کیوان رفعت‌جو، کارگردان فیلم کوتاه «یخچال» که امسال در بخش داستانی چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشت، در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: محمد نجیمی، دیگر کارگردان این فیلم، قصه‌ای واقعی را برایم تعریف کرد و گفت که یک روز خانمی به مغازه‌شان رفته بود و پول خرید یک یخچال را پرداخت کرده بود، اما پس از گذشت مدت‌ها هنوز یخچال به او تحویل داده نشده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
کیوان رفعت‌جو، کارگردان فیلم کوتاه «یخچال» که امسال در بخش داستانی چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشت، در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: محمد نجیمی، دیگر کارگردان این فیلم، قصه‌ای واقعی را برایم تعریف کرد و گفت که یک روز خانمی به مغازه‌شان رفته بود و پول خرید یک یخچال را پرداخت کرده بود، اما پس از گذشت مدت‌ها هنوز یخچال به او تحویل داده نشده است.
رفعت‌جو افزود: من با محمد نجیمی درباره این موضوع صحبت کردم که اگر یک روز ما در خانه یخچال نداشته باشیم چه چالشی برای زندگی‌مان به وجود می‌آید و واقعاً به نظرمان رسید که وضعیت سختی برای زندگی‌مان به وجود خواهد آمد.
وی خاطرنشان کرد: در بحث فیلم کوتاه ما همیشه این نظر را داشتیم که در هر قدم از فیلم هیچ چیزی قابل پیش‌بینی نباشد و در قصه‌مان یخچال را بهانه‌ای کردیم تا به مسائل مهم‌تری مثل عزت نفس انسانی و اقتصاد امروز که با انسانیت گره خورده بپردازیم. پایان‌بندی فیلم هم به نوعی ادامه همین مسیر بود که ما تا جایی که می‌شود به مخاطب رو دست بزنیم و به پایانی ماندگار در ذهن مخاطب برسیم.
این کارگردان درباره کیفیت فیلم‌های جشنواره چهل‌وسوم فیلم کوتاه گفت: میزان استقبال از جشنواره واقعاً خوب و جالب توجه است. بعضی فیلم‌ها ممکن است مورد پسند من باشد یا برخی اصلاً مورد پسند من نباشند، اما کیفیت فیلم‌ها واقعاً ارتقا پیدا کرده و آثار در سطح فیلم‌های سینمایی هستند و به لحاظ کیفی هیچ چیزی کم ندارند.
رفعت‌جو درباره حضور فیلمسازان مستقل در جشنواره فیلم کوتاه تهران گفت: به نظر من امروز فیلم مستقل ساختن واقعاً کار سختی شده است. به نظرم می‌رسد که جشنواره به فیلمسازان مستقل نگاهی ویژه داشته و از آنجا که حمایت‌های پیچینگ انجمن سینمای جوانان کمتر شده، تعداد فیلم‌های مستقل هم تا حدی بیشتر شده و در جشنواره آن‌ها را بیشتر مورد توجه قرار داده‌اند.
وی تأکید کرد: مهم‌ترین چالش ما در ساخت «یخچال» وقوع جنگ بود. قرار بود فیلم را در تهران بسازیم که دستیار کارگردان اثر به ما درباره جنگ و موشک‌باران هشدار داد. از آنجا که من هم به ساخته شدن این فیلم اصرار داشتم، پیشنهاد دادم که ساخت «یخچال» را در یک شهرستان انجام دهیم و ایشان هم استقبال کردند. ما برای ساخت فیلم به تویسرکان استان همدان رجوع کردیم، اما به هر حال عوامل فیلم و بازیگران در حین فیلمبرداری مدام دغدغه و نگرانی خانواده‌هایشان را داشتند و حتی چند بازیگر را هم به خاطر جنگ از دست دادیم، چون به دلیل خطرات جنگ از تهران رفته بودند و به شهرستان‌های مختلفی رجوع کرده بودند.
این کارگردان در پایان خاطرنشان کرد: چالش جنگ سختی کار را دو چندان کرده بود و معضل دیگر ما در ساخت «یخچال» هزینه‌های بالای تولید بود، به طوریکه حتی هزینه یک وعده غذا برای عوامل چند برابر سال‌های پیش است و این واقعاً چالش بزرگی بود. امیدوارم فیلم بیشتر دیده شود و جشنواره باید چنین فرصتی برای هر اثری که در آن حضور دارد فراهم کند که واقعاً برای فیلمسازان دلگرم‌کننده و انگیزه‌بخش است.
