عاقبت افراط

به گزارش گفتمان ما به نقل از خبرگزاری فارس - تلگرام،

عاقبت افراط

مردی مسلمان و عابد با گفت‌وگوهای پیوسته، همسایهٔ مسیحی‌اش را شیفتهٔ دین اسلام کرد تا آنکه او سرانجام اسلام آورد.

سحرگاهِ همان شب اول، مرد عابد درِ خانهٔ تازه‌مسلمان را کوبید و او را با شتاب برای نماز شب و عبادت به مسجد برد. پیش از سپیده به محراب رسیدند و ساعت‌ها به نماز و دعا ایستادند تا صبح دمید و نماز صبح را هم به جا آوردند.

تازه‌مسلمان خواست راهی خانه شود، اما همسایه جلویش را گرفت و گفت: «کمی بنشین تا آفتاب برآید و تعقیبات بخوانی.»

خورشید که بالا آمد، باز نگذاشت برود و گفت: «چیزی تا ظهر نمانده، قرآن بخوان تا نماز ظهر را اول وقت به‌جا آوریم.»

پس از نماز ظهر نیز او را تا عصر در مسجد نگه‌داشت و میان نماز عصر و مغرب هم اجازهٔ خروج نداد؛ شبانگاه پس از نماز عشا، درحالی‌که رمقی در تن تازه‌مسلمان نمانده بود، او را روانهٔ خانه کرد.

سحرگاه دوم، باز صدای کوبهٔ در بلند شد. مرد عابد پشت در ایستاده بود و صدا زد: «زود جامه بپوش و وضو بگیر تا به مسجد برویم! »

مرد از پشت در گفت: «برو و پیِ کار خودت؛ من دیشب مسلمانی‌ام را پس دادم! این دینی که تو پیش پای من گذاشتی، به کار آدم‌های فارغ و بی‌کار می‌آید؛ من مردی فقیر و عیال‌وارم و باید پیِ کسب روزی بروم.»

چون این ماجرا را برای امام صادق بازگفتند، فرمود «ببینید چگونه آن عابدِ سخت‌گیر، با دستِ خویش همان کسی را که به اسلام درآورده بود، از دین بیرون راند! همواره طاقت و اندازهٔ توان مردم را بسنجید و بر آنان تنگ مگیرید؛ کاری کنید که دل‌ها متمایل شوند، نه گریزان.» #حکایت