شناسایی روستای صفوی و متروک در جنگل‌های استان فارس (+عکس)

به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،

محسن عباسپور، پژوهشگر و کنشگر میراث‌فرهنگی با اشاره به بررسی‌های اخیر خود روی استقرارگاه‌های جنگلی در یکی از رویش‌گاه‌های زاگرس جنوبی گفت: در یک‌ سال گذشته و در قالب طرحی تحقیقاتی برای شناسایی استقرارگاه‌های جنگلی واقع در محدوده جنگل بلوط دشت برم که در ذخیرگاه زیست‌کره ارژن ـ پریشان قرار گرفته، با بقای روستایی مواجه شدیم که سال‌هاست متروک و خالی از سکنه شده و در هیچ‌یک از پایگاه‌های در دسترس داده، اشاره‌ای به وجود آن نشده بود. به گزارش ایسنا، او اظهار کرد: بررسی گورنوشته‌های کهن موجود در دو گورستان تاریخی این روستا و درج نسبت رویینی در نام برخی از افرادی که در آنجا دفن شده‌اند، به همراه داده‌های مردم‌نگاری گردآوری شده از روستاهای مجاور، نشان داد نام این روستا «رویین» بوده است. عباسپور همچنین با اشاره به بررسی‌های میدانی و مستندنگاری‌های صورت گرفته در این روستا، گفت: در بررسی‌های صورت گرفتهٔ تا کنون، مواردی همچون ریخت‌شناسی، نام‌شناسی، معماری خانه‌ها و بناهای باقی مانده، شیوه تأمین انرژی، مطالعه سنگ قبرهای تاریخی، سفال‌شناسی و برخی موارد دیگر صورت پذیرفت و اطلاعات به دست آمده، مستندسازی و در قالب یک مقاله معرفی شدند. او در رابطه با پیشینه این روستا نیز توضیح داد: چند نشانه موجود که طی فرایند بررسی روستای رویین به دست آمد، نشان می‌دهند که پیشینه استقرار این روستا، دست‌کم به دوران صفوی برمی‌گردد. مشخص‌ترین نشانه مربوط به درج تاریخ فوت روی برخی قبور بود که همچنان قابل خواندن هستند. قدیمی‌ترین تاریخی که مستندنگاری شد، مربوط به تاریخ فوت یک زن در جمادی‌الاول سال ۱۱۱۰ قمری است که اواخر دوره صفوی را نشان می‌دهد. بر همین اساس و با در نظر گرفتن اینکه چندین گورنوشته صندوقی دیگر نیز در گورستان‌های این روستا وجود دارند که به دلیل فرسایش شدید، در حال حاضر امکان خواندن آنها نیست و همچنین با تطبیق معماری خانه‌های این روستا با الگوهای ساخت خانه‌های مربوط به دیگر روستاهایی که پیشینه آنها به دوره صفوی برمی‌گردد و در همین منطقه؛ یعنی کوهمره فارس قرار دارند، می‌توان گفت که پیشینه استقرار در این روستا، دست‌کم به دوره صفویه برمی‌گردد. این پژوهشگر میراث فرهنگی افزود: مطالعه‌های کتابخانه‌ای و بررسی اسناد تاریخی نشان می‌دهند محدوده دشت‌برم و بخشی از کوهمره که این جنگل در آن قرار دارد، در دوران صفوی، رونق قابل توجهی داشته و چهره‌های برجسته‌ای در آن حضور داشته‌اند که نام برخی از آنها در اسناد مرتبط با این دوران، درج شده است. عباسپور با ارائه جزئیات بیشتری درباره روستای رویین و شیوه زیست مردمی که در آن سکونت داشته‌اند، افزود: در بررسی‌های میدانی، علاوه‌بر آنکه موفق به شناسایی محدوده مسکونی و دو گورستان این روستا شدیم که در دو طرف یک رودخانه فصلی قرار دارد، مجموعه‌ای از بقایای باغ‌های پلکانی آن با مساحت ۲۱ هکتار نیز شناسایی شد. الگوهای تطبیقی نشان دادند احتمالاً اهالی این روستا نیز مانند برخی دیگر از روستاهای صفوی منطقه، علاوه‌بر نگهداری و پرورش دام، به باغداری متکی بر درختان سازگار با اقلیم منطقه از جمله انجیر، آلو، گردو و... نیز اشتغال داشته‌اند. او اضافه کرد: در مطالعه صورت گرفته، بررسی سفال‌شناسی منطقه نیز انجام پذیرفت. این سفال‌ها نیز ضمن تقویت صفوی بودن روستای رویین نشان دادند که در این روستا سکونت رونق داشته و ساکنان آن از ابزارهای مختلف سفالی با پرداخت‌های ساده هنری و همچنین برخی ابزارهای سنگی برای امور روزمره خود، استفاده می‌کرده‌اند. این پژوهشگر تاریخ و فعال میراث‌فرهنگی در پایان ابراز امیدواری کرد با آغاز فرایند ثبت و معرفی این روستا، بتوان زمینه حضور پژوهشگران و همچنین گردشگرانی که علاقه‌مند به سکونت‌گاه‌های روستایی ایران هستند، فراهم شود. محدوده جنگلی دشت‌برم کازرون در منطقه کوهمره و در ۳۰ کیلومتری شمال شهر کازرون و در مسیر ارتباطی کازرون به شیراز قرار دارد. تاکنون آثار تاریخی متعددی در این جنگل شناسایی شده که از جمله آنها می‌توان به کاروانسرای میان‌کتل، بخشی از بقایای راه شاهی و جاده باستانی جنوب، چند گورستان تاریخی، آسیاب‌های قدیمی و چند روستای تاریخی، از جمله روستاهای کلانی، عبدویی، دهدشت، بورنجان، پَرَک، وارَک و دردانه اشاره کرد.