نشستن طولانی‌مدت پشت میز ممکن است باعث خشکی و گرفتگی بدن شود اما تاثیر آن به این موارد محدود نیست و فعالیت عضلات ران را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
نشستن طولانی‌مدت پشت میز ممکن است باعث خشکی و گرفتگی بدن شود اما تاثیر آن به این موارد محدود نیست و فعالیت عضلات ران را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. پژوهشگران، عادت‌های معمول نشستن افراد را بررسی کردند تا مشخص شود مدت نشستن آنان چه ارتباطی با میزان فعالیت عضلاتشان دارد. عضلات ران فقط به راه رفتن و بالا رفتن از پله‌ها کمک نمی‌کنند بلکه در تنظیم قند خون و چربی‌های موجود در جریان خون نیز نقش دارند. پژوهشگران، ۸۴ بزرگسال را در سه گروه بررسی و برای اندازه‌گیری فعالیت عضلات آنان، از شلوارک‌های ویژه مجهز به حسگر و دستگاه‌های ردیابی فعالیت بدنی استفاده کردند. همچنین با روش «الکترومیوگرافی» (EMG)، فعالیت الکتریکی عضلات ران و باسن اندازه‌گیری شد. در دو گروه از شرکت‌کنندگان، فعالیت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و سرینی بررسی شد و در مجموع، ۷۶۸۴ نوبت نشستن به ثبت رسید. فعالیت عضلات ران پس از حدود ۲۵ دقیقه کاهش می‌یابد نتایج نشان داد، هرچه افراد مدت طولانی‌تری بدون بلند شدن از جای خود بنشینند، فعالیت عضلات ران آنان کمتر می‌شود. میزان فعالیت این عضلات حدود ۲۵ دقیقه پس از شروع هر دوره نشستن به پایین‌ترین سطح خود رسید. همچنین افرادی که معمولا در هر نوبت ۲۵ دقیقه یا بیشتر می‌نشستند، در مقایسه با کسانی که وقفه‌های کوتاه‌تری در نشستن ایجاد می‌کردند، هنگام نشستن، فعالیت عضلانی کمتری داشتند. این الگو با وجود تفاوت شرکت‌کنندگان از نظر سن، ترکیب بدنی و وضعیت سلامت در هر سه گروه مشاهده شد. فعالیت بدنی افراد پیش از نشستن نیز با میزان فعالیت عضلات آنان ارتباط داشت. کسانی که پیش از نشستن راه رفته یا فعالیت بدنی شدیدتری انجام داده بودند، در مقایسه با افرادی که پیش از آن بی‌حرکت ایستاده بودند، هنگام نشستن فعالیت عضلانی بیشتری حفظ کردند. ارتباط فعالیت عضلات با سلامت بدن عضلات به حرکت کردن، راه رفتن و بالا رفتن از پله‌ها کمک می‌کنند و در تنظیم قند خون نیز نقش دارند زیرا به بدن امکان می‌دهند قند را از خون دریافت کند و برای تامین انرژی به کار ببرد. هنگامی که حرکت کاهش می‌یابد، سهم عضلات در این فرایند نیز کمتر می‌شود. نشستن طولانی‌مدت با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی ارتباط دارد، بااین‌حال، نتایج این پژوهش نشان نداد، کاهش فعالیت عضلات ران هنگام نشستن به‌طور مستقیم باعث بروز این بیماری‌ها می‌شود. پژوهشگران در این بررسی فعالیت عضلات را اندازه‌گیری کردند و قند خون یا پیامدهای بلندمدت سلامت شرکت‌کنندگان را مورد ارزیابی قرار ندادند. برآورد پژوهشگران نشان می‌دهد فردی که روزانه ۱۰ ساعت می‌نشیند، با ایجاد وقفه در نشستن تقریبا هر ۲۵ دقیقه، ممکن است در مجموع حدود یک ساعت و نیم فعالیت عضلانی بیشتری داشته باشد. آنان افزودند: چنین وقفه‌هایی می‌تواند میزان بی‌تحرکی عضلات را در ساعات بیداری حدود ۱۰ درصد کاهش دهد. چگونه اثر نشستن طولانی را کاهش دهیم؟ برای کاهش مدت نشستن پیوسته، می‌توان یادآوری، تنظیم کرد تا افراد تقریبا هر ۲۵ دقیقه از جای خود بلند شوند و کمی حرکت کنند. پیاده‌روی کوتاه، راه‌رفتن هنگام مکالمه تلفنی، بلندشدن میان جلسات کاری یا حرکت کردن پس از پایان یک کار، ازجمله راهکارهایی هستند که می‌توان در برنامه روزانه گنجاند. یاهو هلث گزارش کرد، فاصله ۲۵ دقیقه‌ای یک راهنمای عملی برای ایجاد وقفه در نشستن و نه محدودیت زمانی قطعی است. هدف این است که افراد در طول روز از نشستن طولانی و بدون وقفه پرهیز و با گنجاندن حرکت‌های کوتاه در برنامه روزانه، فعالیت عضلات خود را حفظ کنند.
