در حاشیه‌های سرد و دوردست منظومه شمسی، هنوز اجرامی وجود دارند که شناخت ما از آنها کامل نیست.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
در حاشیه‌های سرد و دوردست منظومه شمسی، هنوز اجرامی وجود دارند که شناخت ما از آنها کامل نیست. اکنون کشف جرمی تازه در آن سوی پلوتون، احتمال اضافه شدن یک عضو جدید به خانواده سیاره‌های کوتوله را مطرح کرده است؛ کشفی که می‌تواند تصویر دانشمندان از مرزهای منظومه شمسی را کامل‌تر کند. اخترشناسان با استفاده از رصدخانه ورا روبین در شیلی، جرمی یخی به نام «۲۰۲۶ ED۱۳۸» را شناسایی کرده‌اند که ممکن است یک سیاره کوتوله باشد. قطر این جرم بین ۶۰۰ تا هزار و ۵۰۰ کیلومتر برآورد شده است؛ اندازه‌ای که در صورت تأیید، آن را در میان بزرگ‌ترین سیاره‌های کوتوله شناخته‌شده قرار می‌دهد. این جرم در فاصله‌ای حدود ۴۶ برابر فاصله متوسط زمین تا خورشید قرار دارد؛ یعنی حتی دورتر از پلوتو که به‌طور متوسط ۴۰ برابر فاصله زمین تا خورشید از این ستاره فاصله می‌گیرد. این منطقه سرد و دوردست، محل حضور شمار زیادی از اجرام یخی است که برخی از آنها ممکن است هنوز ناشناخته باشند. اگر رصدهای بعدی نشان دهند که ۲۰۲۶ ED۱۳۸ شرایط لازم را دارد، این جرم به فهرست پنج سیاره کوتوله‌ای اضافه می‌شود که تاکنون از سوی اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی به رسمیت شناخته شده‌اند: پلوتو، اریس، هائومیا، ماکی‌ماکی و سرس. به این ترتیب، منظومه شمسی یک عضو شناخته‌شده دیگر خواهد داشت؛ هرچند این جرم در دسته سیاره‌های کوتوله قرار می‌گیرد، نه سیاره‌های اصلی. برای دریافت عنوان سیاره کوتوله، یک جرم آسمانی باید به‌اندازه کافی جرم داشته باشد تا گرانش خودش آن را تقریبا کروی کند. برآوردهای اولیه نشان می‌دهند ۲۰۲۶ ED۱۳۸ ممکن است این شرط را داشته باشد، اما اندازه دقیق آن هنوز مشخص نیست. مت هولمن، اخترفیزیکدان مرکز اخترفیزیک هاروارد و اسمیتسونین که نخستین بار این جرم را شناسایی کرد، می‌گوید این کشف نشان می‌دهد که رصدخانه ورا روبین و دیگر تلسکوپ‌ها هنوز ظرفیت شناسایی اجرام هیجان‌انگیز دیگری را دارند. دانشمندان برای تعیین اندازه واقعی این جرم می‌توانند از آرایه تلسکوپی آلما در شیلی کمک بگیرند. این ابزار با دریافت تابش گرمایی خود جرم، امکان تخمین دقیق‌تری از ابعاد آن را فراهم می‌کند. تا آن زمان، ۲۰۲۶ ED۱۳۸ همچنان نامزد یک سیاره کوتوله تازه در منظومه شمسی باقی می‌ماند.
