ارتباط رژیم غذایی با کاهش خطر نارسایی قلبی

به گزارش گفتمان ما به نقل از Mehr News،

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از یاهو هلث، یک مطالعه جدید، ۲۱۵۹ بزرگسال در یونان را به مدت ۲۰ سال پیگیری کرد و نشان داد که هر ۱ امتیاز بهبود در کیفیت کلی رژیم غذایی با احتمال کمتر ابتلا به نارسایی قلبی همراه است. محققان از داده‌های گروه ATTICA، یک مطالعه آینده‌نگر مبتنی بر جمعیت از بزرگسالان ساکن منطقه آتن یونان که در زمان ثبت نام در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ عاری از بیماری قلبی عروقی بودند، استفاده کردند. شرکت‌کنندگان تحت ارزیابی‌های اولیه سلامت، مانند فشار خون، شاخص توده بدنی (BMI)، کلسترول، قند خون و عوامل سبک زندگی از جمله سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و رژیم غذایی قرار گرفتند. مصرف مواد غذایی با استفاده از یک پرسشنامه معتبر ۱۵۶ موردی خوراکی که با کمک متخصصان تغذیه تکمیل شد، بررسی شد. کیفیت رژیم غذایی با استفاده از امتیاز کیفیت جهانی رژیم غذایی (GDQS) اندازه‌گیری شد، ابزاری که میزان مصرف غذا را در ۲۵ گروه غذایی امتیازدهی می‌کند و از ۰ تا ۴۹ متغیر است. GDQSشامل دو زیرمولفه است: یک مؤلفه غذای سال (GDQS+)، که نشان دهنده مصرف بیشتر غذاهایی مانند میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات، غلات کامل و ماهی است، و یک مؤلفه غذای ناسالم (GDQS-)، که نشان دهنده مصرف بیشتر غذاهای کمتر سالم مانند گوشت‌های فرآوری شده، غلات تصفیه شده و نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر است. وضعیت نارسایی قلبی در پیگیری ۲۰ ساله با استفاده از ارزیابی پزشک و سوابق پزشکی ارزیابی شد. در طول ۲۰ سال، ۲۴۱ نفر از ۲۱۵۹ شرکت‌کننده (حدود ۱۱٪) به نارسایی قلبی مبتلا شدند. میزان بروز نارسایی قلبی بدون تعدیل در گروه با پایین‌ترین کیفیت رژیم غذایی (۲۰.۷٪) در مقایسه با گروه‌های با کیفیت متوسط (۵.۱٪) و بالاترین (۶.۶٪) به طور قابل توجه بالاتر بود. پس از تعدیل سن، جنسیت، BMI، تحصیلات، فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا، تیم تحقیق دریافت که هر ۱ امتیاز افزایش در نمره کلی کیفیت رژیم غذایی با احتمال کمتر نارسایی قلبی مرتبط است. همچنین هر ۱ امتیاز افزایش در مؤلفه غذای سالم (GDQS+) با احتمال کمتر نارسایی قلبی مرتبط بود، در حالی که مؤلفه غذای ناسالم (GDQS-) ارتباط معنی‌داری با نارسایی قلبی نداشت. این مطالعه همچنین نشان داد که به نظر می‌رسد کیفیت رژیم غذایی بر شرکت‌کنندگانی با خطر کلی پایین‌تر بیماری‌های قلبی عروقی تأثیر می‌گذارد. برای افرادی که در معرض خطر بیشتری هستند، ممکن است مداخلات دیگری نیز مورد نیاز باشد.