به گزارش خبرگزاری مهر، «سیل» (Наводнение) اثری کوتاه و روان‌شناختی از یوگنی زامیاتین است که در آن نویسنده با تمرکز بر لایه‌های پنهان روان انسان، به سراغ مفاهیمی چون حسادت، تنهایی، میل، اضطراب و ترس از دست دادن می‌رود.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Mehr News،
به گزارش خبرگزاری مهر، «سیل» (Наводнение) اثری کوتاه و روان‌شناختی از یوگنی زامیاتین است که در آن نویسنده با تمرکز بر لایه‌های پنهان روان انسان، به سراغ مفاهیمی چون حسادت، تنهایی، میل، اضطراب و ترس از دست دادن می‌رود. داستان در بستر روسیه انقلابی و در شهری که طغیان رود نوا آن را تهدید می‌کند، روایت می‌شود و زندگی سوفیا و تروفیم ایوانویچ را دنبال می‌کند؛ زوجی که ورود دختری یتیم به خانه‌شان، به‌تدریج تعادل ظاهری زندگی مشترکشان را برهم می‌زند. سوفیا که دختر را برای پر کردن جای خالی فرزند به خانه آورده است، به‌مرور احساس می‌کند جایگاهش در زندگی همسرش در حال تغییر است. صمیمیت میان تروفیم و دختر، حسادت و اضطرابی را در او بیدار می‌کند که به‌تدریج از مرزهای عاطفی فراتر می‌رود. هم‌زمان با بالا آمدن آب و تهدید شهر از سوی سیل، تنش‌های پنهان در زندگی این زوج نیز شدت می‌گیرد. زامیاتین در این داستان، با پیوند زدن بحران طبیعی به آشفتگی روانی شخصیت اصلی، فضایی پرتنش و وهم‌آلود می‌سازد؛ فضایی که در آن خانه، به‌جای پناهگاه، به مکانی ناامن تبدیل می‌شود. «سیل» روایتی فشرده از دگرگونی روان انسان در مواجهه با حسادت، فقدان و تنهایی است. ویژگی این داستان، تنها پرداختن به بحران‌های درونی شخصیت‌ها نیست، بلکه نویسنده می‌کوشد اضطراب و رنج روانی را از طریق تصویرسازی‌های حسی و توصیف واکنش‌های جسمانی به خواننده منتقل کند. در این روایت، مرز میان طبیعت طغیان‌کرده و روان آشفته انسان به‌تدریج محو می‌شود و سیل، هم‌زمان با پیشروی در شهر، به استعاره‌ای از آشوب درونی شخصیت اصلی بدل می‌شود. یوگنی زامیاتین (۱۸۸۴ـ۱۹۳۷) از چهره‌های برجسته ادبیات مدرنیستی روسیه است که آثارش در مرز میان واقع‌گرایی، خیال‌پردازی و ادبیات فلسفی حرکت می‌کنند. او بیش از هر چیز با رمان «ما» شناخته می‌شود؛ اثری که از نمونه‌های تأثیرگذار ادبیات پادآرمان‌شهری به شمار می‌رود و تصویری از جامعه‌ای مبتنی بر نظم مطلق، کنترل و محدودیت فردیت ارائه می‌دهد. زامیاتین در داستان‌هایش با بهره‌گیری از نثری تصویری، طنزی گزنده و فضایی گاه کابوس‌وار، به واکاوی تضادهای انسان و جامعه می‌پردازد. در جهان داستانی او، نظم ظاهری همواره در معرض آشوب است و شخصیت‌ها در کشاکش میان غریزه و انضباط، آزادی و اطاعت و فردیت و جمع گرفتار می‌شوند. ترجمه فارسی این اثر را آبتین گلکار بر عهده داشته است. گلکار، مترجم و پژوهشگر ادبیات روسیه، از مترجمان شناخته‌شده این حوزه در ایران است. او با ترجمه آثار نویسندگان کلاسیک و معاصر روس، از جمله آثار داستایفسکی، تولستوی، گوگول، چخوف و دیگر نویسندگان روس‌زبان، نقش مهمی در معرفی ادبیات روسیه به مخاطبان فارسی‌زبان داشته است. ترجمه‌های او در حوزه ادبیات داستانی و پژوهش‌های مرتبط با ادبیات روسیه منتشر شده‌اند. کتاب «سیل» در نخستین نوبت انتشار، با شمارگان هزار نسخه و از سوی انتشارات کتاب‌سرای نیک منتشر خواهد شد. عرضه این کتاب برای آذرماه ۱۴۰۵ برنامه‌ریزی شده است.
