عصر ایران؛ محمد عرفان خانی ـ در شرایطی که جبهه سرنگونیخواهان رادیکال حتی به قیمت جنگ و ویرانی و فارغ از راه‌حل های تعامل‌گرایانه، کم هزینه و فاقد ریسک سیاسی، مصرانه سرنگونی حاکمیت را تمنا می کند، مشارکت اثرگذار نیروهای سیاسی تعامل‌گرا و روزنه‌گشا در حاکمیت، در حکم نزول عذاب علیه سرنگونیخواهان است.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
عصر ایران؛ محمد عرفان خانی ـ در شرایطی که جبهه سرنگونیخواهان رادیکال حتی به قیمت جنگ و ویرانی و فارغ از راه‌حل های تعامل‌گرایانه، کم هزینه و فاقد ریسک سیاسی، مصرانه سرنگونی حاکمیت را تمنا می کند، مشارکت اثرگذار نیروهای سیاسی تعامل‌گرا و روزنه‌گشا در حاکمیت، در حکم نزول عذاب علیه سرنگونیخواهان است. نیروی تعامل‌گرا و روزنه‌گشایی که همواره بر لزوم مشارکت فعال سیاسی در بستر حاکمیت تأکید می کند و در تلاش است تا به عنوان بخشی از راه‌حل در جامعه و حاکمیت ایفای نقش کند و اجازه ندهد که جامعه به مهلکه ویرانگر و پرهزینه سرنگونی‌خواهی کشیده شود، اصلی‌ترین مزاحمِ پیشبرد پروژهٔ سیاسی اپوزیسیون است و ریشه خشم و تکاپوی جبهه اپوزیسیون علیه مشی تعامل‌گرایانه و روزنه‌گشا در این واقعیت نهفته است. القاء اینکه سرنگونی‌خواهی هرچند از راهی پرهزینه و خشونت‌‌بار، یگانه راه عبور از وضع روبه‌مرگ موجود به وضع مطلوب است و جز این، هیچ راهی پیش‌رو جامعهٔ ایران نیست و حتی نمی توان روزنه‌ای برای تعامل و گفت‌وگو میان نهادهای مدنی و حاکمیت سیاسی گشود، گام نخست پروژهٔ سیاسی اپوزیسیون را شکل می‌دهد. اما هرگاه اپوزیسیون اراده می کند که گام نخست را با مؤفقیت طی کند، با سد محکم نیروهای روزنه‌گشا و تعامل‌گرا روبه‌رو می شود. جریانی که مانعِ غفلت جامعهٔ مدنی از ظرفیت های گشوده شده بین جامعه و حاکمیت می شود و بر استفادهٔ حداکثری از این ظرفیت‌‌ها به نفع اهداف مترقی و پرهیز از انقلاب‌گرایی پرهزینه و بی‌فرجام، تأکید دارد. کم‌لطفی و رفتار ناخوشایند نظام سیاسی، روزنه‌گشایان را به وادی سرنگونی‌خواهیِ دور از مصلحت سوق نمی دهد و در باور آن‌ها، مصالح سیاسی نباید قربانی تسویه حساب های سیاسی شود. یک روزنه‌گشا از هر روزنه‌ای به نفع حضور و مشارکت اثرگذار در نظام سیاسی بهره می گیرد و به بهانه مقاومت نظام سیاسی در برابر اصلاح روند حکمرانی، قدرت سیاسی را به تمامیت‌خواهان واگذار نمی کند و عمر سیاسی خود را در انتظار بی فرجام برای سقوط حاکمیت و خلق نظام سیاسی ایده‌آل و رؤیایی ولی دور از دسترس و خارج از امکان، سپری نمی کند. جریان روزنه‌گشا از تمرکز کاذب جامعهٔ مدنی بر پیشبرد پروژهٔ گذار از نظام سیاسی فعلی که حاصلی جز سلب فرصت ایفای نقش اثرگذار و روزنه‌گشایی از جامعه مدنی نداشته و ندارد، ممانعت می کند و مانع از تقلیل افق سیاسی ملت به یک هدف دور از دسترس می شود. البته که حتی در صورت امکان مؤفقیت اپوزیسیون در اسقاط نظام سیاسی، شاهد روشنی بر تأمین دموکراسی و توسعه و فردای روشن‌تر در سایهٔ نظام سیاسی آتی وجود ندارد.
