به گزارش ایلنا، ایوان پروودل که تابستان امسال از لاتزیو به اینتر پیوست تا گزینه‌ای جایگزین برای یوزف مارتینز باشد، در گفت‌وگو با «بتسون اسپورت» و با همکاری شبکه دازن، درباره دوران حرفه‌ای خود، نگاهش به وظایف یک دروازه‌بان و الگوهایی که از آنها الهام گرفته است، صحبت کرد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
به گزارش ایلنا، ایوان پروودل که تابستان امسال از لاتزیو به اینتر پیوست تا گزینه‌ای جایگزین برای یوزف مارتینز باشد، در گفت‌وگو با «بتسون اسپورت» و با همکاری شبکه دازن، درباره دوران حرفه‌ای خود، نگاهش به وظایف یک دروازه‌بان و الگوهایی که از آنها الهام گرفته است، صحبت کرد. دروازه‌بان اینتر همچنین از فرانچسکو تولدو به‌عنوان یکی از الگوهای دوران کودکی خود نام برد و فاش کرد که آرزو دارد یکی از خاطرات فراموش‌نشدنی او را تکرار کند؛ صحنه‌ای که تولدو در یک موقعیت شلوغ مقابل یوونتوس به محوطه جریمه حریف رفت و گلی به ثمر رساند که در نهایت به‌عنوان گل ثبت نشد. تماس اینتر و تحقق یک رؤیا پروودل درباره نخستین واکنش خود به پیشنهاد اینتر گفت: «وقتی اینتر با من تماس گرفت، کمی باورم نمی‌شد. باید صادق باشم؛ تا زمانی که قراردادم را امضا نکرده بودم، نمی‌خواستم به این موضوع فکر کنم یا بیش از حد امیدوار شوم. نمی‌خواستم پیش از نهایی شدن همه‌چیز، خودم را درگیر این اتفاق کنم. اما وقتی همه‌چیز قطعی شد، واقعاً خوشحال شدم.» سه کلمه برای توصیف شخصیت پروودل او در پاسخ به پرسشی درباره ویژگی‌های شخصیتی خود و عادت‌های پیش از مسابقه اظهار داشت: «اگر بخواهم خودم را با سه کلمه توصیف کنم، می‌گویم آرام، کم‌حرف و ایده‌آل‌گرا. به‌عنوان یک دروازه‌بان هم فردی آرام و کم‌حرف هستم. آیا پیش از مسابقات آیین خاصی دارم؟ بله، پیش از هر جلسه فنی، یکی از دوستانم با من تماس می‌گیرد و چند کلمه‌ای با یکدیگر صحبت می‌کنیم. همین و بس.» آغاز دروازه‌بانی در ۱۵ سالگی با الهام از تولدو پروودل درباره آغاز فوتبال خود و علاقه‌اش به پست دروازه‌بانی گفت: «وقتی کوچک بودم، فوتبال را با شوت کردن توپ به دیوار شروع کردم. در ۱۵ سالگی برای نخستین بار درون دروازه ایستادم. در خانه معمولاً دروازه‌بان بازی نمی‌کردم، اما زمانی که فرانچسکو تولدو را دیدم، عاشق دروازه‌بانی شدم. از همان زمان به این فکر افتادم که شاید روزی بخواهم دروازه‌بان شوم؛ حتی شاید بتوانم روزی برای اینتر بازی کنم. خولیو سزار چطور؟ او مثل یک گربه بود! به توپ‌هایی می‌رسید که به نظر می‌رسید رسیدن به آنها غیرممکن است. تماشای شیرجه‌هایش هیجان‌انگیز بود. او همیشه لبخند به لب داشت و تماشای بازی‌اش واقعاً لذت‌بخش بود.» رؤیای تکرار صحنه تاریخی تولدو مقابل یوونتوس دروازه‌بان اینتر درباره صحنه معروف حضور تولدو در محوطه جریمه یوونتوس و تلاش او برای گلزنی نیز صحبت کرد و گفت: «آن گل مقابل یوونتوس فوق‌العاده بود. او در آخرین لحظه به محوطه جریمه رفت و تمام توانش را برای رسیدن به توپ به کار گرفت. واقعاً درخشان بود؛ فوق‌العاده! آن زمان خیلی کوچک بودم، اما با وجود اینکه ساعت دیر وقت بود، هنوز بیدار مانده بودم. وقتی او گل زد، از شدت هیجان در خانه سروصدا به راه انداختم. او بدون شک بت من بود. آیا ممکن است چنین اتفاقی برای من هم با پیراهن اینتر رخ دهد؟ امیدوارم مجبور نشوم در آخرین لحظه به محوطه جریمه حریف بروم، اما اگر چنین اتفاقی بیفتد، سرمربی باید به من اجازه بدهد! بعد هم امیدوارم بتوانم این کار را انجام دهم. باید انگشتانمان را برای خوش‌شانسی روی هم بگذاریم! » اینتر؛ رؤیایی که به حقیقت پیوست پروودل در بخش پایانی صحبت‌هایش درباره اهداف شخصی، فشار روانی پیش از مسابقات و معنای پوشیدن پیراهن اینتر توضیح داد: «زمانی که متوجه شدم می‌توانم به بازیکن حرفه‌ای تبدیل شوم، برنامه جایگزینم این بود که فیزیوتراپیست شوم. آیا پیش از مسابقه احساس فشار می‌کنم؟ به این موضوع فکر نمی‌کنم. تنها چیزی که ذهنم را مشغول می‌کند، این است که وظایفم را تا حد امکان به بهترین شکل انجام دهم. اولین هدفم به‌عنوان بازیکن اینتر چیست؟ می‌خواهم نشان دهم که شایستگی حضور در این تیم را دارم و می‌توانم به مجموعه کمک کنم. پیراهن اینتر برای من چه معنایی دارد؟ رؤیایی که به حقیقت تبدیل شده است.»
