آکسیوس نوشت: گزارش جدید آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) نشان می‌دهد که درگیری‌های خاورمیانه برخی کشورها را به سمت تسریع برنامه‌های خود برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر سوق داده است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
آکسیوس نوشت: گزارش جدید آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) نشان می‌دهد که درگیری‌های خاورمیانه برخی کشورها را به سمت تسریع برنامه‌های خود برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر سوق داده است. به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: تأثیر جنگ بر عرضه گاز طبیعی مایع (LNG) و نفت، موجب تحولاتی در بازارهای انرژی و تصمیم‌گیری‌های سیاسی شده است که ممکن است آثار بلندمدتی به همراه داشته باشند. «امنیت انرژی، محرک توسعه این بخش است؛ زیرا کشورهای بیشتری به دنبال کاهش وابستگی خود به سوخت‌های وارداتی هستند.» این مطلب را فاتح بیرول، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی، در بیانیه‌ای اعلام کرد. تصویر کلی: تازه‌ترین تحلیل سالانه آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که ظرفیت تولید برق از منابع تجدیدپذیر در فاصله سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱، نزدیک به ۴۸۰۰ گیگاوات افزایش یابد؛ رقمی که ۵۷ درصد بیشتر از میزان افزایش ظرفیت در شش سال گذشته است. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که سهم انرژی‌های تجدیدپذیر از تولید برق جهان در سال ۲۰۳۱ به ۴۳ درصد برسد؛ در حالی که این سهم در سال گذشته حدود یک‌سوم بود. نگاهی دقیق‌تر: برخی دولت‌ها در واکنش به بحران ایران، اهداف بلندپروازانه‌تری تعیین کرده‌اند و برخی دیگر نیز اجرای برنامه‌های قبلی خود را سرعت بخشیده‌اند. * کره جنوبی: امیدوار است پیش از سال ۲۰۳۰ به ظرفیت ۱۰۰ گیگاوات انرژی تجدیدپذیر دست یابد؛ هدفی که قرار بود طبق برنامه قبلی در بازه زمانی دیرتری محقق شود. * مصر: با افزایش شدید هزینه واردات گاز، دستیابی به هدف تأمین ۴۵ درصد برق کشور از منابع تجدیدپذیر را از سال ۲۰۳۵ به سال ۲۰۲۸ جلو انداخته است. وضعیت کنونی: آژانس بین‌المللی انرژی درباره تحولات میدانی گزارش می‌دهد که واردات تجهیزات خورشیدی ساخت چین به کشورهای آفریقایی و جنوب شرق آسیا، طی سه ماه پس از آغاز جنگ، «به‌شدت افزایش یافته است». با این حال: در اروپا، افزایش قیمت برق در پی درگیری‌های خاورمیانه هنوز به تغییرات عمده در سیاست‌های دولت‌ها یا «شتاب قابل‌اندازه‌گیری در روند نصب تجهیزات» منجر نشده است؛ این ارزیابی آژانس بین‌المللی انرژی است. همچنین اختلال در زنجیره تأمین، خطر به تأخیر افتادن اجرای برخی پروژه‌ها در خاورمیانه را افزایش داده است.
