تیم پرسپولیس با هدایت مهدی تارتار نتایج خوبی کسب کرده اما افت عملکرد سرخ‌پوشان در نیمه دوم مسابقات به یک نگرانی جدی تبدیل شده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
تیم پرسپولیس با هدایت مهدی تارتار نتایج خوبی کسب کرده اما افت عملکرد سرخ‌پوشان در نیمه دوم مسابقات به یک نگرانی جدی تبدیل شده است. به گزارش فارس، تیم فوتبال پرسپولیس در فصل جاری با هدایت مهدی تارتار نتایج قابل قبولی کسب کرده اما بررسی روند فنی سرخ‌پوشان در مسابقات اخیر نشان می‌دهد که این تیم در نیمه دوم بازی‌ها بارها با افت عملکرد مواجه شده است؛ مسئله‌ای که اگر برای آن چاره‌ای اندیشیده نشود، می‌تواند در ادامه فصل به یکی از نقاط ضعف جدی سرخ‌پوشان تبدیل شود. پرسپولیس در بسیاری از مسابقات، بازی را با پرس شدید، دوندگی بالا و رویکردی تهاجمی آغاز می‌کند. این شیوه در دقایق ابتدایی به سرخ‌پوشان کمک می‌کند تا ابتکار عمل را در دست بگیرند، حریف را تحت فشار قرار دهند و موقعیت‌های گلزنی ایجاد کرده و حتی به گل برسند. با این حال، مشکل زمانی آغاز می‌شود که همین شدت بازی در نیمه دوم کاهش پیدا می‌کند و تیم دیگر توان لازم را برای حفظ فشار روی حریف ندارد. یکی از فرضیه‌های جدی درباره این وضعیت، آماده‌سازی بدنی بازیکنان و نحوه توزیع انرژی آنها در طول مسابقه است. البته برای رسیدن به یک نتیجه قطعی درباره ضعف بدنی پرسپولیس، بررسی داده‌های GPS، میزان دوندگی بازیکنان، تعداد دوندگی‌های پرفشار، وضعیت ریکاوری و برنامه‌های بدنسازی تیم ضروری است؛ با این حال، تکرار افت عملکرد در نیمه دوم، ضرورت بررسی دقیق این موضوع را نشان می‌دهد. پرسپولیس با شروعی پرفشار و بازی هجومی تلاش می‌کند خیلی زود نبض مسابقه را در اختیار بگیرد اما فوتبال در سطح حرفه‌ای فقط به دوندگی و فشار در دقایق ابتدایی محدود نمی‌شود. تیمی که می‌خواهد در طول ۹۰ دقیقه برتری خود را حفظ کند، باید بتواند شدت بازی را به‌درستی مدیریت کند و در کنار پرس از جلو، برای حفظ توان بدنی بازیکنان در دقایق پایانی نیز برنامه داشته باشد. اگر بازیکنان در نیمه نخست انرژی زیادی مصرف کنند و امکان حفظ همان شدت در نیمه دوم را نداشته باشند، فاصله خطوط افزایش پیدا می‌کند، پرس تیم از هماهنگی خارج می‌شود و فضای بیشتری در اختیار حریف قرار می‌گیرد. در چنین شرایطی، حتی تیم‌هایی که در نیمه اول تحت فشار بوده‌اند نیز می‌توانند با تغییر ریتم بازی و استفاده از فضاهای ایجادشده، پرسپولیس را به دردسر بیندازند. نکته نگران‌کننده برای کادر فنی پرسپولیس این است که افت نیمه دوم، در صورت تکرار، می‌تواند به الگویی قابل شناسایی برای رقبا تبدیل شود. حریفان با بررسی مسابقات سرخ‌پوشان می‌توانند دریابند که افزایش فشار در نیمه دوم، استفاده از تعویض‌های تازه‌نفس و حمله به فضاهای خالی، راهکارهایی برای خارج کردن پرسپولیس از شرایط مطلوب است. مهدی تارتار تا اینجای فصل توانسته نتایج مناسبی با پرسپولیس کسب کند اما نتیجه‌گیری در مسابقات نباید مانع بررسی نقاط ضعف فنی تیم شود. پیروزی‌ها زمانی می‌توانند پشتوانه محکمی برای ادامه فصل باشند که مشکلات تکرارشونده نیز شناسایی و برطرف شوند. کادر فنی پرسپولیس برای حل این مسئله باید علاوه بر ارزیابی شرایط بدنی بازیکنان، به مدیریت فشار در طول مسابقه، زمان‌بندی تعویض‌ها و تغییرات تاکتیکی در نیمه دوم نیز توجه کند. گاهی حفظ فشار بالا در تمام دقایق مسابقه نه ممکن است و نه لزوماً بهترین راهکار بلکه تیم باید بتواند متناسب با شرایط بازی، ریتم خود را تغییر دهد و در زمان مناسب از انرژی بازیکنان استفاده کند.
