تریتا پارسی نوشت: به همان اندازه که جنگ ایران دلیل اصلی شکست سنگین ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات امشب بود، مهم است این واقعیت را نیز درک کنیم که فشارها برای جنگ اکنون احتمالاً افزایش خواهد یافت.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
تریتا پارسی نوشت: به همان اندازه که جنگ ایران دلیل اصلی شکست سنگین ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات امشب بود، مهم است این واقعیت را نیز درک کنیم که فشارها برای جنگ اکنون احتمالاً افزایش خواهد یافت. به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: این به معنای آن نیست که ترامپ حتماً جنگ را از سر خواهد گرفت؛ اما به احتمال زیاد، موازنه فشارهای موافق و مخالف جنگ به سود تشدید درگیری تغییر خواهد کرد. ترامپ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای تحت فشارهایی قرار داشت تا به توافقی دست یابد؛ زیرا امیدوار بود از این طریق تا حدودی از شدت ضربه انتخاباتی بکاهد. اما اکنون که انتخابات میان‌دوره‌ای به پایان رسیده، این فشار تا اندازه‌ای کاهش خواهد یافت. قیمت بنزین همچنان بالاست، اما هزینه سیاسی آن تاکنون پرداخت شده است. تا مدتی دیگر، رویداد سیاسی مهمی در تقویم وجود نخواهد داشت که بتوان بار دیگر چنین هزینه‌ای را بر او تحمیل کرد. اما دو عامل دیگر تشدید خواهند شد. نخست، جریان‌های طرفدار جنگ در اسرائیل و واشنگتن، دو ماه آینده را آخرین فرصت برای دوره‌ای خواهند دید که ترامپ هنوز آزادی عمل گسترده‌ای برای ازسرگیری جنگ دارد. تا ماه ژانویه، دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره را در اختیار خواهند گرفت، بر بودجه مسلط خواهند شد و می‌توانند روند استیضاح و برکناری وزیران و مقام‌های کابینه ترامپ، از جمله پیت هگست، وزیر دفاع، را آغاز کنند. اگرچه آزادی عمل ترامپ به‌طور کامل محدود نخواهد شد، اما به میزان قابل‌توجهی کاهش خواهد یافت. در واقع، این اتفاق ممکن است حتی زودتر رخ دهد؛ زیرا اعتبار بودجه فعلی دولت در ۱۱ دسامبر به پایان می‌رسد. دموکرات‌ها می‌توانند تلاش کنند تضمین بگیرند که هرگونه قانون بعدی برای تأمین بودجه یا اعطای مجوزهای مالی، شامل ممنوعیت تأمین مالی جنگ باشد. همان‌طور که سناتور کریس ون هولن، از حزب دموکرات و ایالت مریلند، اشاره کرده است، جنگ ویتنام تنها زمانی پایان یافت که کنگره از ادامه تأمین مالی آن خودداری کرد. این وضعیت حامیان جنگ را وادار خواهد کرد که در هفته‌های آینده فشار خود بر ترامپ برای ازسرگیری جنگ را به‌شدت افزایش دهند؛ پیش از آنکه کنگره محدودیت‌هایی بر اختیارات او اعمال کند. دوم، در حالی که تصمیم ترامپ برای آغاز جنگ در ماه فوریه ناشی از غرور و خودبزرگ‌بینی و توصیه‌های به‌شدت اشتباه و فاجعه‌بار اسرائیل بود، ممکن است از این پس احساس دیگری بر محاسبات او غلبه کند: انتقام‌جویی. در هفته‌های گذشته، عنصر کینه‌توزی در محاسبات ترامپ وجود داشته است؛ چراکه او از این موضوع خشمگین است که ایران، به باور خودش، ریاست‌جمهوری‌اش را به نابودی کشانده است. این خشم امشب باید به‌شدت افزایش یافته باشد. اگر مذاکرات دوحه در چند روز آینده به پیشرفتی تعیین‌کننده منجر نشود، خطر تشدید تنش‌ها در هفته‌های پیش رو افزایش خواهد یافت. این خطر از سه عامل سرچشمه می‌گیرد: فوریت ناشی از بسته‌شدن پنجره زمانی برای تشدید جنگ، تمایل شخصی ترامپ به انتقام‌جویی و کاهش فشارهای سیاسی برای پایین آوردن قیمت بنزین از طریق دستیابی به توافق.
