تنهاترین شهرهای جهان؛ زندگی در انزوای شهری

به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،

این شهرها باوجود جمعیت و امکانات شهری، گاه چنان دورافتاده‌اند که سفر به نزدیک‌ترین شهر بزرگ می‌تواند ساعت‌ها یا حتی روزها طول بکشد. در ادامه به معرفی سه شهر تنها و دورافتاده جهان می‌پردازیم؛ شهرهایی که زندگی در آن‌ها، تجربه‌ای منحصربه‌فرد از فاصله و سکوت است و دوری از مراکز جمعیتی و دشواری دسترسی، آن‌ها را به مکان‌هایی متفاوت و منزوی تبدیل کرده است. ۱. لونگیربین؛ شهری در دل قطب شمال به گزارش ایمنا، لونگیربین در مجمع‌الجزایر سوالبارد نروژ، یکی از شمالی‌ترین سکونتگاه‌های دائمی جهان است. این شهر در منطقه‌ای سرد و دورافتاده قرار دارد که زمستان‌های طولانی، تاریکی قطبی و سرمای شدید، زندگی را برای ساکنان آن دشوار می‌کنند. جمعیت لونگیربین در مقایسه با شهرهای معمولی اندک است و ارتباط با دیگر نقاط جهان با آن بیشتر از طریق هواپیما و مسیرهای محدود دریایی، انجام می‌شود. باوجود انزوای جغرافیایی، این شهر از امکاناتی مانند مدرسه، فروشگاه، خدمات درمانی و مراکز پژوهشی، برخوردار است. اگرچه حضور دانشمندان و گردشگران قطبی به شهر، حال‌وهوایی بین‌المللی داده است، اما طبیعت سخت و فاصله زیاد از سرزمین اصلی، همچنان آن را به مکانی خاص برای زندگی تبدیل کرده است. ۲. اوشوایا؛ شهری در انتهای جهان اوشوایا در جنوب آرژانتین و در جزیره تیرا دل فوئگو، قرار دارد. این شهر که اغلب «جنوبی‌ترین شهر جهان» نامیده می‌شود، میان کوهستان‌های آند و آب‌های کانال بیگل، محصور شده است. موقعیت جغرافیایی آن باعث شده است سفر زمینی به بسیاری از مناطق دیگر، طولانی و پیچیده باشد؛ به‌ویژه به دلیل عبور از مرزها و مسیرهای محدود در منطقه. بااین‌حال، اوشوایا شهری زنده دارای دانشگاه، بندر، خدمات شهری و فعالیت‌های گردشگری است. مسافران برای دیدن مناظر قطبی و سفرهای دریایی به این منطقه می‌آیند، اما برای ساکنان، فاصله از مراکز بزرگ جمعیتی و آب‌وهوای متغیر، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزانه است. ۳. پرث؛ شهری دور از دیگر مراکز بزرگ پرث، مرکز ایالت استرالیای غربی، یکی از دورافتاده‌ترین کلان‌شهرهای جهان به شمار می‌رود. این شهر در ساحل اقیانوس هند قرار دارد و فاصله‌اش با شهرهای بزرگ دیگر استرالیا، بسیار زیاد است. برای نمونه، سفر زمینی از پرت به آدلاید یا ملبورن می‌تواند چندین روز زمان ببرد. همین موضوع احساس جدایی جغرافیایی را در این شهر تقویت می‌کند. باوجوداین فاصله، پرث از زیرساخت‌های پیشرفته، دانشگاه‌ها، شبکه حمل‌ونقل و اقتصاد پویا برخوردار است. در واقع انزوای آن بیشتر به فاصله زیاد از دیگر مراکز شهری مربوط می‌شود، نه کمبود امکانات. این ویژگی، پرث را نمونه‌ای از شهری می‌کند که باوجود برخورداری از زندگی مدرن، همچنان از نظر جغرافیایی در حاشیه شبکه شهرهای بزرگ جهان قرار دارد.