گاردین نوشت: یک قرص دارویی که میتواند تومورهای لوزالمعده را کوچک کند و حتی بهطور بالقوه از بین ببرد، بهعنوان بزرگترین پیشرفت درمانی سرطان لوزالمعده در چند دهه اخیر مورد استقبال قرار گرفته است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
گاردین نوشت: یک قرص دارویی که میتواند تومورهای لوزالمعده را کوچک کند و حتی بهطور بالقوه از بین ببرد، بهعنوان بزرگترین پیشرفت درمانی سرطان لوزالمعده در چند دهه اخیر مورد استقبال قرار گرفته است. به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: در جریان یک کارآزمایی بالینی، سرطان در یک نفر از هر ۱۲ بیماری که داروی «داراکسونراسیب» (Daraxonrasib) را دریافت کردند، دیگر قابل تشخیص نبود. همچنین رشد تومورها در تقریباً تمامی ۶۱ بیمار شرکتکننده در این آزمایش متوقف شد. شرکتکنندگان در این کارآزمایی بهتازگی به سرطان پیشرفته لوزالمعده مبتلا شده بودند؛ سرطانی که به سایر بخشهای بدن آنها نیز گسترش یافته بود. اگرچه پزشکان میگویند هنوز نمیتوان این قرص را درمان قطعی سرطان دانست و مشخص نیست تا چه مدت میتواند بیماری را مهار کند، اما نتایج بهدستآمده امیدوارکننده است؛ زیرا به نظر میرسد این دارو میتواند حتی در صورت نرسیدن به بهبودی کامل، زمان بیشتری در اختیار بیماران قرار دهد. نیمی از افرادی که به سرطان لوزالمعده مبتلا میشوند، ظرف سه ماه جان خود را از دست میدهند و در مواردی که بیماری به سایر اندامها گسترش پیدا میکند، تنها حدود ۳ درصد بیماران پنج سال زنده میمانند. این سرطان در میان سرطانهای شایع در بریتانیا، پایینترین نرخ بقا را دارد. بیماران شرکتکننده در این آزمایش بهطور متوسط به مدت یک سال و نیم تحت پیگیری قرار گرفتند و در برخی از آنها طی این مدت، سرطان بازنگشت. قرار است مطالعات طولانیمدتتری انجام شود تا مشخص شود آیا میتوان برخی از این سرطانها را به مرحله بهبودی کامل رساند یا خیر. در جریان این کارآزمایی: * رشد تومورها در ۹۰ درصد بیماران متوقف شد. * تومورها در کمی بیش از ۶۰ درصد بیماران کوچک شدند یا بهطور کامل از بین رفتند. * در حدود ۸ درصد بیماران، تومورها در تصاویر سیتیاسکن دیگر قابل تشخیص نبودند. یک سال پس از آغاز درمان، ۷۶.۶ درصد بیماران همچنان زنده بودند؛ این در حالی است که معمولاً تنها ۴۰ تا ۴۵ درصد بیمارانی که صرفاً شیمیدرمانی دریافت میکنند، یک سال پس از درمان زنده میمانند. دکتر وونگکی پارک، متخصص سرطانشناسی پزشکی دستگاه گوارش در مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ نیویورک که نتایج این تحقیق را ارائه کرد، گفت: «این نزدیکترین چیزی است که تاکنون به درمان قطعی دست یافتهایم.» او افزود که تاکنون هرگز شاهد ناپدید شدن این تعداد تومور در بیمارانی که سرطانشان به سایر بخشهای بدن گسترش یافته است، نبوده است. پارک نتایج این تحقیق را در نشست مشترک انجمن اروپایی تحقیقات و درمان سرطان (EORTC)، مؤسسه ملی سرطان آمریکا (NCI) و انجمن تحقیقات سرطان آمریکا (AACR) درباره اهداف مولکولی و درمان سرطان در بارسلونا ارائه کرد. او گفت: «ما اکنون شاهد افزایش درصد پاسخدهی تومورها به درمان، عمیقتر شدن این پاسخها و تقریباً دو برابر شدن مدتزمان کنترل بیماری هستیم؛ موضوعی که در نهایت ممکن است به افزایش طول عمر بیماران منجر شود.» او افزود: «میانه مدت پیگیری بیماران ۱۸ ماه است. تصور کنید که پس از گذشت بهطور متوسط ۱۸ ماه، بیماری شما در تصاویر سیتیاسکن کاملاً ناپدید شده باشد... این نزدیکترین وضعیت به بهبودی کامل است... باورنکردنی است.» داراکسونراسیب یک داروی مهارکننده KRAS است که با اتصال به برخی جهشهای ژنتیکی موجود در بیشتر سرطانهای لوزالمعده، آنها را غیرفعال میکند. این جهشها عامل اصلی رشد تومورها هستند. امیدواریهایی وجود دارد که این روش درمانی بتواند برای دهها نوع دیگر سرطان نیز مؤثر باشد؛ زیرا این سرطانها نیز ممکن است دارای جهشهای ژنتیکی مشابهی باشند. میشل میچل، مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقات سرطان بریتانیا (Cancer Research UK)، گفت که به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما افزود: «این بزرگترین جهش رو به جلویی است که در چند دهه اخیر برای بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده شاهد بودهایم و میتواند امید واقعی برای افرادی ایجاد کند که با یکی از مرگبارترین و دشوارترین سرطانها برای درمان مواجه هستند.» او ادامه داد: «این نتایج احتمال هیجانانگیزی را مطرح میکند؛ اینکه این دستاورد بزرگ در نهایت بتواند راه را برای درمان سایر سرطانهایی که دارای جهش در ژن KRAS هستند نیز هموار کند. اکنون به کارآزماییهای بالینی بیشتری نیاز است تا بتوان درباره استفاده از این درمان در نظام سلامت ملی بریتانیا (NHS) تصمیمگیری کرد. با وجود این پیشرفت، میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده همچنان بسیار پایین است.»

