهسازی غذا در میان ترس از ناپدید شدن تأمینها از قفسهها به دلیل محاصره، شتاب میورزند.
برخی ساکنان بازاریان را به انبارداری و انحصار کالاهای اساسی در غیاب نظارت مؤثر بر بازار متهم کردهاند.
وافق صالح، روزنامهنگاری که در امور اقتصادی تخصص دارد، گفت: «بازارهای غذایی تائز شاهد افزایش قابل توجه قیمت کالاهای اساسی، به ویژه گندم و آرد بودهاند، در حالی که قیمت سبزیجات و میوهها دو برابر شده است، زیرا محاصره رساندن این محصولات به شهر را دشوار کرده است.»
او افزود: «بازاریان در شهر موجودی غذایی کافی برای چند ماه دارند. با این حال، برخی از بازاریان به محض تشدید درگیریها در حومه شهر، شروع به افزایش قیمتها کردند.»
ترسهای انسانی
درگیریها در مناطق روستایی تائز ادامه دارد و امیدواران محلی وجود دارد که نیروهای دولت بتوانند مناطق از دست رفته به انصارالله در روزهای اخیر را پس بگیرند، یا تکاپوی پیشرونده خود را در مناطق غربی شهر تائز ادامه دهند و محاصره را از آن جهت بشکنند.
اما فعلاً، انصارالله به نظر میرسد در مناطق جنوبی شهر تائز در موضع پیشرو هستند.
سلطان المقرمی، روزنامهنگاری که در امور انصارالله تخصص دارد، معتقد است هدف اصلی محاصره تائز تضعیف انسجام نیروهای مخالف آنها در شهر است، که از مدتها پیش کانونی از خصومت علیه این گروه بوده است.
او افزود: «بنابراین، شک نیست که [انصارالله] به دنبال انتقام از این جمعیتی هستند که با آنها مخالفند.»
سقوط تائز همچنین برای انصارالله نمادین خواهد بود و به این گروه اجازه میدهد خود را به عنوان توانمند در تهدید هر منطقهای تحت کنترل دولت معرفی کند، حتی اگر جمعیت مخالف باشد.
با این حال، نبیل شریان، وکیل و رئیس سازمان عدالت برای حقوق و توسعه (JRDO)، اشاره کرد که اثر هرگونه نبرد برای تائز – از جمله محاصره طولانیمدت چنین شهر بزرگی – برای غیرنظامیان مضر خواهد بود.
شریان گفت: «غیرنظامیان هرگز نباید به ابزاری برای اعمال فشار در هرگونه تعارض تبدیل شوند.»
او از هزینه انسانی عظیم محاصره تجدیدشده هشدار داد، «به ویژه برای بیماران، کودکان، زنان و سالمندان، با توجه به دشواریهای دسترسی به بیمارستانها، خدمات پزشکی و داروها».
او افزود: «محدودیتهای سفر و حرکت همچنین بر دانشآموزان، بیماران، کارمندان و خانوادههایی که به سفر بین مناطق مختلف استان و فراتر از آن وابسته هستند، تأثیر خواهد گذاشت.»
شریان از جامعه بینالمللی، سازمانهای حقوق بشر و نهادهای بشردوستانه خواست موضع روشنی اتخاذ کنند که «دسترسی ساکنان به نیازهای اساسی آنها را تضمین کند، اطمینان حاصل کند که جادهها و گذرگاهها برای غیرنظامیان و کالاها باز میمانند، و به بیماران اجازه میدهد به خدمات بهداشتی برسند، به شیوهای که کرامت انسانی و حقوق بنیادین را حفظ کند».
جمل گفت که مقامات محلی تائز نامهای به سازمان ملل فرستادهاند تا در حل بحران و پیامدهای انسانی آن کمک بخواهند.
اولویتهای مقامات محلی شامل باز کردن جادهها و کریدورهای امن برای غیرنظامیان، به ویژه کسانی که نیاز به سفر برای درمان پزشکی دارند، و اجازه دادن به رسیدن دارو و غذا به تائز است.
جمل گفت: «ما هنوز در انتظار پاسخ یا مداخله در زمین هستیم.»
ترجمه و بازنویسی اختصاصی گفتمان ما

