دونالد ترامپ در حالی همچنان از آمادگی خود برای مذاکره با ایران و تمایل به پایان دادن به تقابل نظامی سخن می‌گوید که دولتش نه‌تنها نشانه‌ای از عقب‌نشینی از سیاست فشار حداکثری نشان نمی‌دهد، بلکه با تشدید تحریم‌ها، تداوم محاصره دریایی و طراحی سازوکارهایی نظیر «دروازه آهنین»، در پی گسترش محدودیت‌ها بر مبادلات اقتصادی و تجاری ایران است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از خبرگزاری مهر - تلگرام،
مهر بررسی کرد؛ مذاکره یا محاصره؛ چرا راهبرد ترامپ در قبال ایران به بن‌بست می‌رسد؟
دونالد ترامپ در حالی همچنان از آمادگی خود برای مذاکره با ایران و تمایل به پایان دادن به تقابل نظامی سخن می‌گوید که دولتش نه‌تنها نشانه‌ای از عقب‌نشینی از سیاست فشار حداکثری نشان نمی‌دهد، بلکه با تشدید تحریم‌ها، تداوم محاصره دریایی و طراحی سازوکارهایی نظیر «دروازه آهنین»، در پی گسترش محدودیت‌ها بر مبادلات اقتصادی و تجاری ایران است.
این رویکرد، پرسش‌هایی جدی درباره ماهیت پیشنهادهای دیپلماتیک واشنگتن و میزان جدیت آن برای دستیابی به توافق مطرح می‌کند.
در مقابل، تهران با تأکید بر شروط هفت‌گانه خود برای پایان دادن به تقابل، اعلام کرده است که بازگشت به مذاکرات نمی‌تواند جدا از توقف اقدامات خصمانه، رفع محاصره و تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده و جبران خسارت‌های جنگی باشد.
در چنین شرایطی، تقلای ترامپ برای افزایش فشار و محدود کردن مسیرهای اقتصادی و ارتباطی ایران، در کنار اصرار بر مذاکره، نه‌تنها شکاف میان مواضع دو طرف را برطرف نکرده، بلکه موانع تازه‌ای در مسیر دیپلماسی ایجاد کرده است.
حال، این پرسش اساسی مطرح می‌شود که واشنگتن با چه اهداف و محاسباتی از دیپلماسی سخن می‌گوید، در حالی که در عمل به دنبال حفظ و گسترش اهرم‌های فشار علیه تهران است؟
