تجلی زیبایی‌های سیستان و بلوچستان در قاب دوربین «آسباد»

به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، محمدرضا معینی با اشاره به شناخت قبلی خود از منطقه اظهار کرد: من حدود ۱۵، ۲۰ سال پیش در این منطقه کار کرده بودم و با اماکن و آثار باستانی آن آشنایی داشتم. کوه خواجه را هم خیلی دوست دارم و سال‌ها پیش درباره آن یک مستند داستانی ساختم. به همین دلیل این ظرفیت برای من اهمیت زیادی داشت. وی با تأکید بر اینکه تلاش کرده جغرافیای سیستان صرفاً پس‌زمینه داستان نباشد، بلکه در خدمت قصه قرار بگیرد، گفت: برای من مهم بود که فضای پیرامونی قصه به‌نوعی در خدمت داستان باشد. خوشبختانه این ظرفیت در فیلم‌نامه وجود داشت و من هم سعی کردم آن را پررنگ‌تر کنم. فکر می‌کنم کوه خواجه و منطقه سیستان یکی از عناصر اصلی کار ما باشد. کارگردان «آسباد» درباره نمایش طبیعت و زندگی مردم منطقه نیز گفت: سیستان در دوره‌های مختلف، دوره‌های خشکسالی و ترسالی داشته است. اگر امروز منطقه را ببینیم، ممکن است تصور کنیم سیستان همیشه همین شرایط خشکسالی را داشته، درحالی‌که چنین نبوده است. تلاش کردم سیستانی را نشان بدهم که با وجود خشکسالی، زیبایی‌های خودش را دارد و بخشی از قاب‌ها به سیستان دوره ترسالی و آینده آن نزدیک باشد. معینی درباره انتخاب بازیگران توضیح داد: بعضی شخصیت‌ها در قصه سیستانی هستند و برای نقش‌هایی که نیاز به لهجه محلی داشتند، تا جایی که امکان داشت از بازیگران بومی استفاده کردیم. سیستان سابقه قدیمی و خوبی در تئاتر دارد و بازیگران توانمندی در منطقه حضور دارند. وی در ادامه به بازی سیامک صفری و چالش ایفای دو نقش اشاره کرد و گفت: سیامک صفری دو نقش را به‌خوبی بازی کرد. علاوه بر این، چند بازیگر دیگر هم در سریال نقش وی و پدرش را بازی می‌کنند که ازنظر اجرایی کار را دشوارتر می‌کرد، اما به جذابیت آن اضافه شد. کارگردان سریال «آسباد» درباره حضور ارواح و شخصیت‌های مرتبط با گذشته در داستان نیز گفت: سیستان به نظرم سرزمین افسانه‌هاست. وقتی آنجا هستید، احساس می‌کنید رستم و اسفندیار همسایه شما هستند؛ چون این شخصیت‌ها هنوز در گفت‌وگوهای مردم حضور دارند. در قصه ما هم ارواحی حضور دارند که درواقع نیاکان شخصیت‌های امروز هستند و به پیشبرد داستان کمک می‌کنند. معینی همچنین یکی از چالش‌های اصلی تولید را دوری از تهران دانست و گفت: زاهدان و زابل از مرکز فاصله زیادی دارند و برای عوامل، روزهای طولانی دور از خانواده آسان نبود. آب‌وهوا هم گاهی با ما همراه نبود و چند بار طوفان ما را غافلگیر کرد. بااین‌حال، من همیشه معتقدم سختی‌های تولید می‌آیند و می‌روند و چیزی که درنهایت باقی می‌ماند، خود کار است.