به گزارش سرویس امنیتی و دفاعی تابناک البته با اجازه از سرویس خودرو!
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش سرویس امنیتی و دفاعی تابناک البته با اجازه از سرویس خودرو! ، مرسدسبنز کلاس G این بار نه برای عبور از مسیرهای سخت و جادههای کوهستانی، بلکه برای همراهی با نیروهای چترباز و یگانهای واکنش سریع به میدان آمده است. خودروی نظامی کاراکال که با همکاری مرسدسبنز و شرکت دفاعی راینمتال توسعه یافته، پس از چند سال طراحی و آزمایش، وارد مرحله تحویل سریسازی شده است. در ۸ آبان ۱۴۰۵، نخستین خودروهای تولید انبوه این خانواده در کارخانه راینمتال در شهر اِده هلند به نمایندگان ارتش آلمان و وزارت دفاع هلند تحویل داده شدند؛ اتفاقی که پروژه را از مرحله توسعه صنعتی به مرحله تجهیز یگانهای نظامی نزدیکتر میکند. کاراکال قرار نیست یک خودروی زرهی سنگین باشد. مأموریت اصلی آن جابهجایی سریع نیروها، تجهیزات و تسلیحات در عملیات هوابرد است؛ عملیاتی که در آن نیروها باید با هواپیما یا بالگرد به منطقه برسند و پیش از آنکه امکان استقرار تجهیزات سنگین فراهم شود، تحرک و قدرت آتش داشته باشند. ارتش آلمان و هلند برای همین مأموریت به سراغ یک پلتفرم مشترک رفتهاند؛ خودرویی که هم قابلیت حمل با بالگرد ترابری سنگین را داشته باشد و هم بتواند در چند نقش متفاوت به کار گرفته شود. کلاس G زیر لباس نظامی؛ کاراکال چگونه ساخته شد؟ پایه فنی کاراکال، شاسی نسل جدید مرسدسبنز کلاس G با کد ۴۶۴ است؛ همان خانوادهای که در نسخه نظامی نیز برای خودروهای تاکتیکی استفاده میشود. راینمتال طراحی و توسعه ساختار نظامی خودرو را بر عهده دارد و شرکت آلمانی ACS Armoured Car Systems بدنه و سازه مخصوص آن را تأمین میکند. مرحله نهایی مونتاژ و نصب تجهیزات نیز در تأسیسات راینمتال در شهر اِده هلند انجام میشود. انتخاب شاسی کلاس G اتفاقی نیست. این پلتفرم سابقه طولانی در استفاده نظامی دارد و نسخههای مختلف آن در ارتشهای اروپایی به کار گرفته شدهاند. اشتراک فنی کاراکال با خانواده نظامی کلاس G میتواند تأمین قطعات، تعمیرات و آموزش نیروها را سادهتر کند؛ موضوعی که برای ارتشهایی با ناوگان گسترده خودروهای تاکتیکی اهمیت عملیاتی دارد. آلمان و هلند بهجای توسعه دو خودروی جداگانه، به سراغ یک استاندارد مشترک رفتهاند تا در پشتیبانی و نگهداری نیز از یک ساختار واحد استفاده کنند. کاراکال در پیکربندی پایه ظرفیت حمل چهار سرباز به همراه تجهیزات مأموریتی آنها را دارد. ساختار خودرو ماژولار طراحی شده و امکان نصب تجهیزات مختلف بر اساس نوع مأموریت وجود دارد. راینمتال از ۲۸ مجموعه تجهیزاتی برای نقشهای مختلف این خودرو خبر داده است؛ از حمل نیرو و تجهیزات گرفته تا مأموریتهای شناسایی، فرماندهی، پشتیبانی و تخلیه مجروحان. نقطه تمایز کاراکال، ترکیب تحرک بالا با قابلیت حمل هوایی است. این خودرو میتواند در داخل بالگرد ترابری سنگین CH-۴۷ شینوک جابهجا شود یا بهصورت بار خارجی در زیر بالگرد حمل شود. چنین قابلیتی برای یگانهای هوابرد اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نیروها میتوانند خودرو و تجهیزات مورد نیاز خود را نزدیک منطقه مأموریت مستقر کنند و بهجای انتظار برای رسیدن ستونهای پشتیبانی زمینی، تحرک خود را حفظ کنند. از حمل سرباز تا نصب سلاح؛ یک خودرو با چند مأموریت کاراکال فقط یک وسیله نقلیه برای انتقال نیرو نیست. طراحی آن امکان نصب تسلیحات و تجهیزات مأموریتی را فراهم میکند. راینمتال در مشخصات منتشرشده، از قابلیت نصب مسلسل MG۵، مسلسلهای سنگین، نارنجکانداز خودکار و حتی تسلیحات ضدزره روی پایه تسلیحاتی خودرو نام برده است. یک جایگاه تسلیحاتی ثانویه نیز برای نصب مسلسل در بخش سرنشین جلو پیشبینی شده است. البته نوع سلاح و سطح حفاظت در همه نسخهها یکسان نیست. کاراکال بر اساس مأموریت سفارشدهنده تجهیز میشود و قرار نیست تمام خودروهای تحویلی با یک آرایش تسلیحاتی واحد به خدمت گرفته شوند. این تفاوت در طراحی ماژولار اهمیت دارد؛ یک خودرو میتواند برای حمل نفرات آماده شود و نمونه دیگر با تجهیزات شناسایی، ارتباطی یا مأموریتهای پشتیبانی وارد یگان شود. راینمتال همچنین امکان نصب حفاظت بالستیک و حفاظت در برابر تهدید مین را بهصورت ماژولار پیشبینی کرده است. این ویژگی به ارتش اجازه میدهد متناسب با سطح تهدید، تجهیزات حفاظتی را انتخاب کند. افزایش حفاظت، وزن خودرو را بالا میبرد و میتواند بر ظرفیت حمل تجهیزات و عملکرد آن اثر بگذارد؛ به همین علت در خودروهای هوابرد، طراحی میان وزن، حفاظت و قابلیت جابهجایی هوایی یک موازنه دائمی است. در این پروژه، همین موازنه اهمیت ویژهای دارد. خودرویی که قرار است زیر بالگرد شینوک حمل شود، نمیتواند مانند یک نفربر زرهی سنگین ساخته شود. ابعاد و وزن باید در محدوده قابل حمل باقی بماند، اما خودرو در زمان رسیدن به منطقه مأموریت نیز باید از نیروها و تجهیزات آنها پشتیبانی کند. کاراکال برای پر کردن همین فاصله میان خودروهای سبک و خودروهای زرهی سنگین طراحی شده است. قرارداد چندمیلیاردی و برنامه تحویل تا سال ۲۰۳۰ برنامه خرید کاراکال یکی از پروژههای مشترک مهم آلمان و هلند در حوزه تجهیزات زمینی است. بر اساس اطلاعات منتشرشده در گزارش تخصصی جینز، قرارداد چارچوبی که در ۱۹ تیر ۱۴۰۲ با راینمتال امضا شد، امکان سفارش تا ۳ هزار و ۵۸ دستگاه را برای دو کشور فراهم میکند. سهم پیشبینیشده در این چارچوب، تا ۲ هزار و ۵۴ دستگاه برای آلمان و هزار و ۴ دستگاه برای هلند است. اما همه این تعداد در یک مرحله سفارش قطعی نشدهاند. مرحله نخست خرید شامل ۱۵۰۵ دستگاه با ارزش تقریبی ۸۷۰ میلیون یورو بوده است؛ ۱۰۰۱ دستگاه برای آلمان و ۵۰۴ دستگاه برای هلند. رقم ۳ هزار و ۵۸ دستگاه سقف قرارداد چارچوبی است و نباید آن را با تعداد خودروهای مرحله نخست یا تعداد خودروهای تحویلشده اشتباه گرفت. بر اساس اعلام راینمتال در ۸ آبان ۱۴۰۵، برنامه تحویل بیش از ۱۵۰۰ دستگاه به دو کشور تا سال ۲۰۳۰ ادامه خواهد داشت. قرارداد علاوه بر تأمین خودرو، پشتیبانی کامل چرخه عمر تجهیزات را نیز برای ۲۰ سال در بر میگیرد؛ موضوعی که نشان میدهد همکاری دو طرف قرار نیست با تحویل آخرین خودرو پایان یابد. نخستین خودرو برای آموزش رانندگان هلندی در ۷ مهر ۱۴۰۵ تحویل شده بود و مراسم تحویل نخستین خودروهای تولید انبوه در ۸ آبان برگزار شد. این تفاوت زمانی مهم است؛ خودرو آموزشی و نمونههای اولیه برای آمادهسازی نیروها و بررسیهای فنی استفاده میشوند، اما تحویل سریسازی آغاز ورود تدریجی خودروها به چرخه تجهیز یگانهاست. چرا آلمان و هلند به یک خودروی مشترک رسیدند؟ آلمان و هلند در ساختار نیروهای هوابرد همکاری نزدیکی دارند. تیپ یازدهم هوابرد هلند از سال ۲۰۱۴ زیر فرماندهی لشکر نیروهای واکنش سریع آلمان فعالیت میکند. استفاده از خودروهای همسان میتواند هماهنگی دو ارتش را در مأموریتهای مشترک افزایش دهد؛ از آموزش و تعمیرات گرفته تا تأمین قطعه و برنامهریزی لجستیکی. این همکاری در زمانی انجام میشود که ارتشهای اروپایی به دنبال افزایش تحرک نیروهای سبک و واکنش سریع هستند. تجربه جنگ اوکراین و تحولات امنیتی اروپا بار دیگر اهمیت جابهجایی سریع نیروها، پراکندگی تجهیزات و کاهش وابستگی یگانها به خودروهای سنگین را برجسته کرده است. خودروهایی مانند کاراکال قرار است به نیروهای سبک اجازه دهند با تجهیزات بیشتری حرکت کنند، بدون آنکه برای هر مأموریت به ستونهای بزرگ پشتیبانی وابسته باشند. اوکراین نیز پیشتر از کاربران این پلتفرم بوده است. راینمتال در ۴ اسفند ۱۴۰۴ اعلام کرده بود که نیروهای ویژه اوکراینی از سال ۲۰۲۴ از کاراکال استفاده میکنند. این موضوع نشان میدهد خودرو پیش از آغاز تحویل انبوه به آلمان و هلند، وارد تجربه عملیاتی شده است؛ هرچند اطلاعات عمومی منتشرشده درباره تعداد دقیق خودروهای اوکراینی و جزئیات عملکرد آنها در میدان نبرد محدود است. کاراکال را نباید با یک شاسیبلند لوکس که صرفاً زره و سلاح روی آن نصب شده مقایسه کرد. این خودرو از ابتدا برای یک مأموریت مشخص طراحی شده است: رساندن نیروهای سبک به منطقه عملیات، حمل تجهیزات آنها و فراهم کردن تحرک و قدرت آتش در زمانی که هنوز امکان استقرار تجهیزات سنگین وجود ندارد. استفاده از شاسی مرسدسبنز، ساختار ماژولار راینمتال و سفارش مشترک دو ارتش اروپایی، این پروژه را به نمونهای قابل توجه از پیوند صنعت خودروسازی و صنایع دفاعی تبدیل کرده است. با تحویل نخستین خودروهای تولید انبوه، حالا آزمون اصلی کاراکال در یگانهای نظامی آغاز میشود. موفقیت این پروژه فقط به مشخصات فنی و تعداد خودروهای سفارشدادهشده وابسته نیست؛ میزان آمادگی عملیاتی، دوام در مأموریتهای دشوار، هزینه نگهداری و توان پشتیبانی در طول سالهای خدمت تعیین میکند که این پلتفرم تا چه اندازه میتواند جای خودروهای قدیمیتر نیروهای هوابرد را بگیرد.

