هاآرتص نوشت: مردم اسرائیل نباید بار دیگر بهای سنگینی را برای جنگی بپردازند که هیچ هدف راهبردی روشنی ندارد و تحت تأثیر ملاحظات سیاسی نتانیاهو قرار گرفته است؛ کسی که ممکن است برای ماندن در قدرت، فارغ از هزینه‌های آن، این گزینه را انتخاب کند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
هاآرتص نوشت: مردم اسرائیل نباید بار دیگر بهای سنگینی را برای جنگی بپردازند که هیچ هدف راهبردی روشنی ندارد و تحت تأثیر ملاحظات سیاسی نتانیاهو قرار گرفته است؛ کسی که ممکن است برای ماندن در قدرت، فارغ از هزینه‌های آن، این گزینه را انتخاب کند. به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: جنگی دیگر با ایران، یک اشتباه راهبردی بزرگ است. حتی اگر اسرائیل و ایالات متحده توانایی وارد کردن ضربه‌ای نظامی و دردناک به ایران را داشته باشند، چنین حمله‌ای در دستیابی به اهداف خود ناکام خواهد ماند؛ به‌ویژه آنکه اساساً هنوز مشخص نیست این اهداف دقیقاً چه هستند. با وجود تمام ادعاها درباره «پیروزی کامل» بر ایران و ضربات سنگینی که این کشور متحمل شده است، حکومت ایران تسلیم نشده است. این حکومت همچنان پابرجاست، توانمندی‌های نظامی‌اش دست‌نخورده باقی مانده و همچنان از ظرفیت حمله به اسرائیل و منافع آمریکا در منطقه برخوردار است. جنگ بعدی لزوماً به مرزهای ایران و اسرائیل محدود نخواهد ماند. تهران می‌تواند دامنه حملات خود را گسترش دهد و زیرساخت‌ها، ارتباطات و دارایی‌های راهبردی در سراسر خلیج فارس را هدف قرار دهد. حزب‌الله در لبنان، حوثی‌ها در یمن و شبه‌نظامیان شیعه در عراق نیز ممکن است این درگیری را جنگی سرنوشت‌ساز برای آینده ایران و کل محور منطقه‌ای آن تلقی کنند و تصمیم بگیرند به‌طور فعال وارد جنگ شوند. این امیدواری که وارد کردن خسارات گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی بتواند به فروپاشی حکومت ایران منجر شود نیز بسیار محل تردید است. اسرائیل و ایالات متحده برای مهم‌ترین پرسش‌ها پاسخی ندارند: اگر ایران تسلیم نشود، جنگ چگونه پایان می‌یابد؟ آیا حملات را به‌طور نامحدود ادامه می‌دهیم؟ آیا ایران را به عرصه دیگری تبدیل می‌کنیم که در آن، همانند کاری که اسرائیل سال‌ها در غزه انجام داده، به‌صورت دوره‌ای عملیات نظامی انجام دهیم و به‌اصطلاح «چمن‌زنی» کنیم؟ عادی‌سازی جنگ‌های مکرر به‌عنوان بخشی از واقعیت زندگی اسرائیلی‌ها غیرقابل‌تحمل است؛ آن هم در شرایطی که هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و امنیتی این جنگ‌ها مدام افزایش می‌یابد، بی‌آنکه چشم‌انداز راهبردی روشنی وجود داشته باشد. همچنین نمی‌توان از فیل بزرگی که در اتاق حضور دارد، یعنی ملاحظات سیاسی، چشم‌پوشی کرد. یک جنگ دیگر می‌تواند منافع سیاسی روشنی را تأمین کند: به تعویق انداختن احتمال تشکیل یک دولت جایگزین، بازگرداندن اسرائیل به وضعیت اضطراری و تحت فشار قرار دادن رقبای سیاسی برای پیوستن به دولت وحدت ملی. برای گادی آیزنکوت و متحدانش، چنین وضعیتی می‌تواند به یک تله سیاسی مرگبار تبدیل شود و به بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اجازه دهد سیاست‌های پیشین خود را با پوشش اجماع ملی ادامه دهد. این جنگ حکومت ایران را سرنگون نخواهد کرد، اما مخالفان سیاسی در اسرائیل را از میان خواهد برد. آلوف بن و استر سولومون توضیح می‌دهند که پس از انتخابات چه اتفاقی خواهد افتاد. پیش از آغاز جنگی دیگر، آنچه واقعاً ضروری است، یک بازنگری عمیق در سطح فردی و سیاسی درباره شکست‌های جنگ‌های گذشته و همچنین بررسی جدی گزینه‌های جایگزین است. نتانیاهو راه آغاز جنگ با ایران را کشف کرده است، اما هیچ ایده‌ای ندارد که چگونه به آن پایان دهد؛ یا اساساً علاقه‌ای به پایان دادن به آن ندارد. مردم اسرائیل نباید بار دیگر بهای سنگینی را برای جنگی بپردازند که هیچ هدف راهبردی روشنی ندارد و تحت تأثیر ملاحظات سیاسی نتانیاهو قرار گرفته است؛ کسی که ممکن است برای حفظ قدرت، صرف‌نظر از هزینه‌های آن، این گزینه را انتخاب کند. مخالفان نباید با او همکاری کنند.
