به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مایند بادی گرین، محققان گونهای از باکتریها را شناسایی کردند که به نظر میرسد ارتباط نزدیکی با قدرت عضلانی دارد و ممکن است بر نوع فیبرهای عضلانی تأثیر بگذارد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Mehr News،
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مایند بادی گرین، محققان گونهای از باکتریها را شناسایی کردند که به نظر میرسد ارتباط نزدیکی با قدرت عضلانی دارد و ممکن است بر نوع فیبرهای عضلانی تأثیر بگذارد.
برای بررسی تأثیر میکروبیوم بر عملکرد ماهیچهها، محققان نمونههای مدفوع دو گروه را تجزیه و تحلیل کردند: ۹۰ جوان سالم بین ۱۸ تا ۲۵ سال و ۳۳ بزرگسال ۶۵ ساله و بالاتر. شرکتکنندگان تستهای قدرت گرفتن اشیا با دست، پرس پا، پرس نیمکت و VO۲ max (معیار آمادگی قلبیتنفسی) را انجام دادند.
هدف بررسی این بود که آیا باکتری خاصی در میکروبیوم روده به طور مداوم با عضلات قویتر مرتبط است. از میان میکروبهای شناساییشده، گروه رزبوریا (Roseburia) برجسته بود که قبلاً برای تولید اسیدهای چرب زنجیره کوتاه شناخته شده بود. گونهای به نام Roseburia inulinivorans توجه محققان را جلب کرد.
افراد مسنتر با سطوح قابل تشخیص این باکتری، ۲۹ درصد قدرت بیشتر در گرفتن اشیا نسبت به کسانی که این باکتری را نداشتند، نشان دادند. در جوانان، سطوح بالاتر این میکروب با قدرت گرفتن قویتر و VO۲ max بالاتر مرتبط بود. سایر گونههای رزبوریا الگوی یکسانی نداشتند.
در آزمایش روی موشها، پس از کاهش موقت میکروبها با آنتیبیوتیک، گونههای مختلف رزبوریا به مدت هشت هفته وارد بدن شدند. موشهایی که R. inulinivorans دریافت کردند حدود ۳۰ درصد قدرت چنگ زدن بیشتری داشتند و ماهیچههای آنها تغییرات ساختاری نشان دادند. این موشها نسبت بیشتری از فیبرهای عضلانی نوع II (مسئول حرکات انفجاری) داشتند و فیبرهای آنها بزرگتر بود. تغییراتی نیز در مسیرهای متابولیک تولید انرژی عضلانی مشاهده شد.
این یافتهها از ایده «محور روده-عضله» پشتیبانی میکنند. محققان تأکید میکنند که این تحقیق مقدماتی است و ارتباط قوی را نشان میدهد، اما ثابت نمیکند که افزایش این باکتری به طور مستقیم قدرت را در انسان افزایش میدهد. مطالعات طولانیمدت برای تعیین اینکه آیا سطوح بالاتر R. inulinivorans عملکرد را بهبود میبخشد یا صرفاً بازتاب رفتارهای سالم است، مورد نیاز است.
راهکارهای اثباتشده برای حمایت از باکتریهای مفید روده عبارتند از: ۱. مصرف غذاهای غنی از فیبر (مانند جو، لوبیا، عدس، پیاز، سیر و مارچوبه) که برای رشد گونههای رزبوریا ضروری است. ۲. اولویت دادن به تمرینات قدرتی (مانند اسکات، لانژ و وزنهبرداری) برای حفظ توده عضلانی. ۳. حمایت از تنوع میکروبیوم با رژیم غذایی متنوع، غنی از گیاهان و غذاهای تخمیرشده.
این پژوهش نشان میدهد که میکروبهای روده عامل کلیدی دیگری برای قدرت عضلانی هستند، اما جایگزین اصول بنیادینی مانند تمرین قدرتی، مصرف پروتئین و استراحت کافی نمیشوند.


