تلگراف فاش می‌کند که ایران و روسیه درباره توافقی برای ارسال سامانه‌های پیشرفته پدافند هوایی به تهران در حال مذاکره هستند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
تلگراف فاش می‌کند که ایران و روسیه درباره توافقی برای ارسال سامانه‌های پیشرفته پدافند هوایی به تهران در حال مذاکره هستند.
به گزارش «انتخاب»، یک مقام ارشد ایرانی گفت جمهوری اسلامی نسبت به اینکه ولادیمیر پوتین سرانجام سامانه‌های پدافند هوایی اس-۴۰۰ را که ایران سال‌ها در پی دستیابی به آن بوده است، تحویل دهد، «خوش‌بین» است.
مذاکرات درباره این توافق، با ادعاهای دونالد ترامپ مبنی بر اینکه روسیه «به‌هیچ‌وجه» به ایران کمک نمی‌کند، در تضاد است.
آقای رضایی پس از مذاکرات مسکو گفت: «مسائل مهم منطقه‌ای با آقای پوتین مورد بحث قرار گرفت و گفت‌وگوهای مهمی درباره دوران پس از جنگ و ترتیبات امنیت منطقه‌ای انجام شد.»
همچنین درباره احداث خط لوله جدید گاز میان روسیه و ایران گفت‌وگوهایی صورت گرفت.
ولادیمیر پوتین در کنار محسن رضایی، مسئول امنیتی ایران که روز پنجشنبه به کرملین سفر کرد.
گفته می‌شود ایران در ماه‌های اخیر چندین توافق تسلیحاتی با روسیه منعقد کرده است. به نظر می‌رسد این توافق‌ها بخشی از برنامه‌های بلندمدت تهران برای تاب‌آوری در برابر جنگ با آمریکا هستند.
تلگراف می‌تواند فاش کند که پیشنهادهایی درباره چگونگی دوام آوردن ایران در جنگ با آمریکا، از جمله تقویت روابط نظامی با روسیه، در اختیار مقام‌های ایرانی قرار گرفته بود.
اسناد محرمانه نشان می‌دهند که مقام‌های امنیتی توصیه‌هایی را برای ایجاد «روابط راهبردی، به‌ویژه روابط نظامی، با قدرت‌های مستقل جهانی مانند چین و روسیه» تدوین کرده بودند؛ قدرت‌هایی که می‌توانند فشار آمریکا را خنثی کنند.
این توصیه‌ها پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ماه فوریه، از سوی یک کمیته محرمانه در مجلس ایران تهیه شده بود و بر تقویت «پدافند هوایی، موشک‌ها و پهپادها» تمرکز داشت.
درخواست جدید برای دریافت سامانه‌های اس-۴۰۰، برای سیاست دفاعی ایران اهمیت حیاتی دارد. حملات آمریکا و اسرائیل، سامانه‌های پدافندی ایران را نابود کرده و ناتوانی این کشور در حفاظت از آسمان، تأسیسات هسته‌ای و فرماندهانش را آشکار کرده است.
سامانه اس-۴۰۰ می‌تواند به ایران برای بازسازی توان پدافندی تضعیف‌شده‌اش کمک کند؛ سامانه‌هایی که بارها هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفته‌اند.
به گفته تحلیلگران و مقام‌های منطقه‌ای، مسکو سال‌ها موضوع فروش این سامانه‌ها را مطرح کرده، اما همواره از تحویل آن‌ها خودداری کرده است؛ زیرا نگران بوده چنین اقدامی به روابطش با اسرائیل و کشورهای منطقه آسیب بزند.
تحلیلگران می‌گویند روسیه ممکن است به دلایل خاص خود تمایلی به واگذاری این سامانه‌ها نداشته باشد. پدافند هوایی روسیه به‌دلیل حملات مستمر پهپادها و موشک‌های دوربرد اوکراین به پالایشگاه‌ها، پایگاه‌های هوایی و دیگر تأسیسات این کشور، تحت فشار شدیدی قرار دارد. در نتیجه، صرف‌نظر از تمایل تهران به دستیابی به پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافندی روسیه، مسکو ممکن است تجهیزات چندانی برای واگذاری در اختیار نداشته باشد.
روز پنجشنبه، اسناد افشاشده از صنایع دفاعی روسیه نشان دادند که این کشور در حال ساخت موشک‌های قابل شلیک از بالگرد برای ایران بوده است.
کارخانه‌های دولتی روسیه، تحت یک قرارداد صادراتی، تجهیزات تخصصی پرتاب موشک را برای جمهوری اسلامی تولید می‌کنند. در اسناد مربوط به این قرارداد، کد «K-10» درج شده که بنا بر یکی از این اسناد، نام رمز ایران است.
این تجهیزات شامل واحدهای پرتاب موشک LMUR یا «محصول ۳۰۵» است؛ موشکی با هدایت دقیق.
بر اساس برنامه تحویل سال ۲۰۲۴، واحدهای تأمین برق موردنیاز برای ۹۰ پرتابگر دومسیره به یک کارخانه روسی اختصاص داده شده بود که ایران به‌عنوان مشتری نهایی آن‌ها معرفی شده بود. قرار بود این تجهیزات تا دسامبر ۲۰۲۵ ارسال شوند.
مشخصات سامانه دفاعی اس-۴۰۰:
* کشور سازنده: روسیه
* هزینه: ۱.۲۵ میلیارد دلار
* سال ورود به خدمت: ۲۰۰۷
* برد کشف هدف: ۲۵۰ مایل (حدود ۴۰۲ کیلومتر)
* حداکثر ارتفاع درگیری: ۱۸ مایل (حدود ۲۹ کیلومتر)
* انواع موشک: ۳ نوع
اجزای سامانه اس-۴۰۰:
* ۵۵K6E: تجهیزات فرماندهی و کنترل
* ۹۱N6E: رادار مدیریت نبرد
* ۹۲N6E: رادار کنترل آتش
* ۵P85TE2: پرتابگرها (هر پرتابگر مجهز به ۴ موشک)
* ۹۶L6E: رادار کشف و شناسایی اهداف در تمام ارتفاعات
* ۴۰V6MR: سامانه دکل متحرک
ترامپ در شرایطی روابط روسیه و ایران را کم‌اهمیت جلوه داده که تلاش کرده است مذاکرات مستقیم آمریکا با مسکو را برای کمک به پایان دادن به جنگ اوکراین توجیه کند.
رئیس‌جمهور آمریکا در ۱۲ اکتبر، هشدارها درباره کمک روسیه و چین به ایران را رد کرد و گفت: «این کمک‌ها در سطح بسیار پایینی است، اما من اصلاً باور ندارم که آن‌ها چنین کاری انجام می‌دهند.»
پوتین نیز در ۲۱ اکتبر به استیو ویتکاف، فرستاده آمریکا، اطمینان داد که «اگر بتوانیم برای حل‌وفصل این بحران کاری انجام دهیم، با کمال میل کمک خواهیم کرد».
یادداشت برنامه‌ریزی جنگی ایران که تلگراف آن را بررسی کرده، توضیح می‌دهد که تهران چگونه می‌تواند از ائتلاف‌ها برای دوام آوردن در یک درگیری گسترده استفاده کند.
در این یادداشت آمده است: «مقاومت مردم ایران در برابر فشارهای خارجی طی چهار دهه گذشته نشان داده است که راهبردِ فروپاشی از درون به‌سادگی نمی‌تواند موفق شود.»
در ادامه این یادداشت آمده است: «قدرت‌های نوظهور جهانی مانند چین و روسیه که از پیروی از دستورکار آمریکا خودداری می‌کنند، فضای مانور بیشتری در عرصه بین‌المللی در اختیار ایران قرار داده‌اند.»
پوتین که روز چهارشنبه در کنار پاتریارک کریل، رهبر کلیسای ارتدوکس روسیه، دیده می‌شود، ممکن است سرانجام سامانه‌های پدافند هوایی اس-۴۰۰ را به ایران تحویل دهد.
این سند در توضیح چگونگی واکنش «هوشمندانه» به راهبرد آمریکا، اقدامات زیر را ضروری می‌داند: تقویت «اقتصاد مقاومتی» و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی، ایجاد «روابط راهبردی، به‌ویژه روابط نظامی، با قدرت‌های مستقل جهانی مانند چین و روسیه» و تقویت «پدافند هوایی، موشک‌ها و پهپادها».
همچنین در این سند آمده است که ایران باید از «دیپلماسی عمومی و رسانه‌ای برای آشکار کردن تناقض‌های رفتاری ایالات متحده و رژیم صهیونیستی» استفاده کند و «باور کنونی غرب مبنی بر قرار داشتن کشور در موضع ضعف» را تغییر دهد.
در سطح منطقه‌ای، این سند می‌گوید ایران «باید روابط خود با کشورهای همسایه را نیز گسترش دهد تا از شکل‌گیری یک جبهه متحد ضدایرانی جلوگیری کند» و «نقش بزرگ‌تری» در نهادهایی مانند سازمان همکاری شانگهای ایفا کند.
در این یادداشت آمده است که خاورمیانه حدود «۶۰ درصد از ذخایر نفتی و ۴۰ درصد از ذخایر گازی جهان» را در اختیار دارد و همچنین میزبان «سه گلوگاه راهبردی جهان، یعنی تنگه هرمز، تنگه باب‌المندب و کانال سوئز» است که «تقریباً یک‌سوم تجارت دریایی نفت و حمل‌ونقل کانتینری جهان» از آن‌ها عبور می‌کند.
در ادامه آمده است: «واشنگتن در حال حاضر دست‌کم دو مورد از این گلوگاه‌ها را در معرض تهدید می‌بیند.»
این سند اضافه می‌کند که «غرب آسیا به‌هیچ‌وجه اهمیت خود را برای غرب از دست نداده است».
جریان صادرات نفت از تنگه هرمز هنوز به وضعیت عادی بازنگشته است.
این یادداشت هشدار می‌دهد که هرگونه تغییر در توازن قدرت منطقه‌ای، «مستقیماً بر امنیت انرژی، اقتصاد جهانی و رقابت میان قدرت‌های بزرگ تأثیر می‌گذارد»؛ منطقی که به گفته این سند، پشت تصمیم ایران برای بستن تنگه هرمز در اواخر فوریه قرار داشته است.
در این سند آمده است: «واشنگتن می‌داند که در نهایت، گزینه حل‌وفصل مسئله هسته‌ای ایران، دیپلماسی است.»
این یادداشت همچنین از ترکیب «دیپلماسی دفاعی آمریکا با شرکا و متحدان منطقه‌ای خود» سخن می‌گوید.
به گفته این سند، هدف این راهبرد، هموار کردن مسیر برای «ادغام اسرائیل در منطقه، عادی‌سازی روابط و همکاری بیشتر در حوزه‌هایی مانند زیرساخت‌ها، بنادر، جاده‌ها، آب، کشاورزی و فناوری» است.
تحریم‌ها؛ تهدید و فرصت برای ایران
این یادداشت در بخش مربوط به تحریم‌ها، لحنی سرسختانه اتخاذ کرده و تأثیرات آن‌ها را «هم مخرب و هم سازنده» توصیف می‌کند.
در این سند آمده است: «تحریم‌ها روند توسعه فناوری‌های دفاعی کشور را کُند کردند و خرید جنگنده‌ها و قطعات موردنیاز را تقریباً غیرممکن ساختند؛ اما در عین حال فرصت‌هایی نیز ایجاد کردند.»
به گفته این سند، تحریم‌ها ایران را به سمت تولید سامانه‌های بومی، از جمله سامانه پدافندی «باور-۳۷۳» و پهپادهایی مانند «شاهد-۱۳۶» و «ابابیل» سوق دادند.
در ادامه آمده است: «تحریم‌ها هرگز نتوانستند ایران را متوقف کنند و حتی این کشور را به سمت خودکفایی سوق دادند.»
