کشور کوچک حاشیه خلیج فارس، بخش مهمی از درآمد ارزی خود را از صادرات گاز طبیعی مایع، میعانات گازی، نفت خام و فرآورده‌های نفتی به‌دست می‌آورد؛ بنابراین هر اختلال طولانی در تولید یا انتقال گاز، مستقیماً بر درآمدهای صادراتی، تراز تجاری و منابع مالی دولت قطر اثر می‌گذارد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از خبرگزاری فارس - تلگرام،
قطر ناچار به میانجی‌گری است
کشور کوچک حاشیه خلیج فارس، بخش مهمی از درآمد ارزی خود را از صادرات گاز طبیعی مایع، میعانات گازی، نفت خام و فرآورده‌های نفتی به‌دست می‌آورد؛ بنابراین هر اختلال طولانی در تولید یا انتقال گاز، مستقیماً بر درآمدهای صادراتی، تراز تجاری و منابع مالی دولت قطر اثر می‌گذارد. رأس‌لفان؛ قلب اقتصادی قطر زیر ضربات جنگ
بخش بزرگی از ظرفیت تولید LNG قطر در مجموعه رأس‌لفان متمرکز شده و بندر آن علاوه بر گاز مایع، محل صادرات میعانات، گاز مایع نفتی، فرآورده‌های نفتی و گوگرد نیز هست.
در جریان جنگ ۴۰ روزه آمریکایی صهیونی، این تأسیسات کلیدی هدف حملاتی قرار گرفت که به گفته مسئولان قطری، حدود ۱۷ درصد ظرفیت صادرات را تحت تاثیر قرار داد و خسارتی معادل سالانه ۲۰ میلیارد دلار به این کشور تحمیل کرد. تنگه هرمز؛ گلوگاه صادراتی که جایگزین ندارد
بازسازی رأس‌لفان حدود ۳ سال طول خواهد کشید اما مشکل قطر فقط آسیب فیزیکی به تأسیسات نیست؛ چراکه برخلاف برخی کشورهای صادرکننده نفت، قطر مسیر جایگزین عملیاتی برای انتقال گسترده گاز مایع خود به بازارهای جهانی ندارد.
تقریباً تمام صادرات LNG این کشور باید از تنگه هرمز عبور کند؛ مسیری که در سال ۲۰۲۵ نزدیک به یک‌پنجم تجارت جهانی گاز مایع از آن عبور کرده است.
از طرفی، گرچه خط لوله دلفین، گاز قطر را به امارات و عمان منتقل می‌کند، اما ظرفیت مازاد محدودی دارد و نمی‌تواند جایگزین صادرات عظیم گاز شود. میانجی زیر فشار
براساس محاسبات رویترز، صادرات LNG قطر در اواخر اوت حدود ۹۶ درصد نسبت به سطح پیش از جنگ کاهش یافت و باعث شد قطر از روی ناچاری به تجارت و دلالی گاز دیگران روی بیاورد و اعلام کند: تعلیق تحویل محموله‌های برخی مشتریان، تا پایان ۲۰۲۶ ادامه دارد.
این فشار اقتصادی حاصل از اختلال در صادرات، یکی از دلایل مهم تلاش دیپلماتیک قطر برای جلوگیری از گسترش جنگ است.
برای دوحه، تداوم درگیری فقط اختلال در صادرات نیست؛ بلکه خطر آسیب به زیرساخت‌های راهبردی را هم به همراه دارد.
