«کارل اسمیت-برن»، نویسنده مسئول این پژوهش در دانشگاه آکسفورد، اشاره می‌کند که شناسایی پروتئین‌های مرتبط با ژن‌های محرک سرطان پروستات در نمونه‌های خونی جمع‌آوری‌شده سال‌ها پیش از تشخیص، دیدگاه‌های نوینی را درباره نخستین مراحل شکل‌گیری این بیماری در اختیار متخصصان قرار می‌دهد.
به گزارش گفتمان ما به نقل از ILNA،
«کارل اسمیت-برن»، نویسنده مسئول این پژوهش در دانشگاه آکسفورد، اشاره می‌کند که شناسایی پروتئین‌های مرتبط با ژن‌های محرک سرطان پروستات در نمونه‌های خونی جمع‌آوری‌شده سال‌ها پیش از تشخیص، دیدگاه‌های نوینی را درباره نخستین مراحل شکل‌گیری این بیماری در اختیار متخصصان قرار می‌دهد. سرطان پروستات شایع‌ترین سرطان در میان مردان ساکن اتحادیه اروپا و دومین سرطان در سطح جهان پس از سرطان ریه محسوب می‌شود. تنها در اتحادیه اروپا، سالانه حدود ۳۳۰ هزار مورد جدید از این بیماری شناسایی می‌شود و نزدیک به ۷۵ هزار مرد جان خود را به دلیل این عارضه از دست می‌دهند. پروتئین‌های خونی و پیش‌بینی زودهنگام سرطان پروستات تیم پژوهشی دانشگاه آکسفورد در پژوهش خود نمونه‌های خونی را که بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ میلادی از بیش از ۲۵۰۰ مرد جمع‌آوری شده بود، مورد بررسی و تجزیه‌وتحلیل قرار داد. در این آزمایش‌ها، نمونه‌های اولیه ۹۸۲ نفر از افرادی که در سال‌های بعد به سرطان پروستات مبتلا شدند، با نمونه‌های ۱۵۷۳ مرد سالم که دچار بیماری نشدند، مقایسه شد. محققان در پلاسمای خون هر یک از شرکت‌کنندگان، میزان بیش از ۶۰۰۰ پروتئین گوناگون را ارزیابی کردند. از آنجایی که نمونه‌گیری سال‌ها قبل از ابتلا (در مواردی حتی فراتر از ۱۵ سال قبل) انجام شده بود، فرصتی فراهم شد تا پژوهشگران بتوانند تغییرات پروتئینی را به‌عنوان هشدارهای اولیه رصد کنند. براساس این تحقیق، مشخص شد که گروهی از پروتئین‌ها با افزایش خطر کلی ابتلا به سرطان پروستات در ارتباط هستند، درحالی‌که دسته‌ای دیگر ارتباط مستقیمی با اشکال تهاجمی و پرسرعت بیماری دارند. از سوی دیگر، طبق داده‌های ارائه‌شده در این مطالعه که در نشریه European Urology منتشر شده، مقادیر بالاتر برخی از پروتئین‌های سیستم دفاعی و ایمنی بدن مانند GZMK و ANXA2 با افت خطر ابتلا به سرطان پروستات همراه بوده است. «ژه هوانگ»، نویسنده اول مقاله و پژوهشگر اپیدمیولوژی پسادکتری در دپارتمان سلامت جمعیت دانشگاه آکسفورد، در این خصوص توضیح داده است که بسیاری از انواع سرطان پروستات رشدی آهسته دارند و شاید هرگز به فرد آسیب نرسانند، اما برخی دیگر تهاجمی، خطرناک و مرگ‌بار هستند. او ابراز امیدواری کرده که این یافته‌ها به درک زیست‌شناسی سرطان تهاجمی پروستات کمک کرده و در آینده شاخص‌هایی برای بهبود روش‌های ارزیابی ریسک در اختیار پزشکان قرار دهد. پژوهشگران تأکید دارند که نتایج فعلی هنوز به‌عنوان یک روش غربالگری آماده بالینی محسوب نمی‌شود و به اعتبارسنجی‌های تکمیلی بیشتری نیاز دارد. اسمیت-برن نیز در جمع‌بندی مقاله توضیح داده که این یافته‌ها در کنار شواهد ژنتیکی کنونی و آتی، می‌تواند مسیرهای بیولوژیکی قابل هدف‌گیری را جهت پیشگیری از ابتلای افراد به گونه‌های تهاجمی سرطان پروستات نمایان کند.
