به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، در میان زمینهایی که سالها زیر کشت محصولات سنتی همچون گندم، نخود و یونجه بودهاند، حالا محصولی با عطر و رنگ متفاوت در حال خودنمایی است؛ زعفران، طلای سرخی که به نظر میرسد با شرایط اقلیمی کردستان سازگاری مناسبی دارد و میتواند به یکی از فرصتهای اقتصادی تازه برای کشاورزان استان تبدیل شود.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش خبرنگار تابناک در استان کردستان، در میان زمینهایی که سالها زیر کشت محصولات سنتی همچون گندم، نخود و یونجه بودهاند، حالا محصولی با عطر و رنگ متفاوت در حال خودنمایی است؛ زعفران، طلای سرخی که به نظر میرسد با شرایط اقلیمی کردستان سازگاری مناسبی دارد و میتواند به یکی از فرصتهای اقتصادی تازه برای کشاورزان استان تبدیل شود. این روزها در شهرستان دیواندره نیز یکی از کشاورزان و کارآفرینان بومی با ورود به عرصه کشت زعفران، توانسته است علاوه بر تولید محصولی باارزش، زمینه اشتغال چندین نفر را بهصورت مستقیم و غیرمستقیم فراهم کند؛ تجربهای که میتواند الگویی برای تغییر الگوی کشت و حرکت به سمت محصولات کمآببر باشد. «زانیار آقابرایی»، زعفرانکار اهل دیواندره، در گفتوگو با خبرنگار تابناک در استان کردستان با اشاره به فعالیت سهساله خود در این حوزه اظهار کرد: حدود سه سال است که بهصورت مستقیم و غیرمستقیم در زمینه کشت زعفران فعالیت میکنم و خوشبختانه این محصول در استان کردستان و بهویژه شهرستان دیواندره عملکرد و بازدهی خوبی داشته است. وی با اشاره به ظرفیت اقتصادی کشت زعفران افزود: برآورد من این است که از هر هکتار زمین، حدود سه تا چهار کیلوگرم زعفران خشک برداشت شود که با توجه به ارزش اقتصادی این محصول، میتواند درآمد مناسبی برای کشاورزان به همراه داشته باشد. این کارآفرین دیواندرهای با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه کشاورزان به الگوی کشت، گفت: پیشنهاد من به مردم کردستان و بهخصوص همشهریانم در شهرستان دیواندره این است که در کنار کشت محصولاتی مانند گندم، نخود و یونجه، نگاهی جدیتر به صنعت زعفران داشته باشند؛ چراکه زعفران محصولی کمآببر است و در منطقه ما نیز بازدهی خوبی از خود نشان داده است. آقابرایی با اشاره به نقش این محصول در ایجاد فرصتهای شغلی عنوان کرد: برای هر هکتار کشت زعفران، حدود چهار تا پنج نفر بهصورت مستقیم در مرحله برداشت و پنج تا شش نفر نیز بهصورت غیرمستقیم در بخشهای پاککردن، خشککردن و توزیع محصول مشغول به کار میشوند. وی ادامه داد: در مجموع برای هر هکتار زمین، حدود ۱۰ تا ۱۵ نفر بهصورت مستقیم و غیرمستقیم از این فعالیت کسب درآمد میکنند و این موضوع نشان میدهد که توسعه زعفرانکاری علاوه بر سودآوری برای کشاورز، میتواند به ایجاد اشتغال در مناطق روستایی و شهری نیز کمک کند. این زعفرانکار دیواندرهای با ابراز رضایت از فعالیت در این حوزه و قدردانی از برخی حمایتهای صورتگرفته اظهار کرد: من از این صنعت رضایت دارم و از مسئولان، بهویژه فرماندار شهرستان دیواندره، نیز به دلیل توجه و همراهیشان تشکر میکنم؛ اما برای ادامه و توسعه این فعالیت همچنان به حمایت نیاز دارم. آقابرایی مهمترین مشکل خود را موضوع مجوز مصرف آب عنوان کرد و گفت: مجوز آبی که در حال حاضر از آن استفاده میکنم، مربوط به دامداری است، اما به من اعلام کردهاند که فعالیت زعفرانکاری در زمره فعالیتهای صنعتی قرار میگیرد و به همین دلیل بابت استفاده از این آب مشمول جریمه شدهام. وی با اشاره به اینکه این مسئله میتواند روند فعالیت و توسعه کشت زعفران را با مشکل مواجه کند، افزود: انتظار دارم مسئولان مربوطه برای حل این موضوع همکاری و حمایت لازم را داشته باشند تا بتوانیم با خیال آسوده به فعالیت خود ادامه دهیم و این ظرفیت اقتصادی را در شهرستان گسترش دهیم. آنچه تجربه زانیار آقابرایی در دیواندره نشان میدهد، ظرفیت قابلتوجه کشت زعفران در کردستان و امکان بهرهگیری از محصولات کمآببر برای ایجاد درآمد و اشتغال است؛ ظرفیتی که در شرایط محدودیت منابع آبی، میتواند بخشی از مسیر اصلاح الگوی کشت در استان باشد. با این حال، توسعه چنین فعالیتهایی تنها به تلاش کشاورزان و کارآفرینان محدود نمیشود و نیازمند همراهی دستگاههای متولی، تسهیل صدور مجوزها و رفع موانع اداری است. اکنون انتظار میرود جهاد کشاورزی، امور آب و سایر دستگاههای مرتبط با بررسی مشکلات این زعفرانکار دیواندرهای، راهکاری قانونی برای تعیین تکلیف مجوز مصرف آب ارائه دهند تا تلاش یک کارآفرین بومی برای توسعه کشت محصولی اقتصادی و اشتغالزا، به دلیل موانع اداری متوقف نشود. طلای سرخ در دیواندره ظرفیت آن را دارد که به محصولی فراتر از یک کشت جایگزین تبدیل شود؛ محصولی که اگر با حمایت و برنامهریزی همراه شود، میتواند عطر تولید و اشتغال را در مزارع کردستان بیشتر از گذشته بپراکند.

