به گزارش تابناک، عزت‌الله ضرغامی، رئیس اسبق صدا و سیما در اظهاراتی گفته است پخش خطبه‌های نماز جمعه از تلویزیون از اشتباهات او بوده و با اشاره به برخی خطبه‌ها اظهار کرده که بعضی از آنها ارزش شنیدن ندارند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش تابناک، عزت‌الله ضرغامی، رئیس اسبق صدا و سیما در اظهاراتی گفته است پخش خطبه‌های نماز جمعه از تلویزیون از اشتباهات او بوده و با اشاره به برخی خطبه‌ها اظهار کرده که بعضی از آنها ارزش شنیدن ندارند. این اظهارات، بحث درباره معیارهای انتخاب و پخش محتوای مذهبی در رسانه ملی را دوباره مطرح می‌کند. بررسی «قانون خط مشی کلی و اصول برنامه‌های سازمان صداوسیما» مصوب ۱۷ تیر ۱۳۶۱ نشان می‌دهد این قانون، اصول عمومی فعالیت رسانه ملی را تعیین کرده است. برای نمونه، ماده ۵ بر نقش صداوسیما در گسترش آگاهی عمومی تأکید دارد و ماده ۱۵، اطلاع‌رسانی درباره فعالیت‌ها، برنامه‌ها و مشکلات نهادهای قانونی و انتقال خواسته‌ها و مشکلات مردم به مسئولان را از وظایف این سازمان می‌داند. با این حال، در متن علنی این قانون، شاخص اختصاصی برای ارزیابی ارزش رسانه‌ای خطبه‌های نماز جمعه یا ضابطه‌ای صریح برای الزام به پخش کامل آنها ذکر نشده است. این به معنای نبود دستورالعمل داخلی نیست؛ بلکه برای روشن شدن موضوع، باید ضوابط اجرایی و دستورالعمل‌های داخلی سازمان نیز بررسی شوند. شش محافظ برای وزیران؛ تصمیم بر اساس چه معیاری؟ ضرغامی در بخش دیگری از اظهاراتش، با اشاره به وزیران جوان دولت سیزدهم گفته است به برخی از آنها که از ابتدا با شش محافظ رفت‌وآمد می‌کردند، هشدار داده بود که چنین سبک زندگی‌ای می‌تواند بازگشت به زندگی عادی و ارتباط بی‌واسطه با مردم را دشوار کند. محور انتقاد او، علاوه بر تشریفات حفاظتی، فاصله‌ای است که ممکن است میان تجربه روزمره مسئولان و زندگی مردم شکل بگیرد. در گزارشی درباره حفاظت از شخصیت‌ها، مبنای تعیین تعداد محافظان، نوع تهدید، زمان و محل حضور فرد عنوان شده است. بر اساس توضیحات ارائه‌شده در آن گزارش، سطح حفاظت می‌تواند با تغییر شرایط امنیتی تغییر کند؛ بنابراین، تعداد محافظان الزاماً برای همه مقامات ثابت نیست. این گزارش، با وجود توضیح سازوکار کلی حفاظت، مصوبه‌ای را معرفی نمی‌کند که بر اساس آن همه وزیران ملزم به داشتن شش محافظ باشند. در نتیجه، دو موضوع همچنان نیازمند شفاف‌سازی مستند است: صداوسیما باید ضوابط اجرایی و معیارهای احتمالی ارزیابی خطبه‌ها را روشن کند و مراجع مسئول حفاظت از شخصیت‌ها نیز، در حدود اطلاعات قابل انتشار، مبنای تعیین سطح حفاظت و نحوه نظارت بر آن را توضیح دهند. آنچه در اسناد علنی بررسی‌شده به دست می‌آید، وجود اصول کلی برای فعالیت صداوسیما و تعیین حفاظت بر پایه سطح تهدید است؛ نه اثبات وجود شاخص اختصاصی برای پخش خطبه‌ها و نه الزام عمومی به اختصاص شش محافظ به هر وزیر.
