پرستارانی که در روزهای جنگ، زیر صدای انفجارها همراه سایر کادر سلامت، چراغ مراکز درمانی را روشن نگه داشتند، امروز در کنار خاطره جانفشانی‌هایشان، از کمبود نیروی انسانی، فشار طاقت‌فرسای شیفت‌ها، حقوق و کارانه‌های ناعادلانه و وعده‌های بی‌سرانجام می‌گویند؛ پرستارانی که برای تأمین معیشت ناچارند در چند مرکز درمانی کار کنند و به رسمیت شناخته شدن نقش، تخصص و دشواری‌های حرفه شان را خواستارند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ISNA،
پرستارانی که در روزهای جنگ، زیر صدای انفجارها همراه سایر کادر سلامت، چراغ مراکز درمانی را روشن نگه داشتند، امروز در کنار خاطره جانفشانی‌هایشان، از کمبود نیروی انسانی، فشار طاقت‌فرسای شیفت‌ها، حقوق و کارانه‌های ناعادلانه و وعده‌های بی‌سرانجام می‌گویند؛ پرستارانی که برای تأمین معیشت ناچارند در چند مرکز درمانی کار کنند و به رسمیت شناخته شدن نقش، تخصص و دشواری‌های حرفه شان را خواستارند.
