بیخوابی مزمن با عوارض جسمی و روانی همراه است و درمان آن باید با شناسایی علت و رعایت بهداشت خواب انجام شود.
به گزارش گفتمان ما به نقل از خبرگزاری فارس - تلگرام،
بیخوابی یا کمخوابی مزمن میتواند باعث خستگی، کاهش تمرکز، کندی واکنش، تحریکپذیری و افت عملکرد تحصیلی و شغلی شود.
بیخوابی زمانی مطرح است که فرد دستکم سه شب در هفته و بیش از یک ماه، در شروع خواب یا تداوم آن مشکل داشته باشد. پیش از هر اقدامی باید علت آن مشخص شود.
درمان با رعایت بهداشت خواب، از جمله داشتن ساعت منظم خواب و بیداری، پرهیز از کافئین در ساعات پایانی روز و کاهش استفاده از تلفن همراه و دیگر نمایشگرها پیش از خواب آغاز میشود. داروهای خوابآور نباید بر اساس تجربه یا نسخهپیچی خانوادگی مصرف شوند؛ قرص خواب، در صورت نیاز، تنها بخشی از درمان است و جایگزین ریشهیابی علت بیخوابی نمیشود. در موارد طولانیمدت، مراجعه به روانپزشک برای شناسایی علت اختلال خواب و انتخاب درمان مناسب ضروری است.
