به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، تعویق جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ عربستان، همان اتفاقی بود که شاید بیش از هر کسی میتواند لبخند را روی لبهای امیر قلعهنویی بنشاند؛ سرمربیای که تیم ملی تحت هدایتش در شرایط فنی مطلوبی قرار ندارد و حالا به جای آنکه در فاصله کوتاه باقیمانده تا جام ملتها با همین تیم راهی عربستان شود، یک سال فرصت بیشتر برای ساختن تیمی جدید خواهد داشت.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Tabnak،
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، تعویق جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ عربستان، همان اتفاقی بود که شاید بیش از هر کسی میتواند لبخند را روی لبهای امیر قلعهنویی بنشاند؛ سرمربیای که تیم ملی تحت هدایتش در شرایط فنی مطلوبی قرار ندارد و حالا به جای آنکه در فاصله کوتاه باقیمانده تا جام ملتها با همین تیم راهی عربستان شود، یک سال فرصت بیشتر برای ساختن تیمی جدید خواهد داشت. البته این تمام ماجرا نیست؛ تعویق مسابقات میتواند یک منفعت دیگر هم برای سرمربی تیم ملی داشته باشد؛ یک سال حضور بیشتر روی نیمکت تیم ملی و احتمالاً یک سال درآمد بیشتر! کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کرد جام ملتهای آسیا که قرار بود از ۷ ژانویه تا ۵ فوریه ۲۰۲۷ (۱۷ دی تا ۱۶ بهمن ۱۴۰۵) برگزار شود، به دلیل شرایط استثنایی منطقه، مشکلات لجستیکی و اختلال در سفرها، به ۲۳ دسامبر ۲۰۲۷ تا ۲۱ ژانویه ۲۰۲۸ (۲ دی ۱۴۰۶ تا اول بهمن ۱۴۰۶) موکول شده است. تصمیمی که اگرچه در ظاهر به دلیل شرایط امنیتی عربستان و حملات حوثیهای یمن اتخاذ شده، اما برای فوتبال ایران و بهویژه کادرفنی تیم ملی، پیامدهای دیگری هم دارد. فرصتی طلایی برای تیمی که آماده نبود تیم ملی ایران در ماههای اخیر نتوانسته انتظارات را برآورده کند. نتایج ضعیف، نمایشهای فنی انتقادبرانگیز و شکست مقابل تیمهایی چون ازبکستان و روسیه، وضعیت تیم تحت هدایت قلعهنویی را به یکی از موضوعات جدی انتقاد تبدیل کرده بود. حتی خود سرمربی تیم ملی نیز پس از این نتایج از ضرورت ساختن تیمی جدید سخن گفت؛ وعدهای که با زمان اندک باقیمانده تا جام ملتهای آسیا، تحقق آن چندان ساده به نظر نمیرسید. حالا اما شرایط تغییر کرده است؛ قلعهنویی به جای چند ماه، یک سال فرصت بیشتر دارد تا تیمی را که هنوز از نظر فنی و ساختاری به ثبات نرسیده، برای مهمترین تورنمنت فوتبال ملی آسیا آماده کند. به این ترتیب، تیم ملی فعلی که با این وضعیت نمیتوانست با اطمینان خاطر مدعی قهرمانی باشد، از یک آزمون دشوار در موعد قبلی فاصله گرفته است؛ آزمونی که احتمالاً میتوانست به یکی از جدیترین نقاط ضعف کارنامه سرمربی تیم ملی تبدیل شود. قراردادی که میتواند چربتر شود اما نکته مهمتر، وضعیت قرارداد امیر قلعهنویی با فدراسیون فوتبال است. همکاری او که پس از پایان جام جهانی ۲۰۲۶ با تمدیدی کوتاهمدت ادامه پیدا کرد، قرار بود تا پایان جام ملتهای آسیا باشد. حالا با جابهجایی تاریخ مسابقات، این پرسش مطرح است که آیا قرارداد سرمربی تیم ملی نیز به همان میزان تمدید خواهد شد؟ اگر مبنای توافق فدراسیون و قلعهنویی، پایان جام ملتها باشد، تعویق یکساله مسابقات عملاً میتواند به معنای یک سال فرصت شغلی و درآمد بیشتر برای او باشد؛ فرصتی که البته هنوز جزئیات قراردادی آن روشن نیست. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که رقم قرارداد قلعهنویی از ابتدا با ابهامات و حواشی زیادی همراه بوده است. پیش از این، پس از انتشار شایعاتی درباره درخواست دستمزد ماهانه ۱۵ میلیارد تومانی، سخنگوی فدراسیون فوتبال مدعی شد سرمربی تیم ملی قرارداد سفید امضا کرده است؛ ادعایی که نه رقم قرارداد را روشن کرد و نه ابهامات درباره توافق مالی را از بین برد. تابناک پیش از این در گزارشهایی به موضوع قرارداد سفید و ابهامات حقوقی آن پرداخته بود. حتی یک وکیل حقوقی با اشاره به پروندههای فوتبالی، تأکید کرده بود که قرارداد حرفهای بدون تعیین ارکان اصلی از جمله مبلغ و مدت، اعتبار ندارد و اساساً چیزی به نام قرارداد سفید در فوتبال حرفهای وجود ندارد. حواشی مالی قلعهنویی تنها به دستمزد او محدود نمانده است. درخواست پاداش صعود به جام جهانی و مطرح شدن رقم یک میلیون دلاری، معادل حدود ۱۵۰ میلیارد تومان با محاسبات آن زمان، نیز پیشتر انتقادهایی را به دنبال داشت؛ بهخصوص پس از عملکرد تیم ملی در جام جهانی که نتوانست رضایت افکار عمومی را جلب کند. حالا با تعویق جام ملتها، دوباره بحث منافع مالی ادامه همکاری با سرمربی تیم ملی اهمیت پیدا میکند. یک سال بیشتر؛ اما با چه دستاوردی؟ تعویق جام ملتهای آسیا به خودی خود نه موفقیت است و نه شکست برای فوتبال ایران. این اتفاق میتواند فرصتی برای اصلاح ضعفهای تیم ملی و آمادهسازی بهتر باشد؛ اما پرسش اصلی اینجاست که آیا فدراسیون فوتبال از این فرصت برای ارزیابی دقیق عملکرد کادرفنی و تعیین تکلیف شفاف قراردادها استفاده میکند یا صرفاً قرار است یک سال دیگر به همکاری فعلی ادامه دهد؟ قلعهنویی حالا فرصت بیشتری برای ساختن تیم ملی دارد؛ فرصتی که شاید در شرایط عادی و با نتایج اخیر، به این سادگی در اختیارش قرار نمیگرفت. اما اگر قرار باشد این فرصت با تمدید قرارداد و افزایش دریافتی همراه شود، افکار عمومی حق دارد بداند فدراسیون فوتبال بر چه مبنایی چنین تصمیمی میگیرد و در برابر این هزینه بیشتر، چه تضمینی برای ارتقای کیفیت فنی تیم ملی وجود دارد. در نهایت، تعویق جام ملتها برای تیم ملی یک فرصت دوباره است؛ برای قلعهنویی هم شاید فرصتی یکساله با دستمزدی بیشتر. خوشا به حال سرمربی تیم ملی، اگر قرار باشد هم زمان بیشتری برای جبران ناکامیها داشته باشد و هم یک سال دیگر از مواهب حضور روی نیمکت تیم ملی بهرهمند شود. حالا باید دید فدراسیون فوتبال در قبال این فرصت اضافه، چه تصمیمی خواهد گرفت.


