به گزارش ایلنا، پرسپولیس این فصل در فاز هجومی نسبت به گذشته برندگی بیشتری پیدا کرده و راحت‌تر به گل می‌رسد؛ اتفاقی که هم به کیفیت بالاتر کار تیم در حمله برمی‌گردد و هم به حضور نفرات تازه‌وارد و پیشرفت بازیکنانی مثل تیوی بیفوما که نسبت به فصل گذشته تأثیرگذاری بیشتری داشته‌اند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
به گزارش ایلنا، پرسپولیس این فصل در فاز هجومی نسبت به گذشته برندگی بیشتری پیدا کرده و راحت‌تر به گل می‌رسد؛ اتفاقی که هم به کیفیت بالاتر کار تیم در حمله برمی‌گردد و هم به حضور نفرات تازه‌وارد و پیشرفت بازیکنانی مثل تیوی بیفوما که نسبت به فصل گذشته تأثیرگذاری بیشتری داشته‌اند. سرخ‌ها در هفت مسابقه ۱۵ گل زده‌اند و آمار هجومی قابل توجهی ثبت کرده‌اند، اما بررسی زمان گل‌های این تیم یک نکته مهم‌تر را نشان می‌دهد؛ پرسپولیس بخش قابل توجهی از ضربه‌های خود را در همان ۲۰ دقیقه ابتدایی وارد می‌کند. پرسپولیس با ۶ گل در ۲۰ دقیقه نخست مسابقات، در این بازه زمانی بیشتر از هر تیم دیگری گل زده است. از پنج پیروزی این تیم در فصل جاری نیز چهار برد در مسابقاتی رقم خورده که پرسپولیس پیش از دقیقه ۲۰ موفق به گلزنی شده است. این یعنی بیش از یک‌سوم گل‌های سرخ‌ها در همان دقایق ابتدایی به ثمر رسیده؛ آماری که وقتی جالب‌تر می‌شود که بدانیم در مجموع ۱۸ گل تا دقیقه ۲۰ مسابقات لیگ برتر ثبت شده و سهم پرسپولیس به تنهایی یک‌سوم این تعداد بوده است. چنین آماری تیم تارتار را به یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های لیگ در شروع مسابقات تبدیل کرده؛ تیمی که با فشار اولیه، گردش سریع توپ و حضور پرشمار در فاز هجومی سعی می‌کند قبل از آنکه حریف وارد جریان بازی شود، ضربه نخست را بزند. این ویژگی برای هواداران قدیمی پرسپولیس نیز یادآور تیم‌های هجومی دهه‌های ۶۰ و ۷۰ است؛ تیم‌هایی که در بسیاری از مسابقات با شروعی تهاجمی، حریف را از همان دقایق ابتدایی تحت فشار قرار می‌دادند و خیلی زود به گل می‌رسیدند. با این حال، آمار پرسپولیس یک روی دیگر هم دارد. سرخ‌ها در ۱۵ دقیقه ابتدایی بهترین عملکرد خود را نشان می‌دهند و در بازه‌های میانی مسابقه نیز شرایط قابل قبولی دارند، اما در دو بخش ۱۵ دقیقه‌ای پایانی، از شدت و کیفیت حملات اولیه فاصله می‌گیرند. این مسئله در بعضی مسابقات باعث شده پرسپولیس بعد از شروع قدرتمند و رسیدن به گل، نتواند همان فشار را تا پایان حفظ کند. نمونه آن دیدار با صنعت نفت بود؛ مسابقه‌ای که سرخ‌ها فرصت داشتند با استمرار حملات، زودتر کار حریف را تمام کنند اما در ادامه بازی از ریتم ابتدایی فاصله گرفتند. برای تارتار و کادر فنی‌اش شاید گام بعدی همین باشد؛ حفظ همان شدت، تحرک و عطش ۲۰ دقیقه ابتدایی در بخش‌های بیشتری از مسابقه. پرسپولیس نشان داده می‌تواند خیلی زود به حریف ضربه بزند، اما تبدیل این شروع‌های قدرتمند به تسلط ۹۰ دقیقه‌ای، چیزی است که می‌تواند این تیم را از یک مدعی هجومی به یک تیم کامل‌تر تبدیل کند.
