به گزارش خبرآنلاین سید محمدکاظم سجادپور در روزنامه اطلاعات نوشت: در این زلزله سیاسی، موجی آبی، دریای کنش‌ها و واکنش‌های سیاسی در آمریکا را فراگرفت.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Khabar Online،
به گزارش خبرآنلاین سید محمدکاظم سجادپور در روزنامه اطلاعات نوشت: در این زلزله سیاسی، موجی آبی، دریای کنش‌ها و واکنش‌های سیاسی در آمریکا را فراگرفت. آبی، رنگ حزب دموکرات و قرمز، رنگ حزب جمهوریخواه است. «موج آبی» ایالت‌هایی که قرمزرنگ بودند را دگرگون کرد. آبی‌ها در مجلس نمایندگان ۲۳۸ و قرمزها ۱۴۶ کرسی، و در مجلس سنا آبی‌ها ۵۲ و قرمزها ۴۴ کرسی و در انتخابات حکمرانان ایالتی، آبی‌ها ۲۸ ایالت و قرمزها ۲۰ حکمرانی ایالتی را بدست آوردند. این در حالی است که جمهوریخواهان میلیاردها دلار هزینه کردند. شخص ترامپ، سرمایه‌گذاری فوق‌العاده‌ای را برای انتخابات نمایندگان جمهوریخواه کرد. ایلان ماسک به تنهایی حدود ۵۰۰ میلیون دلار برای حمایت از نامزدهای قرمز پرداخت کرد. انتخاب اولین سناتور مسلمان که مسلمان بودن او مورد حمله جمهوریخواهان قرار گرفته بود، به بعد کیفی اثرات این انتخابات می‌افزاید. در مورد انتخابات میان دوره‌ای آمریکا، بحث و گفت وگو فراوان است و از زوایای گوناگون، این انتخابات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و می‌گیرد. این انتخابات بازتاب پیچیدگی‌ها و حضور متغیرهایی چون ساختارهای حقوقی و قانونی آمریکا، آرایش حزبی، نقش شخصیت‌ها، پویایی‌های جامعه آمریکا در پاسخ مردم این کشور به موضوعات و چالش‌های گوناگون می‌باشد. هرکدام از این متغیرها، خود پرلایه و پردامنه می‌باشند. اما یکی از موضوعات جدی و اساسی حول این انتخابات، نسبت آن با سیاست خارجی آمریکاست. چگونه می‌توان نسبت انتخابات میان دوره‌ای و سیاست خارجی آمریکا را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد؟ در پاسخ به این پرسش سه نکته بنیادین قابل طرح می‌باشد: «سیاست خارجی به عنوان یکی از دلایل شکست جمهوریخواهان»، «محوریت ریاست جمهوری در سیاست خارجی» و «تنش بین کنگره و قوه اجرایی در سیاست خارجی». معمولاً براساس پژوهش‌ها و نظرسنجی‌های مختلف، مردم آمریکا عمدتاً در انتخابات به مسائل داخلی و مخصوصاً اقتصادی توجه داشته و وضعیت اقتصادی در چگونگی رای دادن آنها اثر مستقیم دارد. آنچه در این انتخابات میان‌دوره‌ای جلب توجه می‌کند اثر مسائل سیاست خارجی بر وضعیت اقتصادی مردم آمریکا می‌باشد. اجماع تحلیل‌گران آمریکایی آن است که دو مسئله «جنگ علیه ایران» و «تعرفه‌ها» بر زندگی اقتصادی مردم اثر جدی و ملموسی داشته است و جالب آنکه آثار اقتصادی تجاوز علیه ایران، جدی‌تر از موضوع دوم معرفی می‌شود. لذا تردیدی نیست که سیاست‌های خارجی دولت دونالد ترامپ که منجر به افزایش قیمت‌ها شده، یکی از عمده‌ترین دلایل چگونگی رای آمریکایی ها است.البته در این میان باید به نحوه بهره‌برداری دموکرات‌ها نیز اشاره کرد. نارضایتی مردم آمریکا از سیاست‌های ترامپ، حوزه‌های گوناگون اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و اقتصادی را در بر می‌گیرد. از نحوه سخن گفتن ترامپ و بکارگیری واژه‌های نامناسب در مورد مخالفان خود گرفته تا برهم زدن دستاوردهای جنبش‌های مدنی و حقوق برابر مردم، موجبات نارضایی جامعه را فراهم آورده است. اما استراتژی حساب شده دموکرات‌ها به رهبری حکیم جفریز، رهبر اقلیت کنونی دموکرات‌ها و رئیس سیاهپوست مجلس نمایندگان در ژانویه آینده (دی‌ماه)، درخور توجه است. او حزب دموکرات و کاندیداهای این حزب را موظف کرد که فقط بر یک مفهوم در تبلیغات انتخاباتی تمرکز کنند و آن «از عهده مخارج زندگی روزمره برنیامدن» است. واژه انگلیسی این مفهوم(Affordability) می‌باشد. حزب دموکرات یکپارچه گفت که سیاست‌های ترامپ به شمول سیاست خارجی و مخصوصاً با دو موضوع جنگ علیه ایران و تعرفه‌ها، زندگی را برای مردم عادی غیرقابل دستیابی کرده و مردم از عهده مخارج برنمی‌آیند. این شعار بسیار ساده، جذاب و اثرگذار البته با چگالی جدی سیاست خارجی بود. لذا بعد از اعلام نتایج انتخابات، تقریباً تمام محافل سیاسی آمریکا ازجمله جی دی ونس، معاون ترامپ جنگ علیه ایران را عامل پیروزی دموکرات ها و شکست جمهوریخواهان معرفی می‌کنند. واقعیتی که خود ترامپ را نیز مجبور به صحه گذاشتن بر حرف جی دی ونس کرد. حال که روشن شد سیاست خارجی در ایجاد شرایط نوین نقشی اساسی داشته است، باید واقعیت پیچیده دیگری را در نظر گرفت و آن اینکه مدیریت سیاست خارجی براساس قانون و عرف، تعهد رئیس‌جمهور آمریکاست. لذا در دو سال آینده مخصوصاً در چند پرونده سیاست خارجی آمریکا یعنی ایران، اوکراین، روسیه، چین و آمریکای لاتین ترامپ سعی بر نقش‌آفرینی و حتی ماجراجویی خواهد داشت و با توجه به شخصیت و منش او، نمی‌توان انتظار داشت که دست به اقدامات غیرمتعارف نزند.اما در عین حال باید در نظر داشت که سال آینده، چالش بین قوه مجریه و قوه مقننه در سپهر سیاست خارجی آمریکا جدی خواهد بود. هر چند که عمده‌ترین کنشگر در سیاست خارجی، رئیس‌جمهور است اما کنگره نیز ابزارهایی برای تاثیرگذاری و مهار اقدامات رئیس جمهور در اختیار دارد. ازجمله این ابزارها اختیار تصویب بودجه، تصویب افرادی که به سمت‌های دیپلماتیک گمارده می‌شوند، و بررسی و تفحص در امور سیاست خارجی می‌باشند. در میان همه پرونده‌ها، تجاوز به ایران جدی‌تر و مناقشه‌انگیزتر است. دموکرات‌ها قصد دارند به هر وسیله ممکن و بخاطر وعده‌های انتخاباتی که در این انتخابات دادند و همچنین انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸، از ضعف‌های سیاست خارجی ترامپ بهره‌برداری کنند. هرچه هست پیوند انتخابات و سیاست خارجی جدی است. ۱۷۳۰۲
