آموزش بهداشت قاعدگی نباید به تأخیر بیفتد دکترصدیقه حنطوش‌زاده «« ریاست پژوهشکده سلامت خانواده دانشگاه علوم پزشکی تهران»» با تأکید بر اهمیت آگاهی و آموزش گفت که نداشتن اطلاعات کافی درباره قاعدگی می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات جسمی و روانی شود.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
آموزش بهداشت قاعدگی نباید به تأخیر بیفتد دکترصدیقه حنطوش‌زاده «« ریاست پژوهشکده سلامت خانواده دانشگاه علوم پزشکی تهران»» با تأکید بر اهمیت آگاهی و آموزش گفت که نداشتن اطلاعات کافی درباره قاعدگی می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات جسمی و روانی شود. به همین دلیل، آموزش باید متناسب با سن و نیاز دختران، از سال‌های پیش از شروع قاعدگی آغاز شود. او با اشاره به پایین‌تر بودن سن شروع بلوغ در برخی دختران نسبت به گذشته، بر ضرورت آمادگی خانواده‌ها و نظام آموزشی تأکید کرد. وقتی دختران در سنین پایین‌تری وارد دوره بلوغ می‌شوند، آگاهی‌رسانی به‌موقع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. وقتی محصولات نامناسب، سلامت زنان را تهدید می‌کنند حنطوش‌زاده با اشاره به شرایط زنان و دختران در مناطق کم‌برخوردار توضیح داد که برخی از آنها ممکن است به محصولات بهداشتی مناسب دسترسی نداشته باشند یا ناچار به استفاده از محصولاتی شوند که کیفیت یا شرایط نگهداری آنها نامشخص است. نبود دسترسی مناسب، در کنار فقدان آموزش و امکانات بهداشتی، می‌تواند احتمال بروز حساسیت‌های پوستی و مشکلات بهداشتی را افزایش دهد. به همین دلیل، حمایت از این گروه‌ها باید به‌گونه‌ای باشد که دسترسی ایمن و مستمر به محصولات مناسب را فراهم کند. از کمبود آهن تا اختلال خواب و تغییرات خلقی یکی دیگر از موضوعات مورد تأکید حنطوش‌زاده، ضرورت توجه به سلامت عمومی زنان بود. کمبود آهن، خستگی، اختلال خواب و تغییرات خلقی از جمله مسائلی هستند که می‌توانند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهند و نیازمند بررسی و مراقبت مناسب‌اند. او همچنین بر اهمیت شناخت سندرم پیش از قاعدگی یا PMS تأکید کرد؛ وضعیتی که ممکن است در برخی افراد با تغییرات خلقی و علائم جسمی همراه باشد و بر روابط خانوادگی، فعالیت‌های روزمره و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. فقر قاعدگی در تمام سال‌های زندگی زنان از نگاه حنطوش‌زاده، نباید توجه به فقر قاعدگی فقط به دختران نوجوان محدود شود. زنان در دوره‌های مختلف زندگی، از نخستین سال‌های قاعدگی تا سال‌های نزدیک به یائسگی، ممکن است به اطلاعات، مراقبت و خدمات مناسب نیاز داشته باشند. فقر قاعدگی می‌تواند در شکل‌های مختلفی بروز کند؛ از ناتوانی در تهیه محصولات بهداشتی گرفته تا دسترسی نداشتن به خدمات درمانی و ناآگاهی از تغییرات بدن. شناخت این ابعاد، نخستین قدم برای طراحی حمایت‌های مؤثرتر است. تا محیط اجتماعی تغییر نکند، توانمندسازی فردی کافی نیست دکتر حمیده عادلیان«« مدیر گروه مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی»» با نگاهی اجتماعی به موضوع فقر قاعدگی، تأکید کرد که برای شناخت این مسئله نباید فقط بر فرد تمرکز کرد؛ بلکه باید رابطه میان فرد، جامعه و ساختارهایی را دید که تجربه قاعدگی در بستر آنها شکل می‌گیرد. کرامت انسانی؛ فراتر از برخورد محترمانه به گفته عادلیان، یکی از مفاهیم اساسی در بررسی فقر قاعدگی، کرامت انسانی است. پرسش این است که آیا افراد می‌توانند بدون انگ، شرم و محدودیت، دوران قاعدگی را مدیریت کنند و نیازهای خود را آزادانه مطرح کنند؟ کرامت انسانی فقط به برخورد محترمانه محدود نمی‌شود؛ بلکه مستلزم فراهم کردن شرایطی است که افراد بتوانند بدون ترس از قضاوت، درباره نیازهای بهداشتی خود صحبت کنند و به خدمات و امکانات موردنیاز دسترسی داشته باشند. عدالت جنسیتی؛ همه زنان شرایط یکسانی ندارند او همچنین بر ضرورت توجه به عدالت جنسیتی تأکید کرد. زنان و دختران در شرایط اجتماعی و اقتصادی یکسانی زندگی نمی‌کنند و گروه‌هایی مانند افراد دارای معلولیت و کسانی که با فقر یا تبعیض‌های چندگانه روبه‌رو هستند، ممکن است محدودیت‌های بیشتری را تجربه کنند. از این منظر، برنامه‌های مقابله با فقر قاعدگی باید تفاوت نیازها و شرایط گروه‌های مختلف را در نظر بگیرند و امکان دسترسی عادلانه‌تر به خدمات و حمایت‌ها را فراهم کنند. محصول بهداشتی مهم است، اما به‌تنهایی کافی نیست مصی مقدسی ««مدیر بازاریابی شرکت زرین رویا»» با اشاره به اهمیت دسترسی به محصولات بهداشتی، از جمله نوار بهداشتی، تأکید کرد که تأمین این محصولات اقدامی ضروری است؛ اما برای مقابله با فقر قاعدگی، باید به نیازهای گسترده‌تر افراد نیز توجه کرد. مای لیدی، پیشرو در تمام سال ها در بخش مربوط به اقدامات مای‌لیدی، به توزیع ۵ میلیون پد بهداشتی رایگان در ۳ سال گذشته اشاره شد. همچنین، محصولات بهداشتی رایگان در ۸۹۰ نقطه توزیع شده‌اند؛ اقدامی که با هدف افزایش دسترسی به محصولات بهداشتی و حمایت از افراد نیازمند انجام شده است. این اقدامات در کنار آموزش، می‌توانند بخشی از موانع دسترسی به محصولات بهداشتی را کاهش دهند. با این حال، برای ارزیابی اثرگذاری آنها، باید به میزان دسترسی مستمر، تناسب حمایت‌ها با نیاز واقعی افراد و شرایط بهداشتی محیط نیز توجه کرد. در ادامه نشست، ۲۵ هزار نوجوان نیز آموزش بهداشت قاعدگی دریافت کرده‌اند. آموزش نوجوانان می‌تواند به شناخت بهتر تغییرات بدن، اصلاح باورهای نادرست و افزایش آمادگی برای مدیریت بهداشتی قاعدگی کمک کند. اهمیت آموزش زمانی بیشتر می‌شود که دختران بتوانند پرسش‌های خود را بدون شرم مطرح کنند و پاسخ‌هایی معتبر و متناسب با سنشان دریافت کنند. سرویس بهداشتی مناسب؛ حلقه‌ای که نباید نادیده گرفته شود مقدسی تأکید کرد که دسترسی به محصولات بهداشتی باید در کنار دسترسی به امکانات مناسب قرار گیرد. آب، سرویس بهداشتی خصوصی، شرایط مناسب برای تعویض محصولات و امکان رعایت بهداشت، از نیازهای اساسی مدیریت قاعدگی هستند. در غیر این صورت، حتی دسترسی به محصولات رایگان نیز ممکن است نتواند تمام مشکلات افراد را برطرف کند. وقتی امکان پرسیدن وجود داشته باشد، سکوت می‌شکند یکی دیگر از محورهای مطرح‌شده از سوی مقدسی، اهمیت ایجاد فضای امن برای گفت‌وگو بود. او با اشاره به تجربه پاسخ‌گویی پزشکان به پرسش‌های مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی، بر ضرورت فراهم کردن بستری برای بیان آزادانه نگرانی‌ها و دریافت اطلاعات معتبر تأکید کرد. تا زمانی که افراد نتوانند درباره تجربه‌های خود صحبت کنند، بسیاری از مشکلات پنهان می‌مانند. گفت‌وگو می‌تواند به شناسایی نیازهای واقعی، اصلاح اطلاعات نادرست و کاهش انگ اجتماعی کمک کند. یکی دیگر از محورهای فعالیت، ایجاد فضای امن برای طرح پرسش‌ها و دریافت پاسخ‌های تخصصی است. فراهم کردن امکان گفت‌وگو با پزشکان و متخصصان، به‌ویژه در بستر شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند به افزایش دسترسی به اطلاعات معتبر و کاهش شرم و نگرانی کمک کند. در این رویکرد، هدف تنها توزیع محصول یا انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه تلاش می‌شود موضوع قاعدگی از فضای سکوت و پنهان‌کاری خارج شود و افراد بتوانند تجربه‌ها و نیازهای خود را بدون ترس از قضاوت مطرح کنند. در پایان، شاید نقطه شروع تغییر، همین باشد که درباره قاعدگی آزادانه‌تر حرف بزنیم، نیازهای واقعی زنان و دختران را بشنویم و برای رفع موانعی اقدام کنیم که مدیریت یک فرایند طبیعی را به تجربه‌ای دشوار تبدیل کرده‌اند. زیرا گاهی مسئله فقط خون‌ریزی نیست؛ مسئله تمام چیزهایی است که در سکوت، شرم و محرومیت پنهان مانده‌اند.
