در ارزیابی تازه رسانه‌های بین‌المللی پیرامون ماندگارترین دستاوردهای ادبی جهان، رمان حماسی سال ۱۸۶۹ نویسنده نامدار روس توانست در صدر تحسین‌شده‌ترین آثار ادبی تاریخ تکیه بزند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
در ارزیابی تازه رسانه‌های بین‌المللی پیرامون ماندگارترین دستاوردهای ادبی جهان، رمان حماسی سال ۱۸۶۹ نویسنده نامدار روس توانست در صدر تحسین‌شده‌ترین آثار ادبی تاریخ تکیه بزند. به گزارش فرارو به نقل از پِرِید، دست یافتن به اجماع نظر کامل میان منتقدان ادبی حتی برای بی‌نقص‌ترین رمان‌ها نیز امری بسیار نادر به شمار می‌رود؛ چرا که نگرش‌ها، سلیقه‌ها و معیارهای زیباشناختی کارشناسان تفاوت‌های چشمگیری با یکدیگر دارند. با این حال، پایگاه تحلیلی و رسانه‌ای «کولایدر» در تازه‌ترین بررسی جامع خود دسته‌ای از آثار کلاسیک را برجسته ساخته است که از زمان انتشار تاکنون، سیلی از ستایش‌های بی‌پایان را به سوی خود جلب کرده‌اند. در این فهرست که تحت عنوان «۲۰ کتاب تحسین‌شده تمام دوران» منتشر شده، عناوین درخشانی نظیر رمان علمی‌تخیلی «تلماسه» اثر فرانک هربرت، کتاب ترسناک «درخشش» به قلم استیون کینگ و سه‌گانه حماسی «ارباب حلقه‌ها» اثر جی. آر. آر. تالکین به چشم می‌خورند. بر اساس رده‌بندی اعلام‌شده توسط این نشریه، رمان «جنگ و صلح» نوشته لئو تولستوی که در سال ۱۸۶۹ به چاپ رسید، جایگاه نخست و عنوان «تحسین‌شده‌ترین کتاب تاریخ» را از آن خود کرده است. این شاهکار بیش از هزار صفحه‌ای که به واکاوی ژرف اثرات تهاجم فرانسه و پیامدهای جنگ‌های ناپلئونی بر طبقات اشرافی جامعه روسیه می‌پردازد، توانسته نمره کم‌نظیر ۴.۱۷ از ۵ را از سوی بیش از ۳۷۹ هزار خواننده در وب‌سایت مرجع گودریدز به دست آورد. حماسه جاودانه تولستوی تاکنون بارها بر پرده سینما و صحنه‌های تئاتر بازآفرینی شده است؛ از جمله شاخص‌ترین آن‌ها می‌توان به مینی سریال شش قسمتی تحسین شده بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۶ اشاره کرد. اندرو دیویس، نویسنده کهنه‌کار و فیلم‌نامه‌نویس این اقتباس تلویزیونی، در گفتگو با بی‌بی‌سی پیرامون چالش‌های برگردان این شاهکار غول‌پیکر به رسانه تصویر تصریح کرد که پیش از پیشنهاد این شبکه بریتانیایی، رمان را مطالعه نکرده بود، اما پس از غوطه‌وری در صفحات آن، از طراوت، سرزندگی و روح مدرن اثر بهت‌زده شد. دیویس در تشریح تجربه رویارویی خود با متن تأکید کرد: «پیش از خواندن تصور می‌کردم با متنی عبوس، خشک و بیش از اندازه سنگین مواجه خواهم شد؛ اما اثر سرشار از طنزی گزنده، عاطفه‌ای ملموس و شخصیت پردازی‌های پویا است. وقتی بخش‌های نظری طولانی درباره فلسفه تاریخ را کنار بگذارید، با داستانی فوق‌العاده زنده، مهیج و تکان‌دهنده درباره پیچیدگی‌های روابط خانوادگی روبه‌رو می‌شوید که عاشقش شدم.» این فیلم‌نامه‌نویس ۹۰ ساله همچنین یادآور شد که در اقتباس خود وفاداری کاملی به ساختار اصلی متن نشان داده و تنها گهگاه جزئیاتی نو خلق کرده که شاید خود تولستوی فرصت پرداختن به آن‌ها را نیافته بود.
