به گزارش خبرآنلاین، در آزمایشی به سرپرستی پتی مائس، پژوهشگر آزمایشگاه رسانه MIT، محققان ۲۰۰ شرکت‌کننده را در معرض مجموعه‌ای شامل ۲۴ عکس از موقعیت‌های مختلف، از جمله مراسم عروسی، خیابان‌های شهری و مسابقات ورزشی قرار دادند.
به گزارش گفتمان ما به نقل از Khabar Online،
به گزارش خبرآنلاین، در آزمایشی به سرپرستی پتی مائس، پژوهشگر آزمایشگاه رسانه MIT، محققان ۲۰۰ شرکت‌کننده را در معرض مجموعه‌ای شامل ۲۴ عکس از موقعیت‌های مختلف، از جمله مراسم عروسی، خیابان‌های شهری و مسابقات ورزشی قرار دادند. پس از مدتی، گروهی از شرکت‌کنندگان همان تصاویر اولیه را دوباره دیدند اما تصاویر ارائه‌شده به گروه دیگر با کمک هوش مصنوعی تغییر کرده بودند. در نسخه‌های دست‌کاری‌شده، جزئیاتی مانند حالت چهره افراد تغییر کرده بود یا عناصر تازه‌ای به صحنه مثل حضور نیروهای نظامی یا نشانه‌هایی از تغییرات اقلیمی افزوده شده بود. بر اساس گزارش « gizmodo »، سپس پژوهشگران حافظه شرکت‌کنندگان را درباره تصاویر اولیه ارزیابی کردند. نتایج نشان داد افرادی که نسخه‌های تغییریافته را دیده بودند، بیشتر احتمال داشت جزئیاتی را به اشتباه به یاد بیاورند. همچنین، اعتماد این افراد به خاطرات نادرست خود بیشتر بود. این یافته اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا نشان می‌دهد محتوای جعلی لزوما نباید فرد را آگاهانه فریب دهد. گاهی کافی است اطلاعات تازه‌ای در معرض دید او قرار بگیرد تا برداشتش از یک رویداد گذشته تغییر کند. چت‌بات‌ها نیز می‌توانند خاطرات نادرست ایجاد کنند تصاویر دست‌کاری‌شده تنها راه تأثیرگذاری هوش مصنوعی بر حافظه انسان نیستند. پژوهش‌های دیگری نشان داده‌اند که گفت‌وگو با چت‌بات‌ها و دریافت خلاصه‌های نادرست نیز می‌تواند باعث شکل‌گیری خاطرات اشتباه شود. در یکی از مطالعات پژوهشگران MIT، دویست نفر ویدئویی از یک صحنه جرم را تماشا کردند و سپس در شرایط مختلف، به پرسش‌های یک سامانه گفت‌وگومحور یا پرسش‌نامه پاسخ دادند. برخی پرسش‌ها حاوی اطلاعات گمراه‌کننده بودند. نتایج نشان داد شرکت‌کنندگانی که با چت‌بات مولد هوش مصنوعی تعامل داشتند، بیش از سه برابر گروه کنترل خاطرات نادرست فوری گزارش کردند. بخشی از این خاطرات حتی پس از یک هفته نیز باقی مانده بود. حافظه انسان مانند یک فایل ویدئویی نیست که بتوان آن را بدون تغییر بازبینی کرد. یادآوری یک رویداد می‌تواند تحت تأثیر اطلاعات تازه، پرسش‌های جهت‌دار و برداشت‌های بعدی قرار بگیرد. محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی نیز می‌تواند به این فرایند وارد شود و مرز میان آنچه واقعاً اتفاق افتاده و آنچه بعداً به فرد گفته شده است را کمرنگ کند. این مسئله به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند رسیدگی قضایی، بررسی شهادت شاهدان، اطلاع‌رسانی عمومی و تصمیم‌گیری‌های حساس اهمیت دارد. اگر فردی جزئیات نادرستی را به خاطر بسپارد و هم‌زمان به یادآوری خود اطمینان داشته باشد، تشخیص خطا دشوارتر می‌شود. بااین‌حال، نتایج پژوهش‌ها به این معنا نیست که هر محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی حافظه را مختل می‌کند یا استفاده از این فناوری الزاما به کاهش توانایی شناختی منجر می‌شود. میزان تاثیر به نوع محتوا، شیوه تعامل و شرایط آزمایش بستگی دارد. ۵۸۵۸
