به گزارش خبرآنلاین، نشریه تحلیلی اندیشکده استیمسون در مقاله‌ای به قلم باربارا اسلاوین، پژوهشگر ارشد این اندیشکده، به بررسی خطرات پیش‌روی منطقه در ماه‌های نوامبر و دسامبر پرداخت.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Khabar Online،
به گزارش خبرآنلاین، نشریه تحلیلی اندیشکده استیمسون در مقاله‌ای به قلم باربارا اسلاوین، پژوهشگر ارشد این اندیشکده، به بررسی خطرات پیش‌روی منطقه در ماه‌های نوامبر و دسامبر پرداخت. اسلاوین تاکید می‌کند که با وجود رد سیاست‌های کاخ سفید از سوی رأی‌دهندگان، دولت ترامپ ممکن است برای بازگشایی کامل تنگه هرمز و وادار ساختن تهران به واگذاری ذخایر اورانیوم با غنای بالای مدفون‌شده، بار دیگر به گزینه نظامی متوسل شود. با این حال، هرگونه اقدام نظامی جدید خطراتی بنیادین برای متحدان منطقه‌ای واشنگتن، که بار اصلی پاسخ‌های تلافی‌جویانه ایران را به دوش کشیده‌اند و بازارهای جهانی انرژی در پی دارد. حملات به زیرساخت‌های اساسی ایران می‌تواند مصداق جنایات جنگی باشد؛ هشداری که سناتور کریس مورفی نیز پس از دریافت گزارش محرمانه طرح‌های تهاجمی بر آن صحه گذاشت و آن‌ها را «جنون‌آمیز» توصیف کرد. وسوسه اردک لنگ و همگرایی منافع ترامپ و نتانیاهو در صورت از دست رفتن اکثریت جمهوری‌خواهان در کنگره، وسوسه شدیدی برای دونالد ترامپ وجود دارد تا از دوره فترت تا پیش از استقرار نمایندگان دموکرات در ماه ژانویه استفاده کند. این وضعیت با دوره گذار سیاسی در تل‌آویو پس از انتخابات نامشخص ۶ آبان (۲۷ اکتبر) هم‌زمان شده است؛ جایی که ائتلاف راست‌گرای حاکم شکست خورد اما جایگزین مشخصی نیز شکل نگرفت. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر موقت اسرائیل، که از آغازگر جنگ بر مبنای فرضیه توهم‌آمیز فروپاشی جمهوری اسلامی بود، اکنون تداوم درگیری‌ها را تنها ابزار نجات و بقای سیاسی خود می‌بیند. با این حال، بسیار بعید است که نبردهای تازه دستاوردی جز ویرانی بیشتر و جهش مجدد قیمت نفت داشته باشد. ایران ماه‌ها در برابر محاصره بنادر پس از فروپاشی تفاهم‌نامه اسلام‌آباد مقاومت کرده است و با نگاه به نتایج انتخابات واشنگتن، موضع خود را حق به جانب دیده و برای مهار ترامپ منتظر آغاز به کار کنگره جدید خواهد ماند. مطالبات عینی تهران و گسترش جبهه‌های درگیری در منطقه تلاش‌های میانجی‌گرانه بازیگران منطقه‌ای که برنامه‌های توسعه اقتصادی‌شان تحت‌الشعاع جنگ قرار گرفته، زمانی به نتیجه می‌رسد که خواسته‌های مشخص تهران محقق شود. ایران پیش از تضمین امنیت تردد در تنگه هرمز، بر تحقق منافع ملموس از جمله آزادسازی دارایی‌های مسدود شده و تضمین رسمی عدم تکرار حملات پافشاری می‌کند. تهران تقاضای واشنگتن برای خروج حدود هزار پوند (۴۴۰ کیلوگرم) اورانیوم غنی‌شده مدفون‌شده در حملات سال گذشته را رد کرده و بحث‌ها پیرامون خروج از پیمان عدم اشاعه هسته‌ای و بازدارندگی نهایی میان چهره‌های با نفوذ رو به فزونی است. هم‌زمان، ازسرگیری نبردها در یمن و تشدید حملات اسرائیل به جنوب لبنان و باریکه جنگ‌زده غزه، تصویر دیپلماسی را پیچیده‌تر ساخته است. نتانیاهو نگران است که با پایان بسته کمکی سالانه ۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلاری در سال ۲۰۲۸، کنگره آینده تمایلی به استمرار حمایت‌های بی‌قیدوشرط نداشته باشد؛ هرچند دولت ترامپ در تلاش است تا با ایجاد مدیریت اجرایی مشترک تسلیحاتی در قانون بودجه دفاعی، روابط نظامی با تل‌آویو را ادغام کند؛ طرحی که نمایندگان دموکرات در پی مسدودسازی آن و مشروط کردن ارسال بمب‌های سنگرساز هستند. اسلاوین در پایان یادآور می‌شود که تحمیل جنگ اختیاری، بحران‌های بی‌پایانی آفریده و فشارهای سنگینی بر معیشت مردم وارد کرده است، اما بمباران بیشتر راه‌حل نیست؛ چنان‌که تحلیلگران در تهران تاکید می‌کنند جامعه ایران در طول تاریخ طولانی خود در برابر حاکمانی به مراتب سرسخت‌تر از ترامپ ایستادگی کرده و این بار نیز باقی خواهد ماند. ۴۲/۴۲
