پژوهشگران ابوظبی دستگاهی بی‌سیم و به‌اندازه یک دانه کوچک ساخته‌اند که می‌توان آن را بدون جراحی به بدن تزریق کرد تا فعالیت عصب‌های مشخص را کنترل کند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Asr Iran،
پژوهشگران ابوظبی دستگاهی بی‌سیم و به‌اندازه یک دانه کوچک ساخته‌اند که می‌توان آن را بدون جراحی به بدن تزریق کرد تا فعالیت عصب‌های مشخص را کنترل کند. این فناوری با ارسال سیگنال‌های الکتریکی قابل تنظیم، می‌تواند در آینده به درمان درد مزمن و اختلالات حرکتی کمک کند؛ هرچند اثربخشی آن در بیماران انسانی هنوز به اثبات نرسیده است. به گزارش دیجیاتو به نقل از ساینس‌دیلی، این دستگاه کوچک در نزدیکی عصب هدف قرار می‌گیرد و بدون نیاز به باتری یا سیم، سیگنال‌های الکتریکی دقیقی به آن می‌فرستد. انرژی موردنیاز دستگاه از بیرون بدن و به‌صورت بی‌سیم تأمین می‌شود. پزشکان یا بیماران نیز می‌توانند شدت تحریک الکتریکی را در لحظه تنظیم کنند. دستگاهی برای تحریک اعصاب و بهبود درد مزمن محققان می‌گویند این فناوری می‌تواند راهی کم‌تهاجمی‌تر برای تحریک دقیق عصب‌ها فراهم کند و گزینه دیگری در کنار روش‌های فعلی درمان، از جمله داروها و دستگاه‌های کاشتنی که با جراحی در بدن قرار می‌گیرند، در اختیار پزشکان بگذارد. «خلیل رمضی»، استادیار مهندسی زیستی در دانشگاه نیویورک ابوظبی، می‌گوید: «این کار نشان‌دهنده تغییری در نگاه ما به درمان بیماری‌های مرتبط با عصب است. با ساخت دستگاهی که به‌جای کاشت جراحی، از طریق تزریق وارد بدن می‌شود، این درمان‌ها را ساده‌تر، ایمن‌تر و در دسترس‌تر می‌کنیم و در‌عین‌حال، کنترل دقیق فعالیت عصب را حفظ می‌کنیم.» یکی از ویژگی‌های دستگاه جدید، امکان تعیین محل و بررسی موقعیت آن با روش‌های تصویربرداری رایج، از جمله سونوگرافی و سی‌تی‌اسکن (CT) است. پزشکان با کمک این روش‌ها می‌توانند دستگاه را نزدیک عصب موردنظر قرار دهند و پس از تزریق نیز موقعیت آن را بررسی کنند. این ایمپلنت از تحریک الکتریکی قابل برنامه‌ریزی پشتیبانی می‌کند؛ به این معنا که می‌توان سیگنال‌های ارسالی را متناسب با نیاز هر بیمار تغییر داد. چنین قابلیتی ممکن است انعطاف‌پذیری بیشتری برای مدیریت بیماری‌هایی فراهم کند که با فعالیت غیرطبیعی یا ناخواسته عصب‌ها ارتباط دارند. پژوهشگران این فناوری را در آزمایش‌های آزمایشگاهی و مطالعات پیش‌بالینی ارزیابی کردند. نتایج نشان داد دستگاه می‌تواند تحریک عصبی دقیقی ارائه دهد و در شرایطی که برای شبیه‌سازی استفاده در دنیای واقعی طراحی شده بودند، عملکردی پایدار داشته باشد. با وجود نتایج اولیه امیدوارکننده، هنوز مشخص نیست که دستگاه جدید بتواند درد مزمن را در بیماران انسانی کاهش دهد یا اختلالات حرکتی را بهبود ببخشد. پژوهش‌های انجام‌شده تاکنون اثربخشی آن را در انسان ثابت نکرده‌اند. اگر مطالعات آینده ایمنی و اثربخشی این فناوری را تأیید کنند، دستگاه می‌تواند نیاز به روش‌های تهاجمی‌تر را کاهش دهد و استفاده از درمان‌های مبتنی بر تحریک عصبی را آسان‌تر کند. یافته‌های این پژوهش در ژورنال Science Advances منتشر شده است.
