نیویورکتایمز نوشت: در گفتوگویی مفصل که روزنامه نیویورکتایمز در قالب برنامه «ازرا کلاین شو» منتشر کرده است، ازرا کلاین به بررسی چالشهایی میپردازد که با بازگشت قریبالوقوع دموکراتها به کنترل کنگره در ماه ژانویه آینده، پیش روی این حزب قرار خواهد گرفت؛ بازگشتی که به معنای بازیابی اختیارات کمیتههای پارلمانی برای انجام تحقیقات و پاسخگو کردن مسئولان است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Entekhab،
نیویورکتایمز نوشت: در گفتوگویی مفصل که روزنامه نیویورکتایمز در قالب برنامه «ازرا کلاین شو» منتشر کرده است، ازرا کلاین به بررسی چالشهایی میپردازد که با بازگشت قریبالوقوع دموکراتها به کنترل کنگره در ماه ژانویه آینده، پیش روی این حزب قرار خواهد گرفت؛ بازگشتی که به معنای بازیابی اختیارات کمیتههای پارلمانی برای انجام تحقیقات و پاسخگو کردن مسئولان است. به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: کلاین در این گفتوگو میزبان رابرت گارسیا، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان و رئیس احتمالی آینده کمیته نظارت این مجلس است. محور اصلی گفتوگو، تحقیقاتی است که دموکراتها قصد دارند درباره آنچه فساد در دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، و تعارض منافع در میان اعضای خانواده و اطرافیان او میدانند، آغاز کنند. همچنین چالشهای سیاسی و حقوقی که ممکن است تلاشها برای پاسخگو کردن دولت را با مانع مواجه کند، مورد بررسی قرار میگیرد. گفتوگو با این تناقض آغاز میشود که دموکراتها با کمبود پروندههای جنجالی روبهرو نخواهند بود، بلکه با تعدد و درهمتنیدگی این پروندهها مواجه خواهند شد؛ مسئلهای که ممکن است تعیین اولویتها و متمرکز نگه داشتن افکار عمومی بر موضوعات اصلی را دشوار کند. کلاین هشدار میدهد که آغاز دهها تحقیق بهصورت همزمان ممکن است باعث تضعیف همه آنها شود و به دولت فرصت دهد این اقدامات را بهعنوان کارزاری برای انتقامگیری حزبی به تصویر بکشد، نه تلاشی برای افشای تخلفات و اصلاح نهادها. گارسیا دشواری این مأموریت را میپذیرد، اما تأکید میکند که کمیته از هیچیک از پروندههای مطرحشده چشمپوشی نخواهد کرد، بلکه بر مهمترین آنها تمرکز میکند و در عین حال میکوشد تحقیقات به نتایج قانونگذاری منجر شوند تا از تکرار تخلفات جلوگیری شود. منافع مالی خانواده رئیسجمهور گارسیا منافع مالی خانواده ترامپ را در صدر اولویتهای خود قرار میدهد و معتقد است رئیسجمهور، اعضای خانوادهاش و افراد نزدیک به او از ارتباطات خود با قدرت سیاسی، سودهای مالی هنگفتی به دست آوردهاند. او این مسئله را به وضعیت اقتصادی آمریکاییها مرتبط میداند؛ شهروندانی که با افزایش هزینه سوخت، مواد غذایی و نیازهای روزمره مواجه هستند. یکی از مهمترین نمونههایی که او مطرح میکند، پرونده جرد کوشنر، داماد ترامپ است. کوشنر چند ماه پس از خروج از کاخ سفید در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، موفق شد سرمایهگذاری دو میلیارد دلاری از سوی طرفهای خارجی دریافت کند. گارسیا درباره ادامه فعالیت کوشنر بهعنوان فرستاده غیررسمی رئیسجمهور در پروندههای خاورمیانه و غزه، همزمان با حفظ منافع سرمایهگذاری و روابط مالی او با دولتهای خارجی، پرسشهایی مطرح میکند. هدف این تحقیقات، مشخص کردن منابع پولهایی است که وارد صندوقهای سرمایهگذاری کوشنر میشوند، شناسایی طرفهایی که از این سرمایهگذاریها سود میبرند، بررسی نحوه هزینهکرد این منابع و روشن کردن ضوابط حاکم بر آنهاست؛ بهویژه با توجه به اینکه کوشنر بدون داشتن سمت رسمی دولتی، در پروندههای حساس سیاسی مشارکت میکند. این توجه همچنین فرزندان ترامپ، دونالد جونیور و اریک را دربرمیگیرد؛ به دلیل گزارشهایی درباره دریافت قراردادهای دفاعی چند میلیارد دلاری توسط شرکتهای مرتبط با آنها. در این گفتوگو به شرکتی فعال در زمینه تولید پهپاد اشاره میشود که دو پسر ترامپ چند هفته پیش از دریافت یک قرارداد از وزارت دفاع آمریکا در آن سرمایهگذاری کرده بودند. این مسئله پرسشهایی را درباره احتمال بهرهبرداری از نفوذ ریاستجمهوری برای کسب منافع اقتصادی مطرح میکند. گارسیا همچنین به گزارشهایی درباره تأمین هزینه جشن پس از مراسم عروسی دونالد ترامپ جونیور از سوی یک فرد ثروتمند مرتبط با حلقه اطراف ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، اشاره میکند و خواستار روشن شدن انگیزه این تأمین مالی و احتمال وجود منافع یا امتیازات متقابل در پشت آن میشود. در پاسخ به مقایسه این پروندهها با ماجرای هانتر بایدن، گارسیا تأکید میکند که با بهرهبرداری هر فرزند رئیسجمهور از جایگاه سیاسی پدرش مخالف است. با این حال، او خواستار حضور فرزندان ترامپ در کمیته نظارت و پاسخگویی آنها به پرسشها در برابر نمایندگان، تحت سوگند، همانند اقدامی است که در مورد هانتر بایدن انجام شد. ارزهای دیجیتال فعالیت ترامپ در حوزه ارزهای دیجیتال از طریق شرکت «ورلد لیبرتی فایننشال» (World Liberty Financial)، پرونده مهم دیگری است. گارسیا معتقد است نبود اطلاعات کافی درباره سرمایهگذاران، منابع مالی و نهادهای واسطه، نگرانیهایی را درباره احتمال سوءاستفاده از این فعالیتها برای کسب منافع شخصی ایجاد میکند؛ از جمله احتمال دریافت پول از دولتهای خارجی، شرکتها و میلیاردرها. به همین دلیل، او خواستار افشای طرفهایی است که این پروژهها را تأمین مالی میکنند و همچنین وضع مقررات سختگیرانهتر برای ساماندهی بخش ارزهای دیجیتال و جلوگیری از استفاده از آن برای ایجاد تعارض منافع است. وزارت امنیت داخلی و مهاجرت پرونده دیگری که گارسیا به آن میپردازد، وزارت امنیت داخلی آمریکا و اداره مهاجرت و گمرک این کشور است. او در این زمینه بر کریستی نوم و کوری لواندوفسکی، از نزدیکان ترامپ، تمرکز میکند و با استناد به اطلاعات و گزارشهای ارائهشده از سوی کارکنان و افشاگران، از وجود شبهاتی درباره شکلگیری نظامی برای مبادله منافع، فروش نفوذ و واگذاری قراردادها در ازای ارائه حمایتها و منابع سخن میگوید. او به شرکتهایی اشاره میکند که از قراردادهای مربوط به مراکز بازداشت مهاجران، سودهای غیرمتعارفی کسب کردهاند. همچنین از تأسیساتی سخن میگوید که با قیمتهایی چندین برابر ارزش واقعیشان به دولت فروخته شدهاند. گارسیا هشدار میدهد که تبدیل بازداشت مهاجران به یک فعالیت سودآور اقتصادی ممکن است انگیزههایی برای گسترش این عملیات ایجاد کند. پروندههای نفت و انرژی و ونزوئلا تحقیق درباره نحوه تعامل دولت ترامپ با شرکتهای نفتی و انرژی نیز در میان اولویتهای کمیته قرار دارد؛ بهویژه در پرونده ونزوئلا. گارسیا خواستار روشن شدن سرنوشت منابع مالی عمومی و ماهیت وعدههایی است که به شرکتهای بزرگ داده شدهاند. جرد کوشنر پس از خروج از کاخ سفید در دوره نخست ترامپ، سرمایهگذاری دو میلیارد دلاری از طرفهای خارجی دریافت کرد. پرونده جفری اپستین پروژه ساخت سالن بزرگ و جدید مراسم در کاخ سفید نیز بهعنوان نمونه دیگری از موارد مشکوک در رابطه میان قدرت و ثروت مطرح میشود. به گفته گارسیا، این پروژه بر کمکهای مالی شرکتها، میلیاردرها و دوستان رئیسجمهور متکی است و پرسشهایی را درباره احتمال تحت فشار قرار گرفتن برخی شرکتها برای مشارکت در تأمین هزینههای آن، یا دریافت قراردادها و امتیازات از سوی شرکتهای دیگر در ازای کمکهای مالیشان، مطرح میکند. بخش مهمی از این گفتوگو به پرونده جفری اپستین اختصاص دارد. گارسیا میگوید به گفته او، حدود ۲.۵ میلیون سند مربوط به این پرونده همچنان منتشر نشده است. او خواستار روشن شدن حقیقت و پاسخگو شدن تمام افرادی است که مشارکت آنها در آزار جنسی و قاچاق جنسی اثبات شود. او همچنین درباره نحوه برخورد وزارت دادگستری و اداره تحقیقات فدرال آمریکا (FBI) با این پرونده در دولتهای پیشین و فعلی پرسشهایی مطرح میکند. از جمله این پرسشها میتوان به دلایل بازجویی نشدن برخی از افراد نزدیک به اپستین، جزئیات اسنادی که از مجموعه اسناد منتشرشده ناپدید شدند و سپس دوباره به آن بازگشتند، و همچنین جلساتی اشاره کرد که در کاخ سفید درباره این پرونده برگزار شدهاند. گارسیا معتقد است این تحقیقات میتواند زمینهای برای همکاری دو حزب باشد؛ بهویژه آنکه برخی جمهوریخواهان آمادگی خود را برای فاصله گرفتن از موضع ترامپ در این پرونده نشان دادهاند. او در مواجهه با مقاومت احتمالی کاخ سفید پیشبینی میکند که دولت از تحویل اسناد و پاسخگویی به احضاریهها خودداری کند و حتی ممکن است وزارت دادگستری برای کند کردن روند تحقیقات یا متوقف کردن آنها وارد عمل شود. با این حال، گارسیا تأکید میکند که در اختیار داشتن اکثریت مجلس نمایندگان به دموکراتها اجازه میدهد از طرف این مجلس به دادگاهها مراجعه کنند و پروندههای مربوط به اهانت به کنگره را برای رسیدگی قضایی ارجاع دهند. تبدیل تحقیقات به اصلاحات قانونی گارسیا همچنین معتقد است احتمال استفاده ترامپ از اختیارات ریاستجمهوری برای عفو برخی از نزدیکانش نباید مانع ادامه تحقیقات شود. او بر اهمیت نقش دادستانهای ایالتی تأکید میکند، زیرا عفو ریاستجمهوری مانع پیگرد قضایی افراد در دادگاههای ایالتی نمیشود. این گفتوگو در نهایت به این نتیجه میرسد که موفقیت دموکراتها به تعداد پروندههایی که افشا میکنند بستگی نخواهد داشت، بلکه معیار اصلی، توانایی آنها در تبدیل تحقیقات به اصلاحات قانونی خواهد بود. این اصلاحات میتواند شامل موارد زیر باشد: * جلوگیری از کسب منافع مالی توسط اعضای خانواده رؤسایجمهور از جایگاه سیاسی بستگانشان؛ * سختگیرانهتر کردن مقررات مربوط به تعارض منافع؛ * اصلاح قوانین مربوط به معاملات سهام و قراردادهای دولتی؛ * ساماندهی بازار ارزهای دیجیتال و بازارهای پیشبینی. در حالی که گارسیا معتقد است آنچه در حال وقوع است فراتر از ثروتاندوزی شخصی است و به تلاش برای گسترش اختیارات ریاستجمهوری و ایجاد شبکهای از منافع و وفاداریها مربوط میشود، کلاین هشدار میدهد که گستردگی تحقیقات، در صورت فقدان اولویتبندی و پیام روشن، ممکن است از تأثیرگذاری آنها بکاهد. به این ترتیب، این مقاله دموکراتها را در برابر آزمونی دوگانه قرار میدهد: اثبات جدیت خود در زمینه پاسخگو کردن مسئولان، به دور از انتقامگیری حزبی، و همزمان پاسخ دادن به مطالبات رأیدهندگان درباره توانایی تأمین هزینههای زندگی و محاکمه و پاسخگو کردن مسئولان. در عین حال، ضروری است میان اتهامات و شبهاتی که گارسیا مطرح میکند و واقعیتهایی که هنوز تعیین تکلیف نشدهاند و به تحقیقات و ارائه شواهد نیاز دارند، تمایز قائل شد.



